Klima Film Festival

Mga kabataang Pinoy!

Meron ba kayong maipapakitang husay at galing sa paggawa ng pelikula? Gusto nyo bang magbigay-inspirasyon sa mas marami pang kabataan?

Inihahandog sa inyo ng Climate Change Commission at Oscar M. Lopez Center ang Klima Film Festival o KFF!

Layunin ng KFF na ipaalam ang suliranin at mga solusyon ng climate change sa mas marami nating kababayan sa pamamagitan ng mga malikhaing pelikula na isinulat at binuo ng kabataang Pinoy!

Ang KFF ay bukas sa lahat ng mga kabataang edad 16-22 na interesado sa sining ng paggawa ng pelikula.

Ang mga sasaling grupo, na may hanggang sampung (10) miyembro, ay maaring mag-register online mula June 30 hanggang July 31, gamit ang link na ito: bit.ly/KFFSignUpSheet

Ang lahat ng mga kalahok ay inaanyayahang sumali sa mga climate change seminar-workshop at climate film labs upang tulungan silang magkaroon ng mas malalim na kaalaman sa climate change at mapaghusay pa ang kanilang mga likha sa tulong ng mga dalubhasa sa larangan ng klima at pelikula. Ang mga workshops na ito ay LIBRE!

Sampu ang pwedeng mag-qualify sa finals kung saan magmumula ang tatanghaling Best Film na magkakamit ng premyong Php50,000; 1st runner up na tatanggap ng Php30,000; at ang 2nd runner up naman na mananalo ng Php20,000.

May consolation prizes rin para sa mga finalist.

Para sa ibang detalye, bisitahin ang aming website o i-message kami gamit ang Facebook.

World Bicycle Day πŸš²

This is in recognition of the importance of bicycles as a sustainable and healthy way to commute.

Being around for more than 200 years, only recently did it get the global recognition it deserves. Out of the 17 UN Sustainable Development Goals (SGDs), 12 directly connect with the importance of bicycles and four of them link indirectly.

One of the main deterrents to more cycling is the perceived danger on major roadways with motor vehicle traffic. Thus, one of the most important approaches to increasing cycling has been to provide dedicated and protected bike lanes that will link cities in Metro Manila, complemented by interventions that enable a safe bicycle infrastructure and which promote bicycle parking areas in different establishments.

We must call for more national and local government strategies to establish bicycle masterplans in key areas of the metropolis to transition the country to a new, and better normal.

Cycling is also one way which can help cities and people thrive in a sustainable manner. Using bicycles as mode of transportation reduces air pollutants which cuts down greenhouse gas emissions and global climate change. It also reduces noise pollution and congestion, reduces the need to build, service and dispose cars, and reduces your ecological footprint. Bicycles also conserve roadway and residential spaces, thereby providing more room for plant life in theurban areas.Apart from being environment-friendly, cycling is also a great cardiovascular exercise that can aid weight loss and improve heart health. It also facilitates social cohesion. Bicycles are cheap, flexible, personal modes which most in low-and middle-income sectors would be able to participate in the economy and community, or access education, healthcare and other urban services.

The lockdown has triggered social, economic and cultural lifestyle changes, many of which have had a significant impact on mobility patterns. Using bicycles has seen as a means of transport that allows for the required social distancing to be maintained, thus it seems to have a strong resurgence during this time.

June 3 was designated as World Bicycle Day by the United Nations General Assembly in April 2018, with the aim of celebrating and promoting bicycle use around the world. The goal is to raise public awareness on emission reduction, and also to encourage a healthy lifestyle.

Stop turtle food market

Turtles are important creatures of seas and oceans that play a vital role in maintaining the health of flora and the coral reefs of the marine ecosystem. Sea turtles are also helpful in adequately balancing the marine food web. Tortoises are among the animals with the longest lifespan. They help preserve our oceans’ natural productivity.

Continue reading “Stop turtle food market”

Climate change and wildfires

We renew the call for stronger conservation and security measures on forests and protected areas in the country following the wildfire incidents in Benguet and Rizal.

Continue reading “Climate change and wildfires”

Promote Sustainable Tuna Fishing

In observance of World Tuna Day, we strongly urge long-term conservation and sustainable use of tuna resources.

Continue reading “Promote Sustainable Tuna Fishing”

The youth as drivers of climate action

We reiterate the importance of increasing youth participation to address climate change. Whether through educational, awareness-raising, behavioral change campaigns, technology, science or law ─ the youth are tapping into their skills to speak up for climate action. On top of the usual adolescent pressures β€” grades, socialization, etc. β€” the youth are confronting a world that may be unrecognizable by the time they grow up.

Continue reading “The youth as drivers of climate action”

The role of media in tackling crisis – COVID-19, climate change

We salute the media for working round-the-clock and keeping the public informed on the latest developments and vital information about coronavirus disease (COVID-19), while risking their lives in the process. Just like the doctors and nurses, they are also considered to be on the frontlines of this global pandemic.

Continue reading “The role of media in tackling crisis – COVID-19, climate change”

Water conservation in anticipation of summer season

During these critical summer months, we remind everyone to observe responsible water utilization and conservation measures.

Water is an important resource this time, not only because of the summer season, but water is severely used for sanitation purposes and prevention of spreading of the COVID-19 virus. We use water for constantly washing our hands, for disinfecting our spaces, for cleaning-up our communities.

Continue reading “Water conservation in anticipation of summer season”

Bayanihan to Heal as One Act

Following the declaration of State of Calamity throughout the Philippines, imposing of Enhanced Community Quarantine throughout Luzon and raising the COVID-19 to Code Red Sublevel 2, the RA11469 was enacted, declaring a state of national emergency over the entire country and granting the President with powers to immediately be able to implement measures to effectively address COVID-19.

Continue reading “Bayanihan to Heal as One Act”

COVID-19 and the PH’s NDC submission: delivering climate justice

The spread of COVID-19 across the world has seen countries go into lockdown to limit the casualties attributable to the virus. Due to tougher travel restrictions implemented, international climate negotiations that require diplomats and experts from all over the world to participate are also affected, forcing most of the meetings to be postponed.Β 

Continue reading “COVID-19 and the PH’s NDC submission: delivering climate justice”

Limiting the global temperature rise to 1.5Β°C

As the World Meteorological Organization releases its 2019 Statement on the State of the Global Climate, we reiterate the call to limit the global temperature rise to 1.5Β°C.

Continue reading “Limiting the global temperature rise to 1.5Β°C”

COVID-19 and climate action

Coronavirus’ economic impact: Will it slow down climate action?

The COVID-19 has much taken over the world. In just a few short months, most of the regions have locked down. The government has to implement the enhanced community quarantine on the entire Luzon. Everyone is strictly enforced to stay at home and practice social distancing. Curfew is imposed, only one person in every household is allowed to leave home to purchase necessities such as food and medicine. Land, air and sea travel have been stopped. Most of the companies have shut down. Citizens are being advised to avoid discretionary travel and go work from home over the coming months. Only the private establishments providing the necessities, such as food markets, hospitals and banks, can stay open. Essential workers must show proof of employment at the checkpoint. Malls and shopping centers have been closed, and mass public transport facilities have been suspended. All outbound international flights are also suspended. Public gatherings and events are being cancelled. Similar policies have been implemented in other parts of the Philippines, limiting the operations of businesses leading workers left without jobs.

Continue reading “COVID-19 and climate action”

Climate change and biodiversity loss

The earth’s biodiversity is dependent on the climate. But anthropogenic actions resulting in changes in climate cause a major global threat to biodiversity and natural ecosystems. The various elements of climate change affect all levels of biodiversity, and its impacts are expected to increase over the next century, resulting in biodiversity loss.

Continue reading “Climate change and biodiversity loss”


Ngayong buwan ay inimplement na ang pagbabawal ng paggamit ng single-use plastic sa aming opisina.

Samantala, noong nakaraang buwan naman ay dumalo ako sa screening ng “The Story of Plastic” sa UP Diliman, kung saan tinalakay ang pinagmulan at patutunguhan ng mga plastik.

Parang kahit saan may plastik. Kahit yung panghilamos mo sa mukha, may plastic particles yan. Yung sabong panlaba. Paano kaya yung mga sirang keyboard? Cellphone? Saan sila napupunta pagkatapos idispatsa?

So bakit ko nga ba ito chinichika.

Alam mo ba?

– The word β€˜plastic’ comes from the Greek plastikos, meaning β€˜capable of being shaped and moulded.

– Mula pa noong taong 1950 ay nasa humigit kumulang 8.3 billion tons na plastic na ang napoproduced worldwide. At siyam na porsyento lang nito ang narecycled.

– Sa bansang Kenya ay mahigpit na ipinagbabawal na ang pagproduce, pagbebenta, at paggamit ng plastic bags. Maaari kang makulong ng apat na taon o magmulta ng aabot sa $41,000.

– 73% ng mga kalat sa mga beach ay plastic, tulad ng mga bote, balot ng pagkain, grocery bags, at iba pang containers.

– 1 milyong plastic bottles ang binibili kada minuto worldwide. Isipin mo yun. Wala pa sa kalahati ang narerecycled at 7% lang nung kalahati na yun ang nagagawang new bottle. Yung iba? Andun sa landfill. Madalas sa dagat.

– 2 milyong plastic bags ang ginagamit kada minuto. Worldwide din.

– 1.1 milyong mga ibon, isda, at iba pang mga hayop ang namamatay dahil sa ingestion ng plastic. Dahil nga hindi ito natutunaw, nagbbreak lang siya into small particles at nagiging microplastic, at hindi naman namamalayan ng mga hayop na ito na nakakain na pala nila. Sa tingin ko tayo ring mga tao, dahil sa pagkonsumo natin ng lamang-dagat ay malamang, may mga microplastic na din sa tiyan. 700 species ng marine life ang ngayon ay extinct na dahil dito.

– Ang tao ay nakakakain ng 70,000 microplastics, per year. Di mo lang namamalayan.

– Ang mga plastic bags ay ginagamit lang madalas sa loob ng 12 minuto. Tapos after non? Tapon na. At aabutin ng libo-libong taon bago madecompose.

– Ang dami nang hakbang para mabawasan ang produksyon ng plastic. Pero alam mo ba, sa pag unlad pa lalo ng teknolohiya ay mas lalo pang nadadagdagan ang mga materyales na gawa sa plastic, kaya mas lalo pang nadadagdagan ang plastic production.

– Over the last ten years we have produced more plastic than during the whole of the last century.

– 50 percent of the plastic we use, we use just once and throw away.

– Every piece of plastic that was ever produced still exists.

– About 8 percent of the world’s oil production is used to make plastic.

– First plastic compounds were made by processing naturally created rubber plants. This process was abandoned after chemist managed to create recipes for fully synthetic plastic.

– Buried plastic materials can last for minimum of 700 years.

– Small plastic cup can take 50 to 80 years to decompose.

– 11% of household waste is plastic, and 40% of it is plastic bottles.

– Packaging is the largest end-use market segment accounting for just over 40% of total plastic usage.

– By 2050, the world’s oceans could contain more plastic than fish measure by weight.

– Half the world’s plastics are made in Asia. 29% is made in China (ops)

– The Beijing subways allow travelers to use plastic bottles as a form of payment to encourage recycling.

– Starbucks’ white paper cups are impossible to recycle due to the plastic liner on the inside.

– Cellophane is not plastic, but is actually made from cellulose, and will biodegrade in about 90 days in the soil.

– Credit and debit cards were first called β€˜plastic money’ in 1969.

– At eto ang nakakagulat, Plastics help us dramatically lower environmental impacts. How?

Gumagawa na rin ng hakbang ang ating pamahalaan upang mabawasan ang paggamit ng plastik.

Pero kung iisipin mo, majority ng mga mamamayang Pilipino ay nakadepende pa rin dito, lalo na kaming mahihirap.

Totoo. Kung mapapansin mo, yung mga mayayaman lang naman ang may mga metal straw, mayayaman lang ang nagpa-practice ng no plastic policy.

Eh tayong mga pangkaraniwang tao? Di ba pag nagkokonsumo de-sachet pa rin? Shampoo? Noodles? Kape?

Pag sa handaan, di ba madalas binabalot pa rin ng plastic yung mga paper plate para hindi tinatapon, at syempre para hindi na maghugas ng plato?

Gumagamit pa rin ng plastic spoon and fork ang mga tao para makaiwas sa risk ng COVID19.

Ano pa ba? Basta marami pa. Nakasanayan nang bahagi ng buhay ng tao ang paggamit ng plastic, at hindi natin siya kayang alisin sa sistema.

Kaya kung mapapansin mo, sa mga pinakamahihirap na lugar sa Pilipinas mo makikita ang sandamukal na basura. Plastik. Tulad dito sa Baseco. Well dito nga pala talaga ang end point ng lahat ng basura.

So what’s the point kung iilan lang din naman ang nagpapractice ng no plastic policy. Kung patuloy pa rin ang China sa pagproduce ng mga eme #MadeinChina, mararamdaman mo ba ang pagbabago?

Matagal nang may batas para dito. Yun yung Republic Act No. 9003, o ang Philippine Ecological Solid Waste Management Act of 2000. Batid naman siguro ito ng lahat, kaya bawat barangay ay may MRF.

Skl. Matagal na naming pinapractice dito sa bahay ang pagre-reuse ng mga plastic bag. After bumili at gamitin eh itinatabi namin kasi para pag kinailangan naming gamitin in the future (halimbawa pag may bibitbitin pag papasok ganun). Nabitbit ko yung ugali na yan hanggang maynila kaya kung mapapansin mo yung drawer ko sa dorm, sa opisina, puro basura, este plastik. Bago pa man na-implement yung no to single use plastic eh tinatago ko na yung mga plastic kesa itapon. Kaya feeling ko nagrereklamo na sakin yung mga kadorm at katrabaho ko kasi nag-iipon ako ng basura.

Anyway, same thing din with plastic spoon and fork. Napuno ko na yung malaking bote ng stick-o na puro ganun ang laman haha. Kahit nung nasa ABS pa ako ay hindi na talaga ako gumagamit ng plastic spoon and fork, madali kasi maputol. Kaya meron ako sariling set ng kutsara at tinidor sa opisina. So lahat ng naipong plastic spoon and fork mula sa mini stop, grab food, ayun nakatabi din. Hindi ko nga alam kung ano ang gagawin ko doon. Dati binigay ko sa mga kadorm ko yung naipon ko, kasi wala na silang legit na kutsara at tinidor sa pantry sa office magmula ng umalis ako sa ABS (wow ako ata supplier).

Ganun din sa mga de lata at de bote. Dahil madalas yun ang inuulam namin sa bahay, marami kaming naiipon tapos binebenta namin sa junk shop. Or minsan sa mga batang nangangalakal na dumadaan.

Kung mapapansin mo, lagi din akong may bitbit na ecobag, na baunan, na tubigan, maski kutsara at tinidor. Sana ay mapractice nating lahat yun.

Pero sa totoo lang, consumer pa rin naman ako minsan ng single use plastic. Tulad nga ng sinabi ko kanina, hindi na maaalis yan sa sistema ng tao. Pero kung uunti-untiin mo, di mo mamamalayan, matatanggal mo din sa sistema mo yan. Darating din yung araw na hindi ka na dedepende sa plastik. #BreakFreeFromPlastic

Sana all. I mean sana lahat ng tao ay gawing habit na ang pagbabawas sa pagkonsumo ng plastik.

Habits made today will help life tomorrow.

Okay thank you for coming to my TED Talk!

Para sa karagdagang kaalaman ukol sa usaping ito at sa iba pang isyu kaugnay sa pagbabago ng klima, maaari nyong sundan ang aming social media accounts:

Facebook: Climate Change Commission PH

Twitter: @cccphl | CCC Philippines

Instagram: @cccphl | Climate Change Commission

YouTube: Climate Change Commission [Official]

Website: http://www.climate.gov.ph/

Ifollow nyo na din ang aking social media accounts. Haha.

Twitter. Instagram. Tumblr. Reddit.

Information sources:

Mga Kwento ng Klima

Mga Kwento ng Klima tells the story of climate in the context of the Filipino experience and how it has shaped the Filipino identity and culture.

Ipinalabas na to sa Sunday’s Best noong November 24, sana ay napanood nyo.

Noong November 22 naman ay naimbitahan kami para sa pre-screening neto.

Naranasan mo na ba yung emosyonal ka dahil sa panonood ng docu? Eto yun eh. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Feeling ko nandun din ako sa environment na yun. Feeling ko nalulunod ako. What if I was there? Mamamatay din siguro ako katulad nila.

Marami na tayong nasaksihang dokumentaryo ukol sa pagbabago ng klima, at mga epekto nito. Pero ang tanong, may ginagawa ba tayong pagbabago? Bakit parang business-as-usual pa rin tayo?

Aware nga ang tao sa climate change. Pero aware ba tayo kung gaano ito kalala?

Isa ito sa mga docu na masasabi kong na-reach yung general audience. Masyadong teknikal at malalim ang usaping ito kaya ang mga pangkaraniwang mamamayan ay hindi ito gaanong naiintindihan. Na-visualize dito ng maayos yung mga bagay na sana ay alam ng lahat para sana hindi gaano mapaminsala ang mga sakunang dumarating. Tsaka lahat ng sektor ng lipunan ay nai-discuss, sa loob ng halos isang oras ay nabigyang-pansin naman lahat ng usapin.

Sana ay mas maabot pa nito ang masa. Lalo na ang mga kabataan. Sana din ay maging regular o mas dumami pa ang mga dokumentaryong tumatalakay sa isyu ng pagbabago ng klima.

Hong Kong

May mga lugar na pangmatagalan. May mga lugar na dinadaanan lang.

Kakatapos ko lang manood ng Hello, Love, Goodbye. At ngayon meron na naman tayong movie review! (reaction pala, sorry)

Akala ko isa rin to sa mga romance films na tutulugan ko lang haha, or magcecellphone ako during the movie, but no, hindi ko namalayan na lumipas na pala ang dalawang oras! Bitin! Malakas din ang impact sakin nung film. So bukod sa The Day After Valentines at Alone Together, eto yung pelikula na nagroroll na yung end credits pero blanko pa rin ako sa kinauupuan ko, eto yung paglabas ko ng sinehan mas lalo lang ako nalungkot sa buhay ko, napapatanong ng, “BAT GANON?”

(okay medyo spoiler sa part na to)

Bawat oras dapat sulitin mo dahil walang nagtatagal dito.

Sa bilis ng ikot ng mundo, pwede pa bang huminto?

Panoorin nyo dali haha. Una, madadala ka sa mga paghihirap ni Joy (Kathryn Bernardo), hindi man ako katulad niya na OFW sa Hongkong, pero nakikita ko yung sarili ko in a way na, I really work hard para maibigay yung needs ng mga kamag-anak ko, hindi lang halata, pa-travel travel lang ako, pa-inom inom, pero after non lahat ibinibigay ko sa pamilya ko. Pero grabe, mararamdaman mo talaga yung challenges ng pagiging isang OFW.

Nung una cringe pa ako kay Ethan (Alden Richards), kasi puro pa-cute siya kay Joy, puro hugot lines, na siya pa-chill chill lang samantalang kaming mga babae, hindi magkandaugaga sa trabaho. Pero pag kinatagalan maiintindihan mo rin kung bakit naging ganun yung sitwasyon niya. Maiintindihan mo rin kung bakit may mga taong naging iresponsable sa buhay. Yung tattoo niya parang nirerepresent lang yung mga pagkakamali niya sa buhay, tinatapalan niya lang, pero habambuhay mo na iyon na makikita sa kanya. Na sa edad niyang yon eh hindi pa rin niya alam kung ano ang gusto niya sa buhay.

So bukod sa malupitang lines na napanood natin sa trailer, eto yung mga memorable sa akin:

β€œAlam mo sabi nila, mas okay magkuwento sa strangers kasi no judgment.” – well, dyan ako nabiktima.

Nakakarelate ako sa sinabi ni Joy na, “Minsan ang sarap maging selfish at iwanan ang mga responsibilidad.” Nagpapakapagod siya para sa ibang tao, pero yung binubuo niyang pangarap, unti-unting naglalaglagan.

β€œMay kulang sa sarili ko na hindi kayang mapunan ng kahit pagmamahal mo.” Sana maintindihan ng lahat eto ano. Na hindi pagmamahal lagi ang kukumpleto sa buhay mo,Β wow sana marealize ko to diba. Na walang mali na maging selfish, na unahin muna natin yung well-being natin bago yung ibang tao. Sa kakabigay ko sa ibang tao, hindi ko pala namamalayan na nauubos na pala ako. Ang cliche nung ‘love o career’ pero dito sa film nagkandakumpli-kumplikado ang lahat. So baligtarin natin ang POV, mula kay Ethan naman, na pinili niya yung pag-ibig kesa maging resident ng Hong kong, pero in the end iniwan pa rin siya at nagkanda-gulo gulo ang buhay. Magegets mo din. Hindi worth it ang pag-ibig hahahahaha lol, pinapakumplikado lang niyan yung buhay ko eh. May pride din ako na, “Nag-aral ako ng apat na taon, hindi para umasa lang sayo.”Β Pero kung ako yung nasa sitwasyon ni Joy, baka nga piliin ko na lang din mag-stay, wala marupok eh. Wala namang mali kung ano yung pipiliin mong path eh. Yung magiging outcome lang nun ang magdidikta kung naging tama o mali ka. Well, sa mga recent na naging mga desisyon ko sa buhay, bakit parang mali ata lahat hahahahaha.

β€œGustong-gusto ko sabihin sa iyo na yes dito lang ako kasi mahal na mahal kita, pero hindi ko maipapangako na hindi ako malulungkot at … hindi ako magkakaroon ng regrets dahil nagmahalan tayo. Natatakot akong umabot tayo doon.” Yes. Live with no regrets. Sabi ni Joy nun, “Puro ka mga plano, ako ba naisip mo kung yun din ang gusto ko?” Damn relate hahahaha. Mahirap para sa tao na pakawalan mo siya para sa pangarap niya, kesa magkasama nga kayo pero nakikita mo siya na hindi naggrow. Diyan papasok yung The people who are meant to be in your life will always gravitate back towards you, no matter how far they wander, na malay natin after 3 or 5 years.. Aw narinig ko na tong linyang to, kung ano man maging takbo ng tadhana satin let it be..Β Pero lol wag na kayo umasa ang sakit lang. Kahit gaano pa ka-hirap yung i-risk mo para sa relationship, iiwan at iiwan ka pa rin naman niyan hahahahahaha

Paano magtatagal sa LDR? Dapat iisa ang path na tinatahak nyo, kahit malayo kayo physically, kasi nga kahit yung hindi LDR naghihiwalay pa rin eh, dahil sa magkaiba yung growth at development nila. Kung yung isa eh gusto magsettle na lang sa ganitong buhay, tas yung isa naman eh nag-aaim pa ng mas mataas, paano kayo magtatagal? Piliin mo yung pag-ibig na hindi mo kailangang macompromise o mag adjust para sa isa, kasi yung totoong pag-ibig eh synchronized yan, you reflect each other so well. Sabay kayong aangat, or lulubog. Hey, at least may jowa, nasa laylayan nga lang.

To sum it up: Una eh bakit hindi na naman tayo masaya sa huli hahahaha bakit ang kumplikado ng buhay? Pangalawa, feeling ko ang deprived ko na pala masyado ano. Nagsasayang ako ng oras, which is dapat inilalaan ko na sa pagtupad ng mga pangarap ko, hangga’t may pagkakataon pa ako. Heto ako pa-blog blog lang ng mga kadramahan sa buhay haha pero ano, heto na nga ba ang landas na tatahakin ko? O dapat abutin ko rin yung Canada-levels na pangarap ko para sa sarili ko?

Heto yung isa sa mga movies na napapa-contemplate na naman ako sa mga pinaggagagawa ko sa buhay.

May mga lugar na pangmatagalan. May mga lugar na dinadaanan lang. Parang Hong Kong. Katulad ng tao. May mga taong dumadaan lang sa buhay natin. May mga taong… babaguhin ka pang habambuhay.

imahe mula sa tumbral.com

follow my blogs!


Pinanood ko yung episode ng KMJS about sa Chinese Invasion. Kaya pala. Kaya pala hindi na pinadadaan yung mga bus sa Baclaran ah. Aba nung isang beses na umuwi ako ng madaling araw, at sumakay ako galing doon, nanibago ako. Akala ko nasa Chinatown na ako hahahahaha. Ang bilis naman, ang dami agad na Chinese establishments doon.

May good side din naman yung pagdagsa nila dito. Bakit daw tayo nagagalit, eh tayo rin naman maraming Filipino communities sa ibang bansa. Maraming trabaho ang binuksan ng mga dayuhan para sa mga Pilipino. Why not we do the same. Ever since naman daw marami nang mga intsik dito sa bansa. But now they’re basically everywhere. Hindi lang sa Baclaran area. Sa MOA. Sa Ortigas, well sa loob mismo ng MalacaΓ±ang compound, Kaya may mga wechat pay na sa SM (well what do u expect from SM). Atsaka, more business opportunities DAW sa mga pilipino yung pagkakaroon ng maraming Chinese establishments.

Hindi naman ako galit sa mga ito. Nakakatakot lang na ma-overpower nila tayo sa mismong lupain natin. Darating tayo sa point na yon – na mapagkakaitan na tayo ng karapatan at mas ipa-prioritize sila. Sa lupa. Sa trabaho nga lang eh. Maraming Pilipino dito ang walang trabaho, pero bakit sila ang nabibigyan, maski simpleng construction work? Habang sila yumayaman ng yumayaman dito, tayo eh baka lalo maghirap. Bakit tayo pa rin ang nag aadjust para sa kanila? Di ba dapat magpakumbaba naman sila sa mga Pilipino? Bat ganon? Bat ang unfair?

follow my Tumblr blog!


Sometimes, the good memories that turn into regrets are best left behind.

So heto na nga, pinanood ko yung Alone/Together. Napuwing lang ako ng very light. Hahahaha. Nakikita ko yung sarili ko sa mga katangahan ni Tin (Liza Soberano). Yung nangyayari sa kanya dun, medyo nangyayari na sakin in real life. Di to about sa love, pero yung mismong life choices niya, dun ako naka-relate.

Bihira lang ako manood ng pelikula. Di ako madaling ma-hook up or makuha ang atensyon. Ewan ko. May mga romance movies na nababagot ako pag pinapanood kaya di ko natatapos. Pero etong Alone/Together, and the rest ng Black Sheep films, gusto ko, dahil sa realistic approach nila. Dati lagi lang natin sinasabi na, may mga bagay na imposible, na sa pelikula lang nangyayari, pero etong mga pelikula ngayon, may mga ganung scenario talaga sa buhay natin, may mga ganun din tayong chapter, kaya nakakarelate tayo. At di lang puro pag-ibig, kasi tinatalakay nito yung about sa career, pangarap, pamilya, pati social issues.


“At ngayon, di pa rin alam kung ba’t tayo nandito..”

Pagkatapos ko mapanood yung film, napa-reflect ako ng bonggang-bongga sa buhay ko. Dun na pumasok yung sari-saring what ifs. Nasabi ko na yung major life regrets ko sa previous post ko, pero yun yun eh. Paano kung naging matapang ako? Paano kung hindi ako natakot noon? Eh di sana unti-unti ko na naaabot yung mga pangarap ko. Eh di sana kapaki-pakinabang ako sa lipunan ngayon. Nakikita ko yung sarili ko kay Tin na sa school lang magaling, pero pagkagraduate at nandito na sa mundo ng realidad, wala na. Yung sobrang pursigido ka sa pangarap mo, but something happened and you fucked up. Then after nun, wala na, nag-stay ka na lang sa comfort zone mo. Minsan din akong nangarap na baguhin ang mundo, pero nung pagka-graduate, sinampal na tayo ng realidad. Di na natin magawa kasi may sarili rin tayong problema na hindi masolusyonan. Gusto kong gawin yung passion ko, kaso dahil sa kahirapan ng buhay, iba ang napuntahan kong landas. Pero masaya naman ako sa kung nasaan ako ngayon. Kaso nga lang, hindi ko nagagamit yung skills ko. Pareho kami ng mindset ni Tin na, the old me is already gone. Hindi na ako yung batang mataas ang pangarap, I just go with the flow.

Minsan ba naiisip mo na bakit ganun? Paulit-ulit lang ang nangyayari? Parang laro siguro yun. Hangga’t hindi mo nagagawa yung tama, paulit-ulit kang mag-uumpisa. Hindi ka uusad. Wala kang matatapos. Uulit ka lang din ng uulit.

Pero alam mo, it’s never too late to start again. Sabi nga sa movie, di porke hindi mo naabot yung mga pangarap mo eh isa ka nang failure. Abutin ka man ng 3, or 5 years bago umpisahang tuparin ang mga pangarap mo? Ok lang yan!! Malay mo, after ilang years, makakapagwork na ko sa mga events/concerts. After ilang years, makakapagtravel na ko sa iba’t ibang bansa para magsaliksik at pag-aralan ang history. Ang saya mangarap! Ginanahan ulit ako haha. Itong movie na to ang nagpamukha sakin na, bakit ka nga ba nandito ngayon? I deserve better. Di dapat ako nagsesettle sa kababawan.

Basahin ang “An open letter to the 20-something who wants to change the world” ni Antoinette Jadaone


“Cause time may pass, and everything won’t last, but I’ll be by your side..”

The people who are meant to be in your life will always gravitate back towards you, no matter how far they wander. Kung para sayo, babalik at babalik yan. Be with someone na ipupush ka na tuparin ang mga pangarap mo, na susuportahan ka sa goals mo, at hindi ka ikukulong sa sariling mundo. Sabay nyong babaguhin ang mundo. Haha eto na naman ako, may trauma talaga ako sa mga magjowang sabay na nangangarap, tapos magbebreak din during the worst case scenario. Kasi sabay nga yun eh, pag nasira ang mga pangarap mo, bibitiwan mo din ba ang relationship mo? Pag nawala ang relationship mo, titigil ka na din ba sa pag-abot ng pangarap mo? Vice versa. Ang hirap mangarap na magkasama, tapos ikaw na lang mag-isa ang magfufulfill nun. Habang siya bumubuo na naman ng pangarap na kasama ang iba. Damn.

Isa pa sa mga na-absorb ko dun, eh i-keep mo yung mga taong nandyan pa rin, even at your worst moments. Bakit habang inaayos mo yung sarili mo, kailangan mo isantabi yung taong unang naniwala sayo? Wag mong itaboy dahil lang ayaw mo nang madamay siya sa problema mo, ayaw mo maging pabigat. I-appreciate mo yung mga taong handang makinig at laging nakikinig sayo. Bihira lang na may ganun. Yung taong kasama mo sa tagumpay, sana siya pa rin yung kasama mo sa pagkabigo, at sa muling pagtatagumpay.

Sabi nga ni Raf dun, “Mahalin mo siya dahil mahal mo siya, hindi dahil nakasanayan mo lang.” Namimis-interpret natin yung love at utang na loob. Di dahil tinulungan ka niya eh mahal na. Di dahil wala kang dahilan para mag-NO eh magye-YES ka na.

Never forget.

Ang ganda na na-incorporate nila yung Arts at History sa pelikula. Ipinapabatid nila na – alalahanin natin ang nakaraan. Kasi yung ang magpapaalala sa atin kung sino tayo ngayon. Yan ang magtuturo satin kung ano yung tama, at kung ano yung mali na hindi na dapat ulit gawin sa kinabukasan. Dahil sa past natin, lahat ng desisyon natin sa present, apektado. Lagi ko rin tong sinasabi, kahit gaano pa kalayo ang marating mo, wag na wag mong kalilimutang lumingon sa kung saan ka nanggaling. O di ba, iisa ang mindset namin.

Ang saya magtrabaho sa museum. Kung ako din bibigyan ng pagkakataon, gusto ko dun magwork. Para ma-enhance pa yung knowledge ko about Philippine History. Ang saya mag-aral sa UP. Kahit sabihin nyo pang masyado kaming pa-woke. Hindi eh, mag-iiba talaga ang mindset mo sa buhay pag nandun ka.

Cons: Ang hindi ko lang nagustuhan, hmmm, may part dun na cheating na yung ginagawa nila. Oo di naman nila ginusto yung kinahinatnan nila, pero kahit na, cheating pa rin yon.

At some point you’ll realize, buti na lang pala nangyari yung worst thing ano? Buti nangyari agad, kesa mas maging worse pa ang future ko. Thank you for letting it happen. Di ko pinangarap yung ganung path, yung ganung future. Thank you. I’m already safe.


Traydor ang mga alaala.
Magpapaalam sa’yo
hanggang makalimot ka.
Pero eksakto. Sa puntong
sinabi mo na sa sarili mong
wala ka nang isasaya pa,
lilitaw siyang muli.
Na mula sa malayo pa lang
ay kilalang-kilala mo na.
At paglapit nito sa’yong harapan,
babalik ka sa pamilyar na lugar.
At ikaw ay mamamatay na naman.
Tuloy, takot ka nang maging masaya.
‘Pagkat traydor ang mga alaala.

– Antoinette Jadaone

April 6, 2020

Reflections one year after:

Nandito na nga ba ako sa landas na dapat kong tahakin?

Katulad ng mga sinasabi ko sa mga dati kong posts, noong nag-aaral ako, heto yung inimagine kong buhay na gusto kong mangyari pagkatapos: Regular sa trabaho, tuloy-tuloy ang income, nakakapagprovide sa pamilya, pagsusulat ang ikinabubuhay, pumupunta sa iba’t-ibang lugar, nakakapagbakasyon once in a while, nakakaattend ng iba’t ibang events, at heto, unti

Ngayong nandito na ako, bakit hindi ko to gusto? Is this really what I wanted to do? Is this my passion?

MMFF 2018 Review

Hindi talaga to review, kasi hindi naman ako expert sa mga movies eh haha sa katunayan, kung kilala mo talaga ako, ako yung hindi mahilig manood ng pelikula kasi mabilis akong antukin. Ang dami nang nagreview through blogs about 2018 MMFF entries, mas maganda yung posts nila kesa sakin syempre. So etong post na to eh about lang sa mga thoughts and feels ko nung napanood ko ang mga sumusunod na pelikula:

Wait lang, wala naman ata akong iii-spoil dito, so, go ahead.


Uy sa unang bahagi, nabored ako. Parang ang tagal nga ng transition. Ang ganda ng cinematography, nung visual aspect ng film, hirap lang ako i-appreciate kasi hindi mga ganyan ang trip ko. Pero habang pinapanood ko to, kinikilabutan talaga ako. Dagdag factor yung ginaw na ginaw na ko sa sinehan kasi ilang oras na ako nakababad sa loob (pangfinale ko kasi to). Ramdam mo rin yung hinagpis nung mga karakter sa pelikula. Ayun nga nakakakilabot kasi bukod sa ayun nga tragic ang tema, takot na takot talaga ako sa dagat. Makakita pa lang ako nun, feeling ko nalulunod na ako. Habang nanonood nga ako feeling ko kasama ako dun sa mga nalulunod (wow 6D ganon), de pero seryoso, mas takot ako malunod kesa makakita ng multo. Share ko lang din, hindi ako gumagamit ng shower pag naliligo kasi feeling ko talaga nalulunod ako. Di rin ako pumipikit habang naliligo kasi ganon din ang nararamdaman ko. Feeling ko eto yung ikinamatay ko nung past life ko haha.


Umiyak ako nung pa-ending na, kasi nakakarelate ako sa sitwasyon ng magkapatid. Di dahil sa iisa kami nang naging jowa ah, pero tulad nila, maagang namatay ang mga magulang namin, at lumaki kami na hindi magkasama (limang taon lang ako nung huli kong nakita ang kapatid ko). So habang binibitiwan nina Mary Anne (Alex) at Mary Jane (Toni) yung mga linyahan nila, naalala ko yung kapatid ko. Ang laki-laki ng pagkukulang ko sa kanya. Ni hindi ko siya makamusta ng maayos kasi nahihiya ako (dahil nga ganito ang personality ko). Gusto ko makabawi sa kanya pero hindi ko pa kaya ngayon. Puro sarili ko lang ang iniisip ko. Kung tutuusin mas pinagkaitan pa siya kesa sa akin, ako yung mas nakinabang, pero makikita mo pa rin sa kanya na napaka-grateful niya. Masasabi kong mas napalaki siya ng maayos kesa sakin. Naiiyak ako kanina kasi ayokong umabot kami sa ganun, yung kamuhian niya ako kasi di ako nagpaka-ate sa kanya.
Ganun pala ano, kahit na ilang taon ang lumipas, kung di mo pa rin sinasarado ng tuluyan yung puso mo sa ex mo, magbubukas at magbubukas ulit yun. Ayan. Aasa na naman ako. Charot.


Katulad nung Mary, Marry me, may ex problems din ito. Alam mo, nung mga unang part nanggigigil talaga ako sa character ni Kim Chiu eh. Napakarupok. Hahahahaha. Bat ganon ano? May tao talaga na sadyang bumabalik para saktan ka lang ng paulit-ulit, unintentionally. Bat ang insensitive nyo ha! Di talaga ako fan ng mga ganitong genre, pero dahil sa may pinaghuhugutan din ako sa buhay, nadadala ako. Naiinis ako pero at the same time naiisip ko, kung ako sa sitwasyon niya, baka ganun lang din ang gawin ko, marupok din ako eh. Madali ako mapaniwala sa destiny, sa serendipity. Umiiyak na naman ako habang pinapanood ko to, naaalala ko na naman siya eh hahahahaha. I mean, kahit siya yung one great love mo, kung hindi ganun ang pagtingin niya sayo, babalik at babalik pa rin siya dun sa una. Kahit nandyan ka sa tabi niya thru ups and downs, pinili niya pa rin yung taong nakapagpasaya sa kanya. Tsaka sabi dun, “Di porke siya yung greatest love mo, eh tama yung nararamdaman mo.” Hirap magets, ay basta panoorin mo na lang. Natuwa naman ako sa ending. Pero throughout the film, ang sakit mumsh, iyak lang ako ng iyak.


May mga part na di na realistic (mejj OA), Hawigan ni Jessy si Jennylyn Mercado hahahaha. Ang masasabi ko lang, pag maganda at mestisa ka talaga, madali kang magkaka-lovelife. Yun lang.


Ang ganda ni Coco pag naging babae 😍😍 kamukha niya si Moira. Haha ewan ko bat yan lang ang comment ko. Pero lam mo, mas gusto ko to kesa sa Fantastica. Sorry.


Kahit taga-ABS ako haha, downvote to sakin. Ang shallow eh. Or nag-expect lang talaga ako?? Or di ko lang din ma-appreciate yung mga ganitong klaseng palabas??

Yung Otlum tsaka Rainbow Sunset di ko pa napanood.


Continue reading “YEAREND TOP 20 SONGS | 2017”

Keep Fighting!

Continue reading “Keep Fighting!”

Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers

Continue reading “Tatsulok: The Structure of Drug Elites and Drug Pushers”

theOriginal SAVORY chicken

Continue reading “theOriginal SAVORY chicken”

Marcos | Robredo

Continue reading “Marcos | Robredo”

Sorry not sorry

Continue reading “Sorry not sorry”


Continue reading “Mahirap.”

Presidentiables as Suitors

Continue reading “Presidentiables as Suitors”

Anong ipinaglalaban mo?

Continue reading “Anong ipinaglalaban mo?”

Poor Law

Continue reading “Poor Law”

2015 in review

Continue reading “2015 in review”

Kalahating Dekada with Bruno

Continue reading “Kalahating Dekada with Bruno”

My Rants About Fandoms

Continue reading “My Rants About Fandoms”

OPM Music

Continue reading “OPM Music”

One year after the catastrophe.

Continue reading “One year after the catastrophe.”

Mabagal na Traffic, o Mahabang Pila ng MRT? Mamili ka. (Editorial)

Continue reading “Mabagal na Traffic, o Mahabang Pila ng MRT? Mamili ka. (Editorial)”

All is Well !

Continue reading “All is Well !”

‘You will live, you will love, and you will DANCE.’

Continue reading “‘You will live, you will love, and you will DANCE.’”