The Walk

PAUWI ako galing school. Pagbaba ko ng jeep sa may subdivision namin, sumaktong tumugtog yung theme song ko sa crush ko noon, tapos imbes na siya yung pumasok sa utak ko nung time na yun, yung kasalukuyang crush ko yung naalala ko. Shet ang amazing niya talaga!! XD wala lang share ko lang.

Na-realize ko na yung pag-appreciate mo sa kanta ay hindi pala nakadepende sa tao mismo, kundi dun sa nararamdaman mo sa kasalukuyan.

Nung matapos ang kanta ay bumalik ang utak ko sa realidad na: NEVER TALAGA AKONG MAGUGUSTUHAN NG CRUSH KO <\3 #friendzonedforevs

Pero pinili ko munang tumambay sa 7-eleven sa tapat. Tapos nun pinatugtog pa yung mga makabagabag-damdaming awitin tulad ng: Bat di mo pagbigyan, Hindi na bale, tsaka Bat di ko ba nasabi?. Pagkatapos ng ilang set ng kanta, Whitney Houston naman ang tugtugan! All at once, Run to you, I have nothing, atbp. Nag-emote emote muna ako ng konti bago umuwi sa bahay 😂 so mga isang oras din akong nagstay dun para lang maki-soundtrip. Ayos diba?

Nung naglalakad nako papasok ng subdivision, pagdaan ko sa may gym, tumutugtog naman yung One and Only You. Naalala ko nanaman si kras. Hahaha. Tapos nung pagdaan ko naman sa computer shop, ang kanta naman dun ay Locked Away. Pero yung mga kaklase ko naman yung naalala ko. Yan kasi yung topic namin kani-kanina lang bago umuwi eh.

So ayun lang. Ang summary neto eh, ‘kahit saan man ako mapunta, naaalala kita‘ feels. K.

:]

Advertisements

3 Replies to “The Walk”

COMMENT?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s