Spoliarium


Taray, may movie review ulit!!

lizquenmovie-alonetogether1

Sometimes, the good memories that turn into regrets are best left behind.

So heto na nga, pinanood ko yung Alone/Together. Napuwing lang ako ng very light. Hahahaha. Nakikita ko yung sarili ko sa mga katangahan ni Tin (Liza Soberano). Yung nangyayari sa kanya dun, medyo nangyayari na sakin in real life. Di to about sa love, pero yung mismong life choices niya, dun ako naka-relate.

Bihira lang ako manood ng pelikula. Di ako madaling ma-hook up or makuha ang atensyon. Ewan ko. May mga romance movies na nababagot ako pag pinapanood kaya di ko natatapos. Pero etong Alone/Together, and the rest ng Black Sheep films, gusto ko, dahil sa realistic approach nila. Dati lagi lang natin sinasabi na, may mga bagay na imposible, na sa pelikula lang nangyayari, pero etong mga pelikula ngayon, may mga ganung scenario talaga sa buhay natin, may mga ganun din tayong chapter, kaya nakakarelate tayo. At di lang puro pag-ibig, kasi tinatalakay nito yung about sa career, pangarap, pamilya, pati social issues.

(SPOILER ALERT)

“At ngayon, di pa rin alam kung ba’t tayo nandito..”

Pagkatapos ko mapanood yung film, napa-reflect ako ng bonggang-bongga sa buhay ko. Dun na pumasok yung sari-saring what ifs. Nasabi ko na yung major life regrets ko sa previous post ko, pero yun yun eh. Paano kung naging matapang ako? Paano kung hindi ako natakot noon? Eh di sana unti-unti ko na naaabot yung mga pangarap ko. Eh di sana kapaki-pakinabang ako sa lipunan ngayon. Nakikita ko yung sarili ko kay Tin na sa school lang magaling, pero pagkagraduate at nandito na sa mundo ng realidad, wala na. Yung sobrang pursigido ka sa pangarap mo, but something happened and you fucked up. Then after nun, wala na, nag-stay ka na lang sa comfort zone mo. Minsan din akong nangarap na baguhin ang mundo, pero nung pagka-graduate, sinampal na tayo ng realidad. Di na natin magawa kasi may sarili rin tayong problema na hindi masolusyonan. Gusto kong gawin yung passion ko, kaso dahil sa kahirapan ng buhay, iba ang napuntahan kong landas. Pero masaya naman ako sa kung nasaan ako ngayon. Kaso nga lang, hindi ko nagagamit yung skills ko. Pareho kami ng mindset ni Tin na, the old me is already gone. Hindi na ako yung batang mataas ang pangarap, I just go with the flow.

Minsan ba naiisip mo na bakit ganun? Paulit-ulit lang ang nangyayari? Parang laro siguro yun. Hangga’t hindi mo nagagawa yung tama, paulit-ulit kang mag-uumpisa. Hindi ka uusad. Wala kang matatapos. Uulit ka lang din ng uulit.

Pero alam mo, it’s never too late to start again. Sabi nga sa movie, di porke hindi mo naabot yung mga pangarap mo eh isa ka nang failure. Abutin ka man ng 3, or 5 years bago umpisahang tuparin ang mga pangarap mo? Ok lang yan!! Malay mo, after ilang years, makakapagwork na ko sa mga events/concerts. After ilang years, makakapagtravel na ko sa iba’t ibang bansa para magsaliksik at pag-aralan ang history. Ang saya mangarap! Ginanahan ulit ako haha. Itong movie na to ang nagpamukha sakin na, bakit ka nga ba nandito ngayon? I deserve better. Di dapat ako nagsesettle sa kababawan.

“Cause time may pass, and everything won’t last, but I’ll be by your side..”

The people who are meant to be in your life will always gravitate back towards you, no matter how far they wander. Kung para sayo, babalik at babalik yan. Be with someone na ipupush ka na tuparin ang mga pangarap mo, na susuportahan ka sa goals mo, at hindi ka ikukulong sa sariling mundo. Sabay nyong babaguhin ang mundo. Haha eto na naman ako, may trauma talaga ako sa mga magjowang sabay na nangangarap, tapos magbebreak din during the worst case scenario. Kasi sabay nga yun eh, pag nasira ang mga pangarap mo, bibitiwan mo din ba ang relationship mo? Pag nawala ang relationship mo, titigil ka na din ba sa pag-abot ng pangarap mo? Vice versa. Ang hirap mangarap na magkasama, tapos ikaw na lang mag-isa ang magfufulfill nun. Habang siya bumubuo na naman ng pangarap na kasama ang iba. Damn.

Isa pa sa mga na-absorb ko dun, eh i-keep mo yung mga taong nandyan pa rin, even at your worst moments. Bakit habang inaayos mo yung sarili mo, kailangan mo isantabi yung taong unang naniwala sayo? Wag mong itaboy dahil lang ayaw mo nang madamay siya sa problema mo, ayaw mo maging pabigat. I-appreciate mo yung mga taong handang makinig at laging nakikinig sayo. Bihira lang na may ganun. Yung taong kasama mo sa tagumpay, sana siya pa rin yung kasama mo sa pagkabigo, at sa muling pagtatagumpay.

Sabi nga ni Raf dun, “Mahalin mo siya dahil mahal mo siya, hindi dahil nakasanayan mo lang.” Namimis-interpret natin yung love at utang na loob. Di dahil tinulungan ka niya eh mahal na. Di dahil wala kang dahilan para mag-NO eh magye-YES ka na.

Never forget.

Ang ganda na na-incorporate nila yung Arts at History sa pelikula. Ipinapabatid nila na – alalahanin natin ang nakaraan. Kasi yung ang magpapaalala sa atin kung sino tayo ngayon. Yan ang magtuturo satin kung ano yung tama, at kung ano yung mali na hindi na dapat ulit gawin sa kinabukasan. Dahil sa past natin, lahat ng desisyon natin sa present, apektado. Lagi ko rin tong sinasabi, kahit gaano pa kalayo ang marating mo, wag na wag mong kalilimutang lumingon sa kung saan ka nanggaling. O di ba, iisa ang mindset namin.

Ang saya magtrabaho sa museum. Kung ako din bibigyan ng pagkakataon, gusto ko dun magwork. Para ma-enhance pa yung knowledge ko about Philippine History. Ang saya mag-aral sa UP. Kahit sabihin nyo pang masyado kaming pa-woke. Hindi eh, mag-iiba talaga ang mindset mo sa buhay pag nandun ka.

Cons: Ang hindi ko lang nagustuhan, hmmm, may part dun na cheating na yung ginagawa nila. Oo di naman nila ginusto yung kinahinatnan nila, pero kahit na, cheating pa rin yon. May naaalala lang ako. Hahahahaha. De narealize ko rin na dapat talaga itigil ko na tong kalokohan ko.

At some point you’ll realize, buti na lang pala nangyari yung worst thing ano? Buti nangyari agad, kesa mas maging worse pa ang future ko. Thank you for letting it happen. Di ko pinangarap yung ganung path, yung ganung future. Thank you. I’m already safe.

lizquen-at2

Traydor ang mga alaala.
Magpapaalam sa’yo
hanggang makalimot ka.
Pero eksakto. Sa puntong
sinabi mo na sa sarili mong
wala ka nang isasaya pa,
lilitaw siyang muli.
Na mula sa malayo pa lang
ay kilalang-kilala mo na.
At paglapit nito sa’yong harapan,
babalik ka sa pamilyar na lugar.
At ikaw ay mamamatay na naman.
Tuloy, takot ka nang maging masaya.
‘Pagkat traydor ang mga alaala.

– Antoinette Jadaone

follow my Tumblr blog!

Advertisements

MMFF 2018 Review


Hindi talaga to review, kasi hindi naman ako expert sa mga movies eh haha sa katunayan, kung kilala mo talaga ako, ako yung hindi mahilig manood ng pelikula kasi mabilis akong antukin. Ang dami nang nagreview through blogs about 2018 MMFF entries, mas maganda yung posts nila kesa sakin syempre. So etong post na to eh about lang sa mga thoughts and feels ko nung napanood ko ang mga sumusunod na pelikula:

Wait lang, wala naman ata akong iii-spoil dito, so, go ahead.

AURORA

Uy sa unang bahagi, nabored ako. Parang ang tagal nga ng transition. Ang ganda ng cinematography, nung visual aspect ng film, hirap lang ako i-appreciate kasi hindi mga ganyan ang trip ko. Pero habang pinapanood ko to, kinikilabutan talaga ako. Dagdag factor yung ginaw na ginaw na ko sa sinehan kasi ilang oras na ako nakababad sa loob (pangfinale ko kasi to). Ramdam mo rin yung hinagpis nung mga karakter sa pelikula. Ayun nga nakakakilabot kasi bukod sa ayun nga tragic ang tema, takot na takot talaga ako sa dagat. Makakita pa lang ako nun, feeling ko nalulunod na ako. Habang nanonood nga ako feeling ko kasama ako dun sa mga nalulunod (wow 6D ganon), de pero seryoso, mas takot ako malunod kesa makakita ng multo. Share ko lang din, hindi ako gumagamit ng shower pag naliligo kasi feeling ko talaga nalulunod ako. Di rin ako pumipikit habang naliligo kasi ganon din ang nararamdaman ko. Feeling ko eto yung ikinamatay ko nung past life ko haha.

MARY, MARRY ME

Umiyak ako nung pa-ending na, kasi nakakarelate ako sa sitwasyon ng magkapatid. Di dahil sa iisa kami nang naging jowa ah, pero tulad nila, maagang namatay ang mga magulang namin, at lumaki kami na hindi magkasama (limang taon lang ako nung huli kong nakita ang kapatid ko). So habang binibitiwan nina Mary Anne (Alex) at Mary Jane (Toni) yung mga linyahan nila, naalala ko yung kapatid ko. Ang laki-laki ng pagkukulang ko sa kanya. Ni hindi ko siya makamusta ng maayos kasi nahihiya ako (dahil nga ganito ang personality ko). Gusto ko makabawi sa kanya pero hindi ko pa kaya ngayon. Puro sarili ko lang ang iniisip ko. Kung tutuusin mas pinagkaitan pa siya kesa sa akin, ako yung mas nakinabang, pero makikita mo pa rin sa kanya na napaka-grateful niya. Masasabi kong mas napalaki siya ng maayos kesa sakin. Naiiyak ako kanina kasi ayokong umabot kami sa ganun, yung kamuhian niya ako kasi di ako nagpaka-ate sa kanya.
Ganun pala ano, kahit na ilang taon ang lumipas, kung di mo pa rin sinasarado ng tuluyan yung puso mo sa ex mo, magbubukas at magbubukas ulit yun. Ayan. Aasa na naman ako. Charot.

ONE GREAT LOVE

Katulad nung Mary, Marry me, may ex problems din ito. Alam mo, nung mga unang part nanggigigil talaga ako sa character ni Kim Chiu eh. Napakarupok. Hahahahaha. Bat ganon ano? May tao talaga na sadyang bumabalik para saktan ka lang ng paulit-ulit, unintentionally. Bat ang insensitive nyo ha! Di talaga ako fan ng mga ganitong genre, pero dahil sa may pinaghuhugutan din ako sa buhay, nadadala ako. Naiinis ako pero at the same time naiisip ko, kung ako sa sitwasyon niya, baka ganun lang din ang gawin ko, marupok din ako eh. Madali ako mapaniwala sa destiny, sa serendipity. Umiiyak na naman ako habang pinapanood ko to, naaalala ko na naman siya eh hahahahaha. I mean, kahit siya yung one great love mo, kung hindi ganun ang pagtingin niya sayo, babalik at babalik pa rin siya dun sa una. Kahit nandyan ka sa tabi niya thru ups and downs, pinili niya pa rin yung taong nakapagpasaya sa kanya. Tsaka sabi dun, “Di porke siya yung greatest love mo, eh tama yung nararamdaman mo.” Hirap magets, ay basta panoorin mo na lang. Natuwa naman ako sa ending. Pero throughout the film, ang sakit mumsh, iyak lang ako ng iyak.

THE GIRL IN ORANGE DRESS

May mga part na di na realistic (mejj OA), Hawigan ni Jessy si Jennylyn Mercado hahahaha. Ang masasabi ko lang, pag maganda at mestisa ka talaga, madali kang magkaka-lovelife. Yun lang.

JACK EM POPOY

Ang ganda ni Coco pag naging babae 😍😍 kamukha niya si Moira. Haha ewan ko bat yan lang ang comment ko. Pero lam mo, mas gusto ko to kesa sa Fantastica. Sorry.

FANTASTICA

Kahit taga-ABS ako haha, downvote to sakin. Ang shallow eh. Or nag-expect lang talaga ako?? Or di ko lang din ma-appreciate yung mga ganitong klaseng palabas??

Yung Otlum tsaka Rainbow Sunset di ko pa napanood.

YEAREND TOP 20 SONGS | 2017


Continue reading “YEAREND TOP 20 SONGS | 2017”

Keep Fighting!


Continue reading “Keep Fighting!”

Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers


Continue reading “Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers”

theOriginal SAVORY chicken


Continue reading “theOriginal SAVORY chicken”

Marcos | Robredo


Continue reading “Marcos | Robredo”

Sorry not sorry


Continue reading “Sorry not sorry”

Mahirap.


Continue reading “Mahirap.”

Presidentiables as Suitors


Continue reading “Presidentiables as Suitors”

Anong ipinaglalaban mo?


Continue reading “Anong ipinaglalaban mo?”

Poor Law


Continue reading “Poor Law”

2015 in review


Continue reading “2015 in review”

Kalahating Dekada with Bruno


Continue reading “Kalahating Dekada with Bruno”

My Rants About Fandoms


Continue reading “My Rants About Fandoms”

OPM Music


Continue reading “OPM Music”

One year after the catastrophe.


Continue reading “One year after the catastrophe.”

Mabagal na Traffic, o Mahabang Pila ng MRT? Mamili ka. (Editorial)


Continue reading “Mabagal na Traffic, o Mahabang Pila ng MRT? Mamili ka. (Editorial)”

All is Well !


Continue reading “All is Well !”

‘You will live, you will love, and you will DANCE.’


Continue reading “‘You will live, you will love, and you will DANCE.’”