Lover


At ngayon nga ay ni-release na ni Taylor Swift ang kanyang 7th album, kasabay ng music video ng title track. I feel so in love haha (aba bipolar ah, parang kahapon depressed shit ka pa ah).

Nakakatuwa kasi yung Taylor Swift na nakilala natin na ‘Queen of Brokenhearted Anthems’, ang babaeng pag nagkaka-bf eh parang nagpapalit lang ng damit, at kung ano pang negative things na naka-incline sa kanya, eh look at her now – mapapa-sana all ka na lang kasi sobrang happy niya na ngayon di lang sa love life eh pati sa career, kahit ilang beses pa siya pabagsakin ng mga kalaban haha charot.

So ngayon pinapakinggan ko pa lang yung buong album, di pa ako makapagdecide kung ano yung top picks ko. Pero favorite ko talaga yung ‘Lover’ mismo kasi feeling ko talaga kasal na sila ni Joe Alwyn, time for her to finally settle down. Ang ganda ng music video. Ganito yung buhay na ini-imagine ko eh, yung future with my own lover. Ang sarap ma-inlove. Sana all ❀

giphy
This is our place, we make the rules
tenor
Can I go where you go?
tenor (1)
Can we always be this close forever and ever?
tenor (3)
And ah, take me out, and take me home.
tenor (5)
Darling, you’re my, my, my, my lover πŸ™‚

Sabi niya sakin, heto na yung masayang buhay at kinabukasan na inaasam mo, nasa harap mo na, pero bakit mas pinipili mo pa rin yung taong binabalewala ka lang? Dahil ba sa tingin ng lahat yun yung tama? Kaya siguro hindi mo makita yung path na para sayo, kasi nabulag ka sa kakahabol sa mali at immature na pag-ibig and all that shit. Paano kung yung happiness na hinihintay mo, yung future na gusto mo, eto na pala? Yung tinatalikuran mo lang?

Yung buhay na pinapangarap ko. Nandito na pala sa harap ko…..

Pero teka, bat nabaling na naman sakin yung usapan eh yung album nga ang topic ng post na to!!

Ladies and Gentlemen, this is Lover by Taylor Swift. (link below)

https://open.spotify.com/album/1NAmidJlEaVgA3MpcPFYGq

Pero as a fake fan, charot, rep > 1989 > Red > Lover pa rin haha.

Advertisements

100+ Questions


Ang hihirap sagutin ng mga tanong.

Continue reading “100+ Questions”

200 Questions


Question thread 3/9. Marami na naman to.

Continue reading “200 Questions”

250 Questions


Eto pa isa. wahahahahaha

Continue reading “250 Questions”

350 Questions


Ang dami neto. Ilang buwan din bago natapos. Hahahaha

Continue reading “350 Questions”

Pamilya


30 Day Blog Challenge

Day 8: TALK ABOUT FAMILY

Late na ako ng ilang araw sa blog challenge, sobrang busy ko talaga ngayon legit.

Nababanggit ko na sa mga posts ko yung about sa family ko, pero bihira nga lang. Mostly kasi mga rants ang sinasabi ko haha (pero wala naman akong sama ng loob ha, normal teenager issues lang)

So here’s what everyone doesn’t know. Ako po ay naulilang lubos sa murang edad. (Insert natin dito yung OST ng MMK). Though ang tragic ng story ko, hindi ko siya dinadamdam masyado, marahil ay nasanay na ako na wala akong magulang. Heto ang back story. Masaya kaming namumuhay na isang pamilya, Daddy, Mommy, at si Luisa, ang nakababata kong kapatid. Hanggang sa nagkaroon ng Lung Cancer ang tatay ko, which is mahirap kasi una, hindi naman siya naninigarilyo? Delivery boy lang ang papa ko kaya hirap siyang magpagamot. Ilang buwan lang ang lumipas, binawian na siya ng buhay. 29 years old siya. Ako ay tatlong taong gulang pa lang. Ang kapatid ko ay mag-iisang taon pa lang. Iniuwi ang mga labi ni daddy sa kanyang bayan, sa Sta. Rita, Samar. Si mommy naman ay patuloy pa ring naghahanap buhay para sa amin. Kaya naiwan kami sa lola ko sa Paranaque. Habang siya ay nasa Tondo. Naalala ko nun, sinabi ko sa kanya, “Pwede bang mama na lang ang itawag ko sayo? Pang-mayaman yung mommy eh.”

Years later, kinuha ng isa kong lola ang kapatid ko. Sila na ang mag-aalaga sa kanya. So bale ako nasa side ni mama, si Luisa naman nasa side ni Papa. Limang taon pa lang ako nun. Tatlong taon pa lang ata siya. Yun na ang huli naming pagkikita. Ngayon 22 na ako. 20 siya. Hindi ko alam kung kailan kami ulit magkikita.

Nag-asawa ulit si mama. Nagkaroon sila ng anak. Ilang buwan pagkapanganak niya, bigla na lang bumagsak ang katawan niya. Na-diagnose siya ng Hypokalemia. Wala akong kamuwang-muwang nun kasi nasa Cavite na ako, sa lola ko. Sila naman nasa Makati. After 7 days sa ICU, sumama na rin siya kay Papa. Sa edad na walong taon, naulila na ako. Anim na taon pa lang ang kapatid ko. Nasa Samar siya, at wala rin siyang kaalam-alam sa kinahinatnan ni mama. Dalawang buwan pa lang ang bunso namin.

Pagkatapos nun, wala na akong balita sa stepfather ko. Tutol ang pamilya namin sa kanya. Wala na rin akong balita sa bunsong kapatid ko. Ang alam ko ay kinuha din siya ng lola niya (nanay ng tatay niya), na nasa Zamboanga. So technically, naghiwa-hiwalay kaming tatlo. Ngayon, wala pa rin akong balita sa kanya, though friend ko pala siya sa facebook.

Ikukuwento ko naman ang buhay ko sa side ng lola ko. Ang kasama kong lumaki, mga pinsan ko, na itinuring ko nang mga kapatid, si Don2 at si Anye. Nung bata ako, nasa laylayan kami ng time na yun. Walang trabaho mga tita’t tito ko. Magkakasunod na taon kaming namatayan – si Papa nung 1999, si Mama nung 2004, lolo ko nung 2006, at lola ko nung 2009. Sobrang close ako sa lola ko, na siya rin eh tinatawag kong mama. Tapos yung mga tita’t tito ko eh Ate Kuya ang tawag ko (which is wrong???), nung nagkasakit yung lola ko, naging bedridden siya, napakahirap ng pinagdaanan namin. Kailangan na kailangan namin ng pera pambili ng gamot, tapos hindi pa sapat yung para sa pagkain namin. Hindi ko alam paano kami naka-survive sa ganung sitwasyon. Pension lang ng mama’t papa ko ang bumubuhay sa’ming lahat, salamat SSS. Yun na din ang tumustos ng pag-aaral ko, buti na lang at nasa public lang ako. Though may mga araw na wala akong binabaon, minsan nag-123 ako para lang makapasok, pero pag walang-wala talaga, umaabsent ako ng ilang araw dahil walang pamasahe. Isa to sa regrets ko eh, kaya kong mag-honor student, kaya kong makakuha ng scholarship, kaya kong mag-aral sa magandang unibersidad, pero hindi ko maasikaso kasi wala kaming pera, wala akong panggawa ng project, umaabsent ako kahit may exam.

Nung high school ako, nakipagsapalaran sa abroad ang tita ko – sa Syria. Tapos ay sumiklab ang digmaan doon, naipit siya. Ilang taon din kaming walang komunikasyon sa kanya. Ilang taon ding walang tumutustos samin, pero andyan yung asawa ng tita ko para suportahan kami financially. Nung ok na, nakauwi na ang tita ko, pero ganito pa rin ang buhay namin, nasa laylayan.

After ko magfirst year sa kolehiyo, napagdesisyunan ng tita ko na mangibang bansa ulit. So yung pang tuition ko sana ng second year, ipinanggastos na lang pang-asikaso ng requirements, kaya napilitan akong huminto sa pag-aaral. Hindi naman labag sa loob ko, pero sobrang lungkot ko nun, kasi may opportunity ako, pero wala akong magawa. Natengga din ako sa bahay ng matagal, kaya sabi ko sa sarili ko nun, balang araw aangat din kami sa laylayan. I don’t want to suffer again in the future (naks.) Gusto ko nang makaalis at makalaya sa mundong ito.

Hanggang sa eto, naka-graduate na ako, isang taon nang nagtatrabaho, pero wala pa rin akong naibabalik sa pamilyang kinalakihan ko. Pasensya na.

We were once a big family. Hanggang sa unti-unti kaming nababawasan. Nagkakaroon ng family issues, etc. From 8, tatlo na lang kaming nasa bahay ngayon. Actually weekends na nga lang ako nasa bahay namin, so dalawa na lang pala silang andoon.

Ayun lang, this is my family. Wala pala kaming family picture.

Alam mo. narealize ko, akala ko walang effect sa akin psychologically yung absence of parents. Meron din pala, kaya siguro ganito ako, hirap makihalubilo sa matatanda, sa ibang pamilya, kasi hindi ako sinanay ng pamilya ko. Tahimik lang ako sa bahay, hindi ako nakakapag voice out ng feelings ko. Ewan ko. Kaya rin siguro hindi ako sweet na tao kasi walang nagpapakita sa akin ng pagiging sweet sa family or sa ibang tao. Kaya kung mapapansin mo, sanay ako na mag-isa lang ako.

Isa sa mga pangarap ko, ang magkaroon ng matinong pamilya. Seryoso. Though natatakot din ako ng magkaroon ng sariling pamilya kasi feeling ko, mamamatay din ako ng maaga (seryoso, inaanticipate ko to), pero kung papalarin akong mabuhay ng matagal, sana maranasan ko rin ang magkaroon ng complete family, may asawa ako na mamahalin at susuportahan ako unconditionally, yung pareho kami ang magbibitbit at hindi ako lang (mostly kasi sa mga kamag-anak ko, babae ang bumubuhay samin, so yeah it runs in the family), yung tita ko single mother, and hopefully sana ako hindi ako maging single mother.

Hindi ko naranasan yung may magulang na sasabitan ako ng ribbon tuwing recognition, na aattend tuwing PTA, na magsusundo kapag umuulan, na magpapa-Jollibee pag mataas ang grades, Sana maranasan ng magiging anak ko yun. Ayokong maranasan niya yung buhay na pinagdaanan ko.

Well hindi ko nga alam kung magkaka-normal family pa ako kasi ngayon pa lang, fucked up na yung sitwasyon ko, pero sana kung makakapag-asawa pa ako, sana tulungan niya akong bumuo ng masayang pamilya. Yung paggising sa umaga hahainan ko sila ng sunog na kanin, HAHAHAHA, de joke, basta paglulutuan ko, pagsisilbihan ko, hatid ko sa school. Tas yung pagmamahal na hindi naiparamdam sakin ng papa ko, gusto ko maramdaman ko yun sa magiging asawa ko haha, sige na, I could be a good wife too. Bigyan mo naman ako ng magandang future pls? (wait lang, bat nga ba napunta dito ang usapan)

Basta ayun, kailangan ko pa magsikap sa trabaho ngayon para makaipon para masuportahan yung pamilyang bubuuin ko balang araw, kahit inaanticipate kong mamamatay din ako agad. wat.

follow my Tumblr blog!

Aklat


30 Day Blog Challenge

Day 7: RECOMMEND FAVORITE BOOK

Best-animated-gifs-about-books-a-growing-stack-of-books.gif

Alam mo ba, mahilig ako magbasa ng libro, pero hindi yung mga novel/fiction books ha. Pag ganon kasi tinatamad ako magbasa, lalo na pag english. Pero ang mga madalas kong binabasa eh yung mga nakikita mo sa library, literal na educational materials, lalung-lalo na pag History, Science, or Philippine Literature yan. Tsaka mga non-fiction, about love (tips kung paano magugustuhan ni crush ganern) hahahahaha di ba uso yon nung high school? Ah basta.

Ang nabasa ko pa lang ng full length, yung Sophie’s World, about different Philosophies siya, basahin mo kasi after nun mapapatanong ka ng mga bagay na hindi na dapat tinatanong hahahaha. Tsaka Fifty Shades of Grey, pero di ko rin natapos kasi hirap akong intindihin. Hays.

Tsaka pala pocketbook lang mga nababasa ko dati, kasi yun lang yung madaling mahiram haha, kaso naiinis lang ako pagtapos basahin, unrealistic naman ng mga kwento (bitter eh.) Tapos sa e-books, wala wattpad lang din binabasa ko dati.

Wala akong favorite na libro, pero ang mairerecommend ko eh yung mga libro ni Bob Ong. MacArthur, Si, ABNKKBSNPLAko, Ang Paboritong Libro ni Hudas, atbp. Dun ako unang na-expose haha kaya eto yung naging memorable sakin. Tsaka yung Dekada ’70 ni Lualhati Bautista.

Ang hirap i-explain, pero siguro may idea ka na kung anu-anong genre ng mga libro ang binabasa ko. May maire-recommend ka ba sakin na similar sa mga nabanggit ko sa taas?

Sa panahon ngayon, ang hirap na makahiram ng mga ganyang libro haha hirap din ako bumili kasi wala pa akong panggastos para sa mga ganyan, pero kung may murang bilihan ng mga libro, malamang magiging library na rin yung kwarto ko.

Animated-gif-bookcase-a-door-to-a-secret-room.gif

follow my Tumblr blog!