10.14 | Unang Alaala

ANG PINAKAUNA kong natatandaan na pangyayari sa tanang buhay ko ay nung pumunta kami ng lola at lolo ko sa Indang, para bisitahin yung kamag anak yata nila dun. Limang taong gulang lang ako nun. Dalawang araw kaming nagstay sa Indang. Yun yata yung first time ko na pumunta sa lugar na probinsyang-probinsya talaga ang datingan. May dalawang bagay ako na hindi malilimutan sa pagbisita naming iyon. Bata pa lang ako pero may mga bagay akong di dapat na nakita/ginawa, pero naexposed na agad ako dun.

———- BABALA: MASELAN ANG MGA SUSUNOD NA EKSENA ———-

– Yung kinatay nila yung baboy dun. Pagdating na pagdating ko ng Indang yung baboy agad yung pinansin ko. Na-amaze ako sa baboy. Pero pagkatapos ng ilang oras, kinatay na nila. Kitang-kita ng dalawang mata ko kung gaano kasaklap ang dinanas niya. Iyak siya ng iyak abang binubuhusan siya ng mainit na tubig. Tapos unti-unti ginigilitan na siya. Umiiyak pa rin siya. Ako din, iyak na ng iyak. Bakit kailangang gawin yun sa kanya? Pwede namang hintayin na lang siya na mamatay (sa sakit, sa bangungot, etc.) Bago kunin yung laman niya. Bakit kailangan siyang patayin????? Di pa ako aware nun na double dead pala yung gusto kong mangyari. Di pala pwede yun. Pagkatapos nun, sinigang na siya nung tanghali. Di ko siya kinain. Naaawa ako sa kanya. Sabaw lang ang nilamtakan ko nun. Pero kahit na ganun yung nakita ko, di ako natigil sa pagkain ng karne. Iniisip kona lang na yun talaga ang tadhana nila, ang mamatay para mabuhay ang mga tao. Sad but true.

– May dalawang batang lalaki akong nakilala nun. Anak sila nung may ari ng bahay. Kalaro ko sila, PERO IBANG LARO ANG GINAGAWA NAMIN… Di ko alam na ang laswa pala ng ginagawa namin. Shet. 5 years old nga lang ako nun diba? Nag-aanuhan kami. Oo yun na yun. Pero walang penetration. Ikinikiskis lang yung notrilya sa kyefangas ko. Tapos bubudburan namin ng pulbo. Salitan sila. Pare-pareho pa kaming mga walang kamuwang muwang nun. Di ko na matandaan kung sino sila, pero please lang, wag na ulit kayo magpapakita sa akin! Nakakahiya! Ang awkward talaga! Nagawa ko yun noon? Oo! Naalala ko pa tuwang tuwa ako pag ginagawa namin yun. Nabitin nga ako nung huli eh, sabi ko, isa pa! tengeneeeee talaga xD

Ang saya ng childhood memory ko nu? pramis eto talaga yung earliest memory ko. Eto lang ang naaalala ko nung kabataan ko eh. #Mapusok #Malupit

Advertisements

COMMENT?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s