121020


At kung hindi mo na kayang pasanin ang sakit na dulot ng aking paglisan— hayaan mong sagipin ka minsan ng ating mga alaala. Hindi ko sila iniwan sa iyo para lang parusahan ka.

Ngunit saan man sa pagitan nitong ilang milyang kalungkutan, balang araw, mapupulot mo rin ang mga kasagutan.

Sa ngayon, hayaan mo akong humingi ng tawad. Patawad, kung hindi ko binasa ang iyong istorya ng dahan-dahan, pati ang tinig mong hindi ko napakinggan; ang iyong obrang hindi ko natanto ang kahulugan, maging ang iyong mga sugat na nabigo kong hagkan.

Huwag mong isipin na huwad na pagmamahal ang ating pinagsaluhan.
Sadyang tinatanaw lang natin ang pag-ibig sa magkaibang bintana, at kapwa nagsusulat ng ating istorya sa magkabilang pahina.

Walang araw na hindi ko hiniling na sana nga’y narating natin ang walang hanggan.
Dahil hanggang ngayon, hindi ko maisip ang salitang pag-ibig— nang hindi naaalala ang iyong pangalan.

This entry was posted in Categorized, LOVE, SHORTS. Bookmark the permalink.

COMMENT?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.