Draft


“Nagiging β€˜tapat’ ka lang ba sa tuwing pagkakamali β€˜yung inaamin? Ang unfair naman nito sa mga gumagawa nang tama. β€˜Pagmamayabang’ na kasi ang tawag kapag sinasabi mo ‘yung huli.”

“Bakit tinatakasan mo? Bakit nilalayuan mo? Alam mo naman kung ano ang gagawin eh. Hindi mo lang ginagawa. Ang taas kasi ng pride mo. Naniniwala ka kasi na dapat siya ang mauna, na siya ang may kasalanan kaya dapat siya ang maunang lumapit.”

“Hanggang kailan ka magiging ganyan? Tandaan mo, sa huli, ikaw lang din ang mahihirapan. Huminto ka na sa pagtakbo. Harapin mo ang problema para hindi na lumalim pa ang sugat.”

Filler


I call myself a filler.
Someone who fills in the blank, a vacant seat, an empty cup, a starving stomach, a negative bank account, a boring show, an unfurnished shelf, the empty side of the bed, the void in somebody’s chest.
I can be your diary, your answer, your food, your winning lottery ticket, your clown, your trophy, your warm blanket, your rebound, your lover, even your hoe.
I am used to fill the needs of other people, to answer their calls for help, to provide what they lack, to be exactly who they want me to be. Whenever there is a hollow space in someone’s life, I occupy it. This is the only way I know how to matter in someone’s life β€” to be a filler.

But you are not like them. When I look at you, I can’t see anything to fill in. You are living a good life, you are happy, I don’t see emptiness in your eyes, you sleep well alone every night, you are confident with yourself, and you don’t seem to question life. Or did I miss something?
Do you need anyone to fill any part of your existence?
How can I fit in?
Where do I sit if all the seats were taken?
Where do I stand if there isn’t any place left for me?
How can I be someone useful to you? Valuable to you?
How can I be important? How can I mean something to you?
I want to matter to you, but how?

Shaira Mae 101


Remember last year, may mga pa-question eme ako? Let’s do this again ☺

Continue reading “Shaira Mae 101”

Sulat


#SulatKamay post #2.

Ang dami dami kong sinusulat literally, yung iba nandun pa sa mga notebook ko sa office. (Ang sipag magsulat ah, pero pagdating sa COVID-19 wala kang maisip na isulat na artikulo. Galing galing talaga.)

Ayun isa-isa ko na siguro ipopost yung mga nasa notes at nasa draft ko, kasi, if ever na mategi ako dahil sa corona, wala nang makakabasa non hahahaha itatapon lang to ng mga kamag-anak ko. Tapos pag nabasa sasabihin “Hmmp nu ba yan dami namang kaartehan ni Shaira”, ganern.

Nobela


In speaking of libro, nabasa ko yung mga sinusulat ng kaibigan ko. Ang ganda, naka-book style na siya. Pero hindi siya fiction or novel. Mga random thoughts niya lang din. So naisip ko, dapat pala iready ko na din yung book version ng blog ko. Haha.

Dapat gawaan ko na ng word document, tapos sasalain ko na kung ano yung mga ilalagay ko for publishing. Alam mo naman ako bata pa lang ako pangarap kong magkaroon ng sarili kong libro – katulad ng mga likha ni Bob Ong. Iba’t ibang kwento pero lahat ay hango sa totoong buhay, sa buhay niya mismo. Gusto ko ng ganun, hindi siya autobiography or coffee table book pero parang Bob Ong style nga na libro, pero syempre di ko na ilalagay yung mga korni kong content.

Halo-halo. May chapter ng hanash. May chapter ng kalandian. Teka, handa na ba akong ipabasa sa buong bayan ang kwento ng buhay ko?

Dati nagsusulat ako ng parang wattpad story, pero hindi nakapublish, as in nakasulat talaga sa notebook. Yung kwento ng pagka-crush ko kay JD simula first year hanggang sa grumaduate kami. My FALL ang title (My First and Last Love). Ang korni no. Angry birds pa yung cover ng notebook ko non haha, kaso hindi ko na alam kung nasaan siya ngayon. Di bale na. Naka move on naman na ako eh.

Sabi ko kay P, siya ang mamimili ng mga posts na ipapublish or ilalagay ko sa libro. Siya kasi yung nakakabasa ng lahat, as in bawat isang post ko. Siya yung nakakakilala sa akin ng higit sa sinuman HAHAHAHA kaya I’ll give him the privilege. Char.

Tapos sabi ko naman kay Dwight, siya ang bahala sa illustration, either drawing or photo HAHA lakas kasi maka-celebrity pag puro portrait ko di ba, basta. Sabi ko pa, kuhanan niya ako ng video, or music video ba, yung pwede ipalabas sa araw ng burol at libing ko.

Tapos si Hans at Hajj naman ang ilalagay ko sa visual/creative/pagle-layout ng libro. Haha

Parang mga high school ang magiging market ng libro ko ah. Tipikal na wattpad shit. Kaya kailangan ayusin ko na yung content ko haha

Tapos sa unahan ilalagay ko, IN LOVING MEMORY. Haha char

Character Development


Kung magiging pelikula, or libro, or teleserye ang buhay ko, eto yung chapter o episode na lalaktawan mo. Eto siguro yung bahagi na makakatulugan mo. Haha.

Isipin mo yun, ang ganda ng simula! Isang batang maagang naulila, nawalan din ng lolo at lola, nahiwalay sa mga kapatid, hikahos sa buhay, pension ng sss lang ang bumubuhay, panget na binu-bully ng mga panget din na kaklase, hirap makapagtapos ng pag-aaral, walang pambayad ng tuition kaya hindi nakakapag-exam, nabaon sa utang, nawalan ng bespren.

Tapos grumaduate, hirap maghanap ng trabaho. Ilang beses hindi natatanggap. Ilang buwan naging palamunin. Tapos nakipagsapalaran sa maynila. Naging minimum wage earner. Pumapasok from 6PM-5AM. Bumibiyahe from Cavite to Quezon City araw-araw. 3 oras lang natutulog sa isang araw.

Hanggang sa nag-apply ulit sa kung saan-saan. Jail officer. Factory worker sa Taiwan. Casino dealer sa Malaysia. Hanggang sa ngayon, eto, alipin na ni DSL.

Nagmahal sa unang pagkakataon sa loob ng pitong taon. Hinihintay kahit nasa Palawan na. Tapos nagka-jowa. Nagamit. Naiwang luhaan, sugatan, hindi mapakinabangan. Ginagamit pa rin.. Tapos natutong makipagkilala at makipagkita sa kung sino-sinong lalaki.

Sumusulat mula noong 2012. Nahinto. At sumusulat ulit.

O ngayon? Parang ilang buwan nang character development sa buhay ko HAHAHAHAHA Wala man lang kapupulutan ng aral yung mga pinaggagagawa ko lately. Puro pagkabroken lang, nakakaumay sa mga manonood/magbabasa. Ang panget naman ilagay tong chapter na to ng buhay ko sa libro haha.

O kaya instead na maexcite ka sa susunod na episode eh maiirita ka lang sakin kasi, “Ay ano ba yan si Shaira patanga-tanga na naman.”

Kasalanan ko din kasi eh wala din akong ginagawang makabuluhan lately.
Β 

Tulog na, mahal ko


February 10, 2020. UP Fair Hiwaga.

Pang-ilang UP Fair ko na nga ba to? Ngayon kasama ko sila Lester. I always see performers, such as Reese Lansangan, Bita and the Bottflies, etc. Parang bawat music fest na naoorganize, I was there.

And there was Ebe Dancel. Kinanta niya yung “Tulog na”.

It suddenly hits me. It just comes back, in flashes.

I remember the very first time I was in UP Fair. Though nasa labas lang ako non, wala kasing ticket haha. Si Ebe Dancel din ang tumutugtog. “Tulog na” ang kinakanta niya nun.

I’m there. He was there. Nakaupo sa malaking puno. Nakatingin sa mga bituin sa langit. Magkasamang nangangarap. Kinakantahan niya ako non, then he kissed me on the forehead.

Assurance ba. Na despite sa mga pinagdadaanan namin nung time na yun, everything will be alright. Yun yung mga simpleng bagay na mahirap alisin sa sistema ko. Kaya pag bumabalik. Sumasakit ulit.

That song that used to be sweet, now becomes a bitter memory.

“Sabay nating haharapin ang mundo”, di ba? Tapos biglang, magkaibang mundo pala ang haharapin natin.

“Mamaya, hindi ka na nila kaya pang saktan.” Tapos, sayo pala ako masasaktan.

May mga kantang magpapaalala sayo na di ka pa pala okay. Do these songs haunt you too? May mga pagkakataon ba na iba ang kasama mo tapos tutugtog yung mga ganung kanta tas sasagi ako sa isip mo? Feelingera ko lang.

So this time, nandito ulit ako sa UP Fair, ako na lang pala ang nakabalik.

Tapos sabi ni Lester, “Bat ka umiiyak?”

Sabi ko, “Inaantok ako sa kanta. Ayoko niyan. Tagal naman ng SB19.”

As of this writing, hindi na naman ako makatulog. Gusto ko kumain ng spaghetti 😦

Protected: Vlog #2: Magnus Haven – Imahe (Cover)


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Iba’t-ibang Hanash


Sinisiguro ko lagi na ma-laman yung bawat sinusulat ko. Parang burger lang yan. Ayokong pag kumagat ka puro tinapay lang ang nakakain mo.

Ang dami kong pinagsususulat recently (kaya pasensya na kung flooded kayo masyado) tapos napagdesisyunan ko na i-compile na lang sa iisang post lahat, since maiiksi lang naman yung iba.


1

Alam mo natutuwa ako sa sarili ko kasi normal na yung sleeping routine ko. Nakakatulog na ako ng 9 or 10pm tas automatic magigising na ako ng 7:30am.

Pero ngayong 3am nagising ako, nananaginip ako na sumisipsip ako ng jellyace stick /frostee ba tawag dun, basta yung hindi pa malamig. Tapos nagcrave ako bigla sa softdrinks. So isipin mo yon, madaling araw umiinom ka ng Mirinda. Sarap. Gumuguhit sa lalamunan.

Ngayon lang ulit ako nagigising ng ganitong oras. Bakit kaya?

Tapos hindi na ulit ako makatulog. Nabasa ko yung chat niya. Ah. Mas malamig pa sa binubugang hangin ng electric fan dito. Ah. Okay.

At dito na ako muling napaisip ng malalim.


2

Alam mo ba, araw araw ako bumibili ng Spaghetti at Beer. Basta, pag mga gabing-gabi (11PM-2AM) nagccrave ako ng bongga, kahit natutulog na ako. Nagtetext pa ako kay PJ na dalhan niya ako ng Spaghetti pag uwi niya. Heto na ata ang tinatawag nilang paglilihi. Haha. Mahigit dalawang linggo na akong ganito.


3

May mga araw na natetempt ako manigarilyo. Di ko alam. Wala naman sa mga tao sa paligid ko ang nagyoyosi na. Masyado na ba akong bored sa buhay? Hindi ko alam. Habang tinitingnan ko yung mga nagyoyosi, iniisip ko, gumagaan nga ba talaga ang pakiramdam nila? What’s in it for me? Does it really give sparks?

Syempre hindi. Everytime na matetempt ako ay iisipin ko ang mama ko. One of my vivid memories of her, ay nagyoyosi siya sa taas. Well siguro impluwensiya ng napangasawa niya. Magpapa-impluwensiya din ba ako katulad niya? Lagi ako sinasabihan ng tita ko na, nagiging kagaya ka na ng nanay mo. I don’t want to, pero mukhang doon din pala ang patungo ko. She had that chance before na maging successful sa buhay (she was way smarter and more intelligent than me). But she missed that chance. Mas lalo siya nalubog. Dahil saan? Sa pag-ibig? Di ko alam. Pero baka yun nga. Well at least she had me, and my two siblings. I’m not really asking questions about my mother. Baka pag nagyosi ako ay mamatay din ako ng maaga (high prone pa naman ako sa lung cancer).

Yung pagkakataon na yun na nasayang ay ayokong mangyari ulit sa akin. Inuumpisahan ko nang buuin ang aking imahe. Ayoko nang lumubog.


4

Paulit-ulit ulit ka niyang dini-disappoint. Sa bawat araw na magpaparamdam siya. Nadidismaya ka lang.


5

“Be happy” they said. “Be free” they said. Pero kung makitid pa rin ang utak ng tao, walang magiging masaya at malaya sa bayan na ito.


6

Naiistress ako sa mga taong napakababa ng reading comprehension tapos ang lalakas ng loob magpaka-keyboard warrior at makipag-away. Ano? Wala ka namang naiaambag sa lipunan hahahaha wait lang bat nagiging KW na rin ako?


7

May mga tao/kaibigan na bigla na lang susulpot sa buhay mo kasi may kailangan sayo, tapos umaasta na parang ang laki ng ambag nila sa katauhan mo, kung makapangialam at magdikta sa mga desisyon mo sa buhay.

Tapos after neto magsosorry na as if ganon lang kadali ang lahat, pero wala namang ginagawa para makabawi sa mga pagkakamali nila, they just get away with it easily, na parang walang nangyari.

Ang dali dali kang kalimutan. Ang dali dali kang talikuran. Ang dali dali kang pabayaan.

Tapos pag fucked up ulit sila, ikaw ang unang papasok sa utak nila.

Let me say it louder for those at the back: You owe them nothing. Yes they owe you a lot, but you don’t have to be kind with them para magstay sila sa buhay mo. Wala silang karapatang magdecide, maski magreact o magsabi ng opinion about sa mga ginagawa mo. Wala silang pakinabang sa buhay mo. Low life peasants. Parasites.

I don’t regret it one bit because they had it coming.


8

May mga bagay na pinanghihinayangan ka, na kung hindi mo hinayaan na magtapos eh di sana mas maganda o mas masaya ang buhay mo ngayon ganun. Tapos nakikita mo siya ngayon as something better than it ever was.

Pero syempre, may mga bagay na ang sarap balikan, but no, it doesn’t make your life any better. So ano kung hindi ka naging inhinyera? So ano kung mas worse yung kinahantungan mong trabaho ngayon? May mga bagay na ang sarap balikan at baguhin pero wala na. Wala ka nang magagawa. Eto ang pinili mong tadhana. Suffer from it.

Kaya heto ako ngayon, hirap na hirap magsulat ng PR. Haha


9

Kusa nang inilalayo sayo ng Diyos yung mga taong hindi kayang sabayan ang pag-angat mo.

Nung una ayoko pa maniwala. Ako ang namimili ng mga taong darating at aalis sa buhay ko. Pero sa lahat ng mga taong dumaan, naging kaibigan ko. Ganun ang nangyari. Not in a negative way ha. Pero you’re both at your best when you’re growing apart. Tbh I don’t know anything about her. Kung manager na ba siya sa work niya. Idk if she knows anything about me. Kung nakukuwento ba ako ng mga dati naming kaklase. Pero sana ganun din yung mindset niya. Na mas makabubuti nga para sa amin na hindi na magkasama.