Tahanan


 

Linggo ng gabi na ako bumabalik ng dorm, kasi mahirap bumiyahe ng lunes + rush hour. Tapos sabado naman ng umaga ang uwi ko sa bahay. Maiksi lang ang panahong nailalagi ko sa aming munting tirahan. Kahit maliit lang, kahit maraming tulo ng tubig, kahit makalat lagi, nami-miss ko din yung bahay namin.

Saglit ko lang nakakasama yung pamilya ko. Haha kahit wala kaming inaatupag dun sa bahay kundi magcellphone lang maghapon (at di nagpapansinan), namimiss ko pa rin sila.

Pasensya na din kasi habang tumatanda ako, mas lalo akong nagiging tamad sa gawaing bahay. Ewan ko ba basta pag nasa bahay ako tamad na tamad ako kumilos, gusto ko nakahiga lang ako maghapon.

Pasensya na rin sa mga kamag-anak ko na pinagtataguan ko. Wala naman akong utang, pero nagtatampo na sila sakin kasi di man lang daw ako makadalaw sa kanila, mukha na raw akong nagmamalaki porke may trabaho lang. Kaya po ako nagtatago kasi ayoko ng masyadong social interaction. Pasensya na. Di naman sa nagdadamot, pero maski pasalubong nga wala ako maiuwi sa bahay namin, kaya pasensya na kung lagi kong sinasabi na ‘wala akong pera’ kung manghihiram kayo. Hindi ako sarap-buhay dito. Kahit sa pagkain ay kailangan kong magtipid. Madalas ay inuuna ko pang gastusan ang ibang tao kesa sa sarili ko.

Malaki na ang mundong ginagalawan ko ngayon. Pero minsan namimiss ko din yung buhay ko noon sa Cavite. Naisip ko paano kaya kung mapunta talaga ako sa production? Siguro mas lalo na akong hindi nakakauwi ng bahay.

Advertisements

Favorite


 

Ako lang ba yung nagbabago ang mga interests through the years? I mean yung mga bagay na kinahihiligan ko about 5 years ago, di na yun yung gusto ko ngayon. Darating dun sa point na di na pala eto yung favorite ko. Part ba ito ng pagtanda?

Nagsawa ba ako? Ewan ko. Dahil ba hindi ako consistent sa pagkahilig sa isang bagay, ganun din ba ako pagdating sa tao? Yung pag tumagal na mawawala na yung interes ko?

Ewan ko, kaya siguro yung mga kaibigan ko about 5 years ago, di ko na nakakausap ngayon.

Ano ba talaga?


 

Every day off ko, lagi akong nag-iisip kung gagala ba ako? Or magpapahinga na lang buong weekend sa bahay?

Gusto kong magpahinga na lang kasi di ba halos buong linggo wala ako sa bahay, weekend lang yung available kong panahon para makabawi ng tulog, manood ng kdrama, maglaro, maglinis ng bahay, magluto, etc. At mas ok na magstay na lang sa bahay kasi parang kada labas ko nalalagasan ako ng pera eh (parang kahit nasa bahay nga lang ako nauubusan pa rin ako, bat ganon.) Yung feeling na, kahit anong pagtitipid ang gawin mo, wala na nga akong binibiling wants eh puro needs lang, napupunta sa ibang bagay yung pera mo – unexpected na bayarin, may mangungutang, may biglaang ganap, etc. Hinahanash ko pa rin yung ilang buwan na ko may trabaho pero wala pa rin naipupundar, wala pang outing na napuntahan, feeling ko talunan pa rin ako in life.

Then ayun nga naisip ko, parang mas marami pa akong ganap/gala nung nag-aaral pa ako kesa ngayon, bat ganon, eh samantalang dati mas wala akong pera. Nangangalahati na yung 2018 pero wala pang exciting na nagaganap sa buhay ko (talaga ba) unlike last few years na may mga pasabog. Sabi ko gusto ko sana gumawa ng magagandang memories habang bata pa ako, habang hawak ko pa ang buhay ko (charot, syempre pag may asawa na di ko na ata magagawa yun). Pero these past few months paulit ulit lang ang routine ng life ko, so syempre gusto ko din mag-wind up at makapag-gala para maiba naman. Alam mo yun, nagegets mo ba ako haha! Basta ayun gusto ko magkaroon ng magandang alaala kaso paano ko gagawin yun kung matutulog lang ako sa bahay buong araw? Di kaya nagsasayang lang ako ng panahon?

Tas gusto ko rin sana na makatulong sa iba (hindi yung nagpapautang ah), I mean gusto ko ma-experience yung volunteer work, yung makapagdonate sa iba, yung gawain na makabuluhan (kumikilos ka para sa ibang tao, di lang pang-sariling kapakanan), kasi feeling ko walang silbi yung existence ko kung puro sarili ko lang ang iniisip ko, kaya gusto ko tumulong sa iba. Kaso paano ko magagawa yun kung hindi sapat ang kinikita ko? Di ba??

Di ko alam, ok naman ang kalagayan ko ngayon pero feeling ko may kulang, na lagi akong naghahangad na “sana ganito ako, sana ganon, bla bla”, lagi ko hinahanap si happiness pero di ko alam kung asan siya. Hmmm