030119


Heto na naman tayo.

Nararamdaman ko na naman yung lamig mula sa loob ng kaluluwa ko.
Mainit dito. Masikip. Maraming tao. Pero bakit ganito?
Nakita ko kayong dalawa, nanghina na naman ako. Akala ko ok na ako eh. You’re hurting me again.

Bat ganon ano, katabi ko yung taong gusto ko ngayon, pero ikaw ang hinahanap ng mata ko?
Bat instead na i-enjoy ko itong moment na to, mga alaala nung nakaraang taon ang naiisip ko?
Bat sa lahat ng kantang naririnig ko ngayon, ikaw ang unang pumapasok sa isip ko?

Pero hindi, ayoko na masadlak ulit. I have to pretend again. Kailangan ko ulit magpanggap na wala akong nararamdaman.

Sabi mo nga di ba I don’t have to explain myself. Yah. Ginagawa ko lang to for my own sake. Kailangan kong bumuo ng wall, ng barrier na magpoprotekta sakin mula sa emotional radiation mula sa nakaraan. Naks. Okay na yan, para maturn off na tayo sa isa’t isa.

Huy, wag mo na akong saktan, tama na pls.

Nanghingi ako ng sign, pero hindi ko nakita eh. Ibig sabihin talaga dapat ituloy-tuloy ko na to πŸ™‚

This entry was posted in Categorized. Bookmark the permalink.

COMMENT?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.