Tatlong Daan


Uy di ko napansin, 300+ na ang mga posts ko sa wordpress.
Ganun na pala karami yung mga hanash ko ano.
Medyo matagal-tagal na rin ako sa industriyang ito, di nga lang masyadong active ngayon.
Actually, kung di ako nagbubura nung mga iba kong posts noon, baka lagpas na ito sa 300 na bilang ko ngayon.
Kaya ako nagba-blog eh kasi para na tong diary, dito ako nagvevent out ng mga bagay na hindi ko masabi verbally, sa hindi matukoy na dahilan (ewan, bahagi na ata eto ng pagkatao ko.)
Sa mga nagsasabi na iba ang sinasabi ko dito sa ipinapakita ko sa totoong buhay, well ang masasabi ko lang ay, ewan ko kung bakit ganito ako, pero sana maintindihan nyo ko!! 😭😭
Tulad nga nung sinabi ko dati, sa sobrang dami na ng posts ko, sana balang araw may magcompile neto at gawing libro, well sana kung merong magka-interes. Sino nga bang natutuwa sa mga sinusulat ko?
Puro rants at kalandian lang naman.
Iisang tao lang naman yung alam kong matiyagang nagbasa neto, ewan ko kung hanggang ngayon ginagawa niya pa rin, pero karamihan ng nakasulat dito ngayon dedicated na sa kanya, sana pati ito mabasa niya hehe. Thank you, sa pagdaan mo sa buhay ko hahahahaha salamat kasi dahil sayo may maita-topic pa rin ako hanggang sa mga susunod pang taon.
Teka bakit siya na naman ang topic ko? Wait lang.
Pero ayun nga, salamat sa lahat ng mga nagbabasa ng mga sinusulat ko, kahit wala tong ka-kwenta kwenta.
Sabi nila, “Wala kang makuda in real life pero bat ma-laman yung blog mo?”
Ewan ko ngaaa.
Pero may mga nagsabi din na natutuwa sila kasi nakakarelate sila sa sitwasyon ko, sa mga pinagdaanan ko.
Meron namang mga natutuwa kasi trip lang talaga akong pagtawanan hahahaha (Di ba, PJ? I see u)
Meron din namang hindi natutuwa, kasi bina-backstab ko na sila (Pero di naman, or nagagawa ko ba talaga yon unintentionally? Tell me.)
Meron din namang hindi natutuwa kasi puro na lang daw ako drama, marami nang nauumay haha alam ko. Tas bakit daw pino-post ko pa online? Bat di ko na lang daw sarilihin? O i-share sa kaibigan? Ang immature ko pa rin daw hahahaha. Again, as I said, ewan ko, but this is how I act towards certain things.
Kung may mga nasabi man ako dito sa blog na to na hindi maganda about sayo, or kung na-offend man kita, sabihan mo ko, please, i-PM mo ako. Inaamin ko madalas insensitive talaga ako, kung ano yung maisip ko diretso ko na ita-type. Pasensya na.
Salamat talaga ha, sa pagbabasa ng blog na ito. Dati nangangamba ako kasi alam kong isang araw hihinto din ako dito. Pero sana umabot pa to ng 400, 500, posts, and so on. Yung makikita pa ng future descendants ko yung mga post ko. Kailangan ko lang talaga mag-isip ng magandang content. Ang boring kasi ng buhay ko eh, wala man lang ka-hobby hobby, wala nang interests, walang masyadong ganap para mai-topic sa mga susunod na posts. Ikaw ba, sa tingin mo, ano pa ang pwede kong maisulat? Bukod sa mga pangyayaring kathang isip ko lang? Ano pa bang pwede kong gawing matino sa buhay hahahahaha!
Na-realize ko lang din, dapat pala ma-inspire ko rin kayo sa mga sinusulat ko ano, kaso paano? Kung ako mismo ang negative ng tingin ko sa sarili ko. Ayyy. Ewan ko.
Pero, salamat ulit ha!

Advertisements

Thank u, next


(Wait lang. Pang 300th WordPress post ko pala ito ☺)

2018. It was miserable and magical.

FULFILLMENT

Ang dami ko pa ring hanash ngayong taon, pero di ko narerealize eto na pala yung golden time ko, eto na pala ang pinakamakulay kong taon, ayoko lang i-appreciate. Heto na yung katuparan ng mga pangarap ko eh, yung makaalis sa maliit na mundong ginagalawan ko noon. Simula nung nagtrabaho ako, nagbago yung takbo ng buhay ko. Di tulad noon ang daming bagay ang gusto kong gawin pero di ko magawa kasi pagagalitan lang ako haha. Di naman ilegal yung mga gusto kong gawin. Pero yung kagustuhan ko na makagala kung saan saan, makapunta sa iba’t ibang events, that was the best!! Ang daming nacheckan sa bucketlist ngayong taon.

Nakapunta ako ng 24k Magic Tour, UST Paskuhan, UP Fair, Rakrakan Festival, Myx Music Awards, Freenet concert, at marami pang gigs at music events. Nakakapanood na ko ng mga pelikula sa sinehan, nakakakain na ko sa mga sikat na restaurant, wow I’m living the city life haha. Very different from last year, kung saan di nako makaalis ng bahay kasi nag-aalaga pa ako ng bata.

Now I’ve been into places I’ve never been, I’ve met different kinds of people. Yung dati napaka-antisocial ko, dati puro katrabaho ko lang ang kinakaibigan ko, ngayon ang dami ko nang nakakausap outside work, tapos ipaparealize nila sayo na “There’s more to life than landi”, at “There’s someone who will genuinely support you through everything without being tied into a relationship.” and that’s the tea. To that someone, thank you πŸ™‚

STABILITY

Yung dati nasa laylayan kami. Yung dati nakapamaluktot kami sa maiksing kumot. Dati puro sardinas at gulay ang inuulam namin. Ngayon maginhawa na. Nakapagpundar na kami ng sariling TV, Computer, Refrigerator, Washing Machine. Kung dati walang natitira mula sa sahod ko, at marami akong utang, ngayon nakapag-open na ko ng sariling bank account at nakakapag-ipon na. Di bale nang wala akong nabibili na damit, o sapatos, o anything para sa sarili ko, basta makita ko lang na happy ang mga tao sa bahay, ok na ako. Ngayong pasko, ang dami kong natanggap na blessings! Di ko inasahan yun. At narealize ko na ang sarap pala sa pakiramdam pag nagbibigay ka din ng blessings sa iba, pag nireregaluhan mo tapos sasabihin nila na gustung-gusto nila yung binigay mo. Wow.

Lord, maraming maraming salamat po sa lahat ng mga ito. Napaka-ungrateful ko lately, pero di mo kami pinababayaan at patuloy pang binibiyayaan. Sorry kung ang toxic ko pa din sa sarili ko, di pa rin nawawala yung negativity.

REALIZATIONS

– We tend to complain about toxic people surrounding us, pero di natin nare-realize na tayo pala talaga yung toxic/tayo yung dahilan kung bakit siya naging toxic. Nakikita natin yung mga pagkakamali ng iba pero yung sarili nating mali di natin mapansin. Yun yung bagay na natutunan ko. At hindi lang ikaw yung may mabigat na dinadalang problema, yung mga tao sa paligid mo may mga pinagdadaanan din yan. Kailangan mo din isipin na nahihirapan din siyang buhatin at intindihin ka, kasi may mga binubuhat din siyang bagahe sa buhay niya. Dapat sa separate na post ko na lang pala to i-elaborate pa haha.

– Isa pa sa mga bagay na gusto ko i-reflect, eh this year, naging PABAYA ako sa mga obligasyon ko. Sa bahay, wala na akong time para sa pamilya ko. Sa work, binabalewala ko yung oras kaya ako napapagalitan. Sa past relationship ko, na hinayaan ko lang na mamatay. Gusto kong baguhin yung mindset ko na maging responsable na hahahaha. Tanda tanda ko na, di pa rin ako nagtatanda.

GOALS/WISHES

Nung mga nakaraang buwan wala talaga akong gana, pero ngayon may mga plano na ako haha sana maipush ko lahat ng ito:

– By January sana makalipat na ako sa bagong trabaho haha yun na yung last step ko para makapag move on sa buhay. I have to work harder, lalo na’t pauwi na ang tita ko. Ako na ang magiging provider ng pamilya so kailangan ko talaga magpush pa.

– Target ko mag-daily, or at least weekly blogs. Kasi yung mga idol kong vlogger ang sisipag gumawa ng content. Sana maibalik ko yung dating ako na ang daming deep thoughts. Ngayon kasi puro kalandian lang ang nasa utak hahahahaha (kahit naman dati yun na ang nasa isip ko).

– Tsaka sana more gala(s) to come. Sana matuloy yung Zambales, Baguio, at Palawan trip natin (kung hindi ako matutuloy sa pag-abroad ha).

– Sana dumating na yung piano keyboard na inorder ko huhu sa wakas matutupad na yung pangarap ko na magpush sa music industry hahahaha jk. De gusto ko mahasa yung skills ko dun. Hopefully masimulan na di ba.

COMEBACK

2019 is the YEAR OF RETRIEVAL. I have to gain back what has been lost. Yep, there’s no turning back.

Kailangan ko pa umangat, to the point na pagsisisihan ni Natalie na nakilala niya pa ako at ginulo niya ang buhay ko. Ngayon masaya siya eh, habang ako nagdurusa pa rin dahil sa kanya. Balang araw gusto ko siyang makitang gumagapang habang nagsisisi sa mga ginagawa niya sakin hahahaha revenge is real. Watch me. #LookWhatYouMadeMeDo

Joke lang. Sana maalis na yung poot sa puso ko para makapag move forward na ako sa buhay. Gusto kong mawala na yung bigat na nararamdaman ko. Acceptance at forgiveness lang ang kailangan. It takes time. It takes time.

STRENGTH

Sana next year magkaroon na ulit ako ng motivation at happiness sa buhay. Ang sakit pa rin eh haha, yung konting ano lang, umiiyak na agad ako. Makikita ko pa lang yung pangalan ng ex ko, nanghihina na naman ako. Ayoko na maging marupok. Hayaan mo magsasawa din naman ako maging malungkot, aahon din ako eventually hahahaha.

Sana maging strong na ako, na everytime pag narinig ko yung mga OPM songs na mapanakit ng damdamin, hindi na ako maaapektuhan pa. Kasi hanggang ngayon ako’y giniginaw at hindi makagalaw. Nahihirapan ang pusong pinipilit ay ikaw. Charot.

When will I be this happy again?

Sabi nga ni Cong, ang sitwasyon ko ngayon parang naghihintay lang ako ng masasakyan. Kaso yung mga pinapara ko, di ako hinihintuan, nilalagpasan lang. So instead na magreklamo ako at magmukmok kung bakit walang nagpapasakay sakin, wala akong choice, kundi maghintay pa rin.

Pero ang ginagawa ko ngayon, naglalakad na ako patungo sa destinasyon ko hahahaha. Kahit ako lang mag-isa, kahit malalim na ang gabi, kahit masakit na ang mga paa, okay lang. Basta umuusad tayo.

2017 nawalan ako ng bespren. 2018 nawalan ako ng jowa. Ano naman kaya ang mawawala ngayong taon? Abangan.

Anuna 2019! Handa na akong masaktan, paasahin, paglaruan, gaguhin at pagkaitan ulit ng tadhana hahahahahaha come on fite me!! Let’s go!!!!!

THANK U 2018, NEXT!

I’m sorry, the old Shaira can’t come to the phone right now.

If I Die Young


Sa sobrang pessimistic ko sa buhay, inaanticipate ko na di na ako aabot ng 30. It’s either magkakasakit din ako ng malala or maaaksidente dahil sa sobrang katangahan. So heto yung mga bagay na gusto kong sabihin. Actually matagal ko na tong gustong isulat, kaso natatakot ako noon kasi baka mabati/matuluyan talaga ako. Pero ngayon wala na akong kinatatakutan, I’ve been through many shits. So heto na nga –

Sa mga kamag-anak ko, sorry kasi hanggang ngayon wala akong maitulong sa inyo. Umaasa kayo sakin na balang araw iaangat ko kayo sa laylayan, kaso hanggang ngayon ganito pa rin tayo. Sorry kasi hindi ako nagsasabi kung nasaan ako at kung anong oras ako uuwi. Sorry kasi malihim ako, like bigla bigla na lang kayong nawiwindang kasi may mga ganitong kaganapan na pala ako sa buhay. Sorry din kung dadagdag pa ako sa gastusin nyo, mahal ang burol at libing. Okay na siguro yung 2 days lang. Wala naman akong masyadong iimbitahin eh.

Sa mga kaibigan/naging kaibigan ko, sorry kung meron man akong nagawang masama sa inyo. Sorry din kung di ako marunong mangamusta, yung magpaparamdam lang ako pag may kailangan. Sorry. Pero inaanticipate ko na rin na walang dadalaw sakin, sino ba ako sa inyo, dumaan lang naman ako sa buhay nyo haha. Makakalimutan nyo rin naman ako eventually. Pero kung maaalala nyo ko, uyyy salamat ha. Sana may naitulong akong maganda sa buhay nyo.

Sa mga crush ko, pasensya na kung palagi ko kayong ginagambala noon. Pero salamat, kasi dahil sa inyo kaya ako nagpapataas lagi ng score sa mga exam, kaya mataas din ang grades ko. Salamat sa pagpapakilig hihi.

Sa ex ko, hello sayo, makakalimutan mo rin naman ako hahahahaha ngayon pa nga lang limot mo na ko eh. Pero sana bago ako mategi, nakamoveon nako sayo, kasi kung hindi pa rin, baka araw arawin kitang multuhin! Haha wag na pala, madidisappoint lang ako lalo. Pero eto lang ang masasabi ko sayo – magkikita pa tayo soon – sa impyerno ☺ charot, pero sana nga makamoveon nako, ayoko nang bitbitin pa sa hukay yung heartbreak.

Heto ang mga habilin ko:

  • Pag ililibing nako sana yung Spotify Playlist ko yung patugtugin nyo hahahahaha. Sige na, bop naman mga kanta ko eh. Basta pang-finale yung Mirrors ni Justin Timberlake, yung full version (8:04). Alam mo ba yan yung gusto kong kanta pag ikakasal ako, eh kaso malabo na mangyari yun, e di pang libing na lang hahahahaha charot
  • Konti lang naman yung mga gamit ko, mostly mga handwritten notes yun. Pa-compile na lang sa clear book yung mga important files, wag nyo muna itapon – lalo na yung mga test papers ko huhu yan lang ang legacy na maiiwan ko, pero yung mga kalandian notes ko dyan, hmmmmm, sige tapon nyo na.
  • Pare-pareho lang ang password ng mga account ko – birthday ko haha pero wala namang magkakainteres na buksan pa yun.
  • Gusto ko naka-lipstick pa rin ako – Crimson Red ang kulay.
  • Sana buhay pa rin yung mga social media account ko – lalo na itong blog at twitter. Pero wag na kayo magbackread, nahihiya ako ang bitter ng mga tweets/posts ko lately.
  • Gusto kong magdonate ng organ, kaso hindi maganda yung quality nung akin eh ok lang ba??

Sa lahat ng taong nakilala ko, hello, makakalimutan nyo rin naman ako eventually (bakit ba paulit ulit ako) pero sana may maiwan pa rin akong legacy haha, sana maalala nyo ko di dahil sa patanga-tanga ako, pero maalala nyo ako in a unique way. Ang hirap iexplain. Basta. Di ka na makakakita pa ng katulad ko.

I-eedit ko pa to pag may dagdag pa akong sasabihin. Pero sa ngayon heto muna.

PS: HINDI TO SUICIDE NOTE. KALMA.Β 

PS ulit: “Ang nega mo talaga mag-isip, kaya ka iniwan eh” – I KNOW RIGHT

Β  Β  Β  Β  Β  Β  Β  Β  “Okay ka lang ba?” – OO OK AKO

24k Magic Tour: Ang Katuparan ng mga Pangarap


 

Alam naman ata ng lahat na super fan ako ni Bruno ever since. Doo-wops and Hooligans era pa lang, sinusubaybayan ko na siya. Ako pa naman yung tipo na maraming idol, pero eventually nawawala din naman. Pero sa kanya lang talaga ako tumagal hahahaha, na minahal ko lahat ng kanta niya, maski mga unreleased. Yung di ako magsasawa na pakinggan yung mga album niya ng paulit-ulit. Dahil sa kanya naging active ako sa twitter, nagkaroon ng mga kaibigan di lang dito sa Pinas kundi pati mga intl hooligans. Dahil din sa kanya mas naappreciate ko yung iba pang genre (kasi stick lang talaga ako sa American Pop Music nun haha,) So heto na nga, after 8 years!! Finally!! Sa wakas!! Nasaksihan ko na siyang magperform ng live.

DW&H Tour pa lang, gusto ko na siya mapanood. Kaso nag-aaral pa lang ako nun. Di naman kayang suportahan ng pamilya ko yung mga ganun kaya ayan, hanggang Moonshine Jungle Tour, team bahay ako. Isinumpa ko na sa susunod niyang pagbabalik dito sa Pilipinas, I should be there! Buti na lang nung nag-announce na siya ng tour, naka-graduate na ko. Though wala pa akong trabaho nung ticket selling hehe. Salamat sa tita ko!!! Nagrequest ako kung pwede yun na lang graduation gift ko kahit Gen Ad lang, at ayun!! Nung araw ng ticket selling mangiyak-iyak na ko kasi alas onse pa lang, sold out na lahat ng tickets. Alas dos ng hapon nung may mag open na tatlong slot sa Gen Ad, at yun ang nakuha namin! Thank you Lord kasi sa dinami-dami ng pumila para sa ticket, isa ako sa pinagpala na mapagkalooban.

Pero even though na may tix na ko, nagsasasali pa rin ako sa pa-raffle ng mga sponsors. Kahit naiinis ako kasi isa sila sa dahilan kung bakit naubos agad ang tickets, go lang kasi di ba malay mo manalo ako. VIP din yun. Kaso sa pitong sinalihan ko, di ako pinalad haha. Pero nanalo naman ako ng merch, consolation lang.

At heto na, ang mismong araw ng concert!

Nag-half day lang ako sa opisina. Mga 5PM bumiyahe na ako pa-MOA Arena. Inantay ko si Jenina, college friend ko na hooligan din (btw nakilala ko muna siya sa fandom bago ko naging classmate hehe). Pagpasok namin, ikot ikot muna, papicture, etc. Pagdating namin sa mismong arena, ginoosebumps ako (tama ba, basta yung nanindig ang balahibo ko. Una first time ko lang manonood ng legit na concert (kasi puro music festival lang napupuntahan ko). Pangalawa, first time ko talaga makapasok ng MOA Arena haha dati nangangarap lang ako nun sa labas ng MOA, now I’m here!! Pangatlo, ang daming tao as in, na-overwhelm ako kasi ganito na pala ka-famous si kuya mo Bruno. Wow. Wow talaga. Yung dati akala ko konti lang ang fans niya dito sa Pilipinas, madami pala. Di lang talaga kami active sa mga fan-voting at pa-trending sa twitter. Tapos yung market niya, mapa-bata, matanda, lalaki, babae, nakaka-proud. Ang layo na ng narating niya!! Grabe no, ang galing galing niya kasi talaga. Medyo selfish lang ako kasi naisip ko, hala yung iba nakiki-fan lang, tas sila pa yung nasa VIP (lalo na mga artista). Napagkaitan kaming mga legit na hooligan na sumusuporta sa kanya mula pa nung umpisa.

Balik tayo sa mismong concert, nagstart na yung Jabbawockeez, ang galing galing din nila huhu. #Blessed din kasi nakita ko sila magperform live. Then after an hour, tumaas na ang kurtina. Pop pop it’s showtime!!! Sunod-sunod niya nang pinerform yung mga hits niya. Yung feeling na ang saya saya ng environment, pero iyak ka ng iyak hahahaha! Sobrang tuwa ko lang kasi natupad na yung pangarap ko. Yung tipong pwede na ko mamatay kasi nakita ko na si Bruno. Hehe charot lang. So ayun nga, nagsasasayaw at kanta lang ako nung time na yun, parang nasa isang party lang kayong 20,000 na tao dun. Nakatayo lang ako the whole concert. At hinawakan ko lang ulit yung phone ko nung When I Was Your Man kasi yun lang yung pahinga ko sa pagsayaw haha. Di ako nagpicture/video kasi una, sumasayaw ako at tumitili, panget lang yung quality ng magiging kuha ko. Pangalawa, Gen Ad lang ako, malabo si Bruno sa phone ko, pero pramis kahit nasa dulo ako, kitang-kita ko siya ng malinaw. Salamat sa mga mata ko na malinaw pa rin hahahaha. Pangatlo, ayaw na ayaw ni Bruno na lam mo yun, kumakanta ka, sumasayaw ka dapat, pero nagvivideo ka lang the whole time?? Kasi feeling niya di mo naeenjoy yung show niya. Yun nga yung purpose ng tour niya eh, yung mapasaya tayo, magbigay ng entertainment. Tsaka sayang naman na nagbayad ka ng 23k para lang magcameraman? Sulitin mo bayad mo huyyy. Hahahaha.

Grabe pa rin yung goosebumps ko, lalo na nung Calling All My Lovelies (maygahd yun talaga ang pinakafavorite ko sa album niya), dati kilig na kilig ako pag nagpipiano siya, ngayon maa kinikilig na ko pag electric guitar ang gamit niya. Yung umpisang tunog pa lang, nagtititili na ko kasi sa wakas, makikita ko na ng live yung CAML. Sayang nga lang wala si Phil, kulang talaga yung tunog pag wala siya eh. Pero napahanga ako ni Jimmy, kasi dati tumutugtog lang siya, ngayon nagsesecond voice na siya wow. Tsaka si Kam din di ba grabe improvements nila. At sobrang galing talaga ng band!!! Pramis!!! Mas magagaling pa sila sa mga sikat na performers ngayon. Di biro yung tinutugtog mo yung instrument mo, habang sumasayaw (sabay sabay sila non galing talaga), tas nagsesecond voice pa. Matataas pa naman yung mga part na kinakanta nila (yung What the Hell!!) o yun na nga balik tayo sa CAML, di ko inasahan yung pagtatagalog ni Bruno. Kumakanta na ko nun ng “I’d rather be with youuu, yeah” Nung biglang nagsalita at kinanta niya, “Miss na kita mahal” shet shet shet kahit slang siya kinilig ako. First time niya lang ata gumamit ng endearment na “mahal” kasi baby talaga tawag niya sakin eh charot. Ang sweet kaya, mahal OMG miss na din kita mahal!!
Ang haba na ng kwento ko no hahahaha basta ayun, kahit ilang beses ko nang napapanood mga performance niya at tours sa ibang bansa, parang first time feels pa rin na makita ko iperform niya dito yung mga kanta niya.

(Calling All My Lovelies live version.. this is what I’m talkin’ about haha!)

 

Ang downside lang eh una, bitin na bitin ako mamsh, parang ang bilis nung mga pangyayari haha hala tapos na agad? I need more of Bruno. Pero wala eh ganun talaga. Yun nga mas better pa rin MJT dahil din siguro mas marami yung interaction niya with the fans. Tas inaabangan ko yung Grenade, Gorilla, Straight Up and Down. Bakit wala? Yung Too Good to Say Goodbye din fave ko kaso di niya na pineperform yun.

At narealize ko lang din, pagod na pagod na si Bruno. Pero di mo yun makikita sa kanya kasi parang bibong bata siya sa stage eh hataw pa rin ng hataw, tas nabirit pa, ibang klase talaga ang energy niya. Pero kasi isang araw lang yung pagitan ng mga concert niya sa ibat ibang bansa. May 1 sa Thailand. May 3 and 4 Pilipinas. May 6 and 7 Hongkong. See? Isang taon na din siyang nasa tour. After neto balik America ulit ang tour. Yung feeling na gusto mo na siya pagpahingahin, kaso mamimiss mo siya kasi magiging inactive na naman siya sa industry, ilang buwan na namang walang balita sa kanya.

After ng tour, di natin alam kung kailan ulit siya maglalabas ng bagong album. Mahaba-haba na naman ang break niya. Nagjoke nga siya eh sabi 10 years daw siya pahinga. Kaya yung moment na yun nung concert, ninanamnam ko na. Kasi di ko alam kung kailan ulit ang susunod.

Grabe no, parang sa iba normal na lang na makanood ng concert. Pero sakin malaking bagay na to haha kasi tagal ko talaga hinangad yung ganitong pagkakataon. Lol kaya ganyan title ng post ko. May na-check-an na sa bucket list ko sa wakas! Yung feeling na, after all the hardwork I’ve done throughout my life, okay lang kahit yun lang yung sukli hahahaha. Finally! I’m proud that I stan someone who is very talented!!!

Ang haba na ng hanash ko haha, pero thank you talaga Bruno, for being my happy pill 😍 miss na kita mahal. Hahahaha.

 

DcQWdPiUQAARzA9
Di ko kuha yan. Galing sa SMART yan haha

IMG_20180503_201839
Jabbawockeez!

IMG_20180503_204137
Yan yung view mula sa pwesto ko

IMG_20180503_221411
During When I Was Your Man

IMG_20180503_195418
Happy Kiddo!!

IMG_20180503_201029

 

MMK


Continue reading “MMK”

Protected: Itong tula na isinulat ko para sayo


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Protected: Pasmado


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Protected: Maskara


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Keep Fighting!


Continue reading “Keep Fighting!”

Panaginip Lang~


Continue reading “Panaginip Lang~”

Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers


Continue reading “Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers”

Ako yung,


Continue reading “Ako yung,”