12. Mosaic


When I met you, I knew in some way, you would hold significance to my life. I knew you were going to be a constant. I knew you would change me.
Yes, we had our disagreements, but we always made our way back to each other. I always felt you in my heart, there’s nothing you could do to make me that upset for long. I already needed you.

You have issues. Internal struggles with yourself, external issues with your family and others around you and it weighs you down. But the struggles you faced made it impossible for you to love me the way you wanted to, the way I needed you to. Still, for a year I held on, praying you would stay with me, praying you would get better. Through all the fights, the petty disagreements, I stayed.

I loved you without restrictions and caution. I knew you could be better. I wanted to see that happen for you. I wanted to help you get to where you should be. I believed in you. I would do, anything for you.
My expectations and whatever other struggles you faced were too much for you, and the pressure you put on yourself suffocated you. Your eyes began to wander. You wanted something easier, someone who wouldn’t push you to be better.

You found what you were looking for, right after you actually ended it with me, which still hurts me more than you could ever know.
Fast forward a few months from the day you told me someone else had more to offer, you tell everyone that you’re happy. You’ve come in and out of my life so frequently, breaking bits and pieces of me more and more every time. You tell me you’re happy.

As I watched it happen, I felt pieces of myself, my soul, disintegrate and disappear. I grew colder, I put a wall up around myself. Letting myself feel soft for you only hurt me worse.

I didn’t want to move on from you. I hoped that you would come back and sweep me up and make things better. But eventually, I have to move on. I have to heal myself. I have to fix what you shattered. It didn’t come easily, and nearly everyday is a struggle… but I have to.

I knew that the love you had to give me had already run out and it hurts. I remember feeling as though I was the person you cared most about in this world. I remember feeling so lost as to where I stood with you. Realizing you had fallen out of love with me is one of the worst experiences I’ve ever had.

But at the same time, it thrills me that I’ve experienced someone – because you were an experience, not just a person to be met – that has made such an impact on me. I think I’m having one of those lucky days. Although, it might just be me missing you yet again.

Sometimes, I wonder what kind of direction my life would’ve taken if I had never met you. I can’t decide if it would be better or worse, and that’s what scares me most about all of this. I still can’t decide if I actually wish I had never met you. I think there’s a part of me, no matter how badly we hurt each other, that will always be so grateful to have had the chance to know you. For as much as you broke me, you made me whole in different ways.

I’m glad you were what broke me, so I can be better. I was given the chance to become that much more whole. I got to see the risks in which you can love someone, the ways in which love can change you. You were a beautiful destroyer, but the beauty doesn’t have a hold on me anymore. For all that you got from me, for all of the ways you ruined me, and the ways you so hurt me, I have to learn from them.

Maybe our love’s purpose was designed to break, after all. We were meant to be a love that ruined and wrecked, that will lead us to grow and change, though we fought it every step of the way. Our love went with pain. It is the greatest teacher, as it instructs us what not to do in the future, so as to avoid that harsh experience in another, similar instance.

Even though it hurts, I will still keep those memories. They break me, but that pain of remembering it both hurts and heals. If you’ve taught me anything, it’s that loving you was both my destruction, and my salvation. You might have broken me into pieces, and you may have destroyed a part of who I used to be. In all the times that you left me shattered by myself, I made a mosaic of our broken memories. This mosaic of love and hatred is how I love you now.

Advertisements

Career


Ang plano ko lang talaga, isang taon lang ako mag-stay sa current work ko. Then after nun maghahanap na ulit ako ng panibagong trabaho. Masaya sa office namin pramis, nakikita mo naman sa mga posts/tweets ko. Kaso nga lang yung sahod talaga ang problema eh. Di kayang bumuhay ng pamilya. Uuwi na yung tita ko next year, kaya ako na ang bubuhay sa pamilya namin. Kahit love na love ko ang work ko eh kailangan ko maghanap ng mas magandang opportunity.

Eh kaso heto, pahirapan na naman. Maghahanash na naman ako na, “Bagsak ako sa interview eh”, “Ayy di ako qualified sa position na to”. Ang hirap maghanap ng bagong trabaho pramis. Feeling ko wala na namang tatanggap sakin. Babagsak na naman ako sa initial interview pa lang.

Nung October, nag-apply ako sa BJMP, bilang Jail Officer. Bakit? Una, mataas ang sahod hahahaha. Pangalawa, para magkaroon ng thrill ang buhay ko. Baka pag nakapasa ako dito, maging matino na ako, physically, mentally, emotionally. Tsaka baka makapagmoveon ako ng mas mabilis kung mag-iiba ng bongga ang environment ko. Eh di ayun na nga nagpasa ako ng requirements. Kaso after medical na.. Di ko na tinuloy pa. Bakit?? Eh kasi narealize ko, pag nakapasok na ako sa mundong iyon, mahihirapan na akong makalabas. Part ng freedom ko ang mawawala – sa time. Halimbawa, pag may concert si ganito, tas nasakto eh nasa BJMP na ko. Di ko na maeenjoy yung mga ganung leisure time. Kaya sabi ko, sige wag na, ibang career na lang.

May inapplyan din pala ako for CSR, sa isang online gaming company, sa Ortigas, pasado na ko ng initial, kaso di na ko tumuloy nung final, kasi yung company at nature of work, related sa ex ko hahahahaha eh di pa ako ok nung time na yun, kaya binitiwan ko rin.

Tapos nag-apply na ko sa workabroad.ph, na-interview ako sa dalawang agency, yung isa sa Malaysia. Yung isa naman sa Dubai. Kaso di pa rin pala ako qualified. Haha handang-handa pa naman na ako na mag-abroad, kahit ayaw akong payagan ni tita ko. Bahala na.

Hanggang ngayon nagpapasa pa rin ako ng resume ko sa mga agency. Sana naman palarin na ako this year. I need to step up my game. Di ba nga sabi ko sa last post ko, yung bagong career na yung last step ko para makapag move on.

Pero tingin mo, kaya ko na ba? Iniisip ko, pano kung nasa ibang bansa na ako, tas magbreakdown na naman ako? Pano kung andun na ako, tas nasasaktan pa rin ako? Ang hirap ata, ako lang mag-isa doon, wala akong iiyakan. Dapat talaga iwanan ko na yung emotional baggage ko dito, pagdating ko doon dapat emotionally stable na ko, charot.

So ayun, baka naman pwede nyo ko irefer sa mga agency, kahit tagapag-alaga lang ng baka, tatanggapin ko 🙂

The Handwriting Challenge!


Nakita ko lang kay http://zeezeewithbooks.wordpress.com to. Haha.

73 Questions (kunwari Vogue)


– What is one fear you would want to overcome?

Yung social anxiety ko, yung sana di na ako matatakot sumagot ng telepono, makipag-interact sa mga taong di ko kilala. Makipag-usap sa future in-laws. hehe.

– What’s something about yourself that you hope will change, but probably never will?

Yung pakikipagsocialize ko haha sana mas makuda na ako, tsaka sa magiging jowa ko na sana maging sweet at clingy na ako, HAHA, never will. 😝

– What is the best piece of advice that you have ever received?

“May your heart remain breakable, but never by the same hand twice.”

– What is the nicest thing someone has done for you?

Yung mahalin ako kahit ganito ako HAHAHAHAHA ayieee, de charot. Siguro nung time na may nag-effort sakin na ilaan yung araw niya para lang maka-bonding ako haha sabi sayo TIME lang ang kailangan ko eh

– What is the scariest thing you have ever done?

Nakikipag-meet-up ako sa mga taong nakilala ko lang sa chat. Well, di pa ako napapahamak, let’s see.

– What is the craziest thing you have ever done?

Craziest thing na ba yung pumupunta pa rin ako hanggang ngayon sa bahay/office ng ex ko nang hindi niya alam? Haha.

– What is the most difficult thing you have ever done?

Magparty at mag-inom ng gabi tas diretso pasok kinabukasan, walang tulog.

– What is one event in your past that has made you who you are?

Nung natanggap ako dito sa first job ko, dito nag-umpisa yung pag-step up ko eh!

– What have you done in the last year that makes you proud?

Yung nakakapagbigay na ko sa tita ko, yung may naipundar na ako, kasi sa wakas di ba, lahat ng pinaghirapan namin heto na, unti-unti nang bumabalik samin

– What is the biggest change you have made in your life the past year?

Hindi na ako umiinom ng kape, at napapangitan na ako sa lasa ng alak. Ewan ko. Basta ang daming nagbago sakin nung 2018.

– What is something new you’ve learned recently?

Maglaro ng PUBG at ML!!!!!

– What is the most frustrating thing that has happened to you recently?

Yung di ako pumapasa sa mga inaapplyan ko haha lagi na lang, walang progress. Kung paano ako dati nung wala pa akong work, ganun pa rin ako hanggang ngayon, natataranta pag iniinterview.

– What is the first thing you notice about people?

Kung totoo yung kinukuwento nila o nagsisinungaling lang. Grabe ang lala na ng trust issues ko haha pansin ko agad kung totoo o hindi. Ewan ko bakit kailangan pa magsinungaling sakin? Wala naman akong pake kung meron ka o wala ng ganitong bagay? Bakit kailangan pang magmayabang? Bat ganun?

– What do you value most in other people?

Honesty. Tsaka time, basta paglaanan mo lang ako ng panahon at ‘undivided attention’, ok na ko mumsh.

– What small act of kindness was done to you that you will never forget?

Pag pinagbubuksan ako ng pintuan, haha seryoso. Tsaka nung nagbibigay siya sakin ng notes nung mga panahon na nawawalan na ako ng gana sa lahat.

– What stresses you out more than anything?

Yung social anxiety ko. Tsaka pag iniisip ko kung makakahanap pa ba ako ng bagong trabaho. Tsaka pag paubos na yung pera ko, nakakastress.

– What would you say the happiest day of your life was?

May 3, 2018 ☺

– What is something about yourself that you hope will never change?

Sana mahaba pa rin ang pasensya ko. Yun lang.

– What is the one question that you wish you knew the answer to?

Ano bang meron sila na wala ako? Ano bang meron ako na wala sila? Bakit lagi na lang ako pinagkakaitan? Ay wait, tatlo na pala yang tanong ko haha.

– What aspect of yourself are you most insecure about?

Physical appearance hahahahaha wala eh ganun talaga

– What is your biggest character flaw?

Panget ako. De, bukod dun, siguro yung hirapa kong i-express yung emotions ko, di ako nagsasabi/nagsasalita pag may something na mali, kumbaga kinikimkim ko lang lahat sa sarili ko. Kaya heto nasasabihan ako na “nasa loob ang kulo”.

– What is something that you did growing up that your parents never found out about?

Yung nagba-blog ako?

– What is the most valuable thing you own?

Bukod sa phone ko, yung mga notes na nakatago sakin.

– What is the first family trip that you can remember?

Hindi mahilig bumiyahe yung mga kamag-anak ko, kaya wala akong kahit anong trip na mareremember, pero ang naalala ko lang eh yung huling beses na umuwi kami ng Bicol, tas pag tuwing gabi nagtatakbuhan kami kasi may mga aswang

– What is one thing you thought you would never give up but did?

IKAW. Ayy wait bagay ka ba? Hanggang ngayon di pa rin ba ako nag-give up?

– What is one event in history you wish you could have witnessed?

Martial Law. Ewan. Baka mas maintindihan ko kung bakit ganun ang kinahinatnan ng lahat.

– What character from film, television, or literature do you most identify with?

Yung mga zombie dun sa Night of the Living Dead hahahahaha

– What website do you visit the most? Why?

Twitter. Ewan ko, basta mas gusto ko yon kesa sa Facebook.

– What is something you pretend to understand but really don’t?

Kapag about movies yung pinag-uusapan nila, di ako maka-relate eh.

– What’s one thing you don’t think you’ll ever be able to do?

Mag send ng nudes sa taong may jowa na ha ha ha ha opx.

– What’s the best gift you’ve ever received?

Pagmamahal haha charot. De, wala pa ring tatalo sa singsing 🙃

– What is the best gift you have ever given?

Choco Butternut Donut ♥

– What is the hardest part of your daily routine?

Waking up, yung pagligo sa umaga jusko. Tsaka pagbiyahe.

– In your daily routine, what brings you the most joy?

Pag bumibiyahe din actually, kasi nagsa-soundtrip lang ako nun tas kunwari mag-eemote, masarap sa feeling, tsaka yung nakakarating ako sa kung saan-saan. At masaya ako pag bagong sahod tas magsha-shopping ako hahahaha.

– What’s the best part of waking up?

Wala, kasi dun ko nararamdaman lahat ng mga anxieties ko sa buhay.

– Are you more afraid of missing an opportunity or making a mistake?

Making a mistake, kahit paulit ulit akong nagkakamali natatakot pa rin ako haha, pag pinapalagpas ko naman ang opportunity ok lang kasi alam ko namang meron pa next time.

– Have you experienced something that happened to you that you have no explanation for?

Oo. At di ko pa rin siya kayang i-explain how and why did it happened.

– In what way do you practically show your love to friends and family?

Alam naman ninyong lahat na kuripot ako, so kapag halimbawa binilhan kita ng pabango HAHA. Basta, pag inuna kitang bilhan bago ang sarili ko, ibig sabihin nun special ka sakin

– When you think of ‘home’, what comes to mind?

Yesss, makakapagsoundtrip ako ng malakas at kakanta lang ako ng kakanta. HAHA.

– When faced with conflict, do you confront, compromise or flee?

Flee, duwag ako eh.

– When you hear the sound of ringing bells, what do you associate that sound with?

Bell before communion.

– Where do you see yourself 10 years from now?

Sa Japan

– Who has been the kindest person to you in life?

Si CJ

– Who is your favorite actor or musician?

Bruno Mars pa rin, hihi.

– What is the number one album on your phone?

reputation !!

– What are your favorite song lyrics?

“You and I walk a fragile line. I have known it all this time but I never thought I’d live to see it break.”

– What song in your music library gets the most plays?

Getaway Car – Taylor Swift

– If you could save three memories from your life forever, what would they be?

First is nung nagba-ballroom dancing kami nung high school. Ewan ko kung bakit basta ang saya saya ko nung time na yun. Pangalawa, memories ko with my parents, kasi wala na akong maalalang kahit ano mula sa kanila, sorry. Pangatlo, nung nakita ko si Bruno Mars ng live!!

– If you had a day all to yourself, where would you go and what would you do?

Gusto ko makapunta ng music festival, tapos nandun lahat ng fave kong performers, aaaaa that will be the best!!

– If you could have any job for a day, what would it be?

Part ng production team, ng 24k Magic Tour/reputation Tour.

– If you won the lottery, what is the first thing you would do?

Bibilhin ko agad yung pagmamahal niya. Charot. Mag-aaply nako agad ng VISA hahahahaha bye guys

– If money were no concern, what country/region would you visit?

Japan

– If you could travel back in time, what year and place would you choose?

Grade 5, 2007? Sa school ko nung elementary, dun nag-umpisa yung pagka-fucked up ko sa buhay hahahaha

– If you could go back in time and prevent one thing from happening, what would you choose?

Could I prevent my parents’ death?

– If you could be fluent in another language, which one would you choose?

English para naman makapag-apply na ako sa BPO, haha.

– If you had to evacuate your home, what would you take with you?

Yung mga inipon kong papel since elementary, may sentimental value sakin yong mga yon kaya hanggang ngayon nakatago pa rin.

– If you died tomorrow, what is one thing you would miss the most?

Ano nga bang mami-miss ko. Ewan ko. Parang wala na yata. Kasi makakalimutan din naman nila ako eventually.

– If you knew your next meal was going to be your last, what would you eat?

Spaghetti pa rin

– If you could ask any President one question, what would it be?

To Duterte, ANONG TRIP MO?!

– If you could meet anyone in history, who would it be?

Marcos naman, tapos itatanong ko rin kung anong trip niya.

– Is it better to ‘have loved and lost’ or to ‘never have loved at all’?

Never have loved at all. Ang sakit pa rin maiwanan eh.

– Why do people enjoy movies with good endings?

Kasi dun lang nafu-fulfill yung mga bagay na imposibleng mangyari sa realidad.

– Is it ever right to do the wrong thing?

Kahit naman hindi tama gagawin nyo pa rin ang mali. Bahala kayo dyan.

– How do you determine if something is right or wrong?

Ang hirap naman ng sagot dito haha, nasa pagdadala mo kasi yan eh, kung ok yung outcome, e di tama. Pero kung may naabala/nasaktan kang iba, e di mali. Tsaka iba iba ng point of view yan, yung pwedeng tama sayo, mali na pala sa kanya. Kaya kayo naghiwalay eh hahahahaha

– How would others have described you as a child?

Tamad sa gawaing bahay. Hahahaha

– What is the top thing you want to accomplish in life?

Gusto ko yung kada buwan bumibiyahe ako pa-ibang bansa. Yun lang.

– What is one thing on your bucket list?

Makapunta ng Japan.

– How do you want to be remembered?

Eto yung sinabi ko sa previous post ko, na pag namatay ako, makakalimutan din naman nila ako eventually, pero kung may makaalala sakin, sana hindi ako maalala as tatanga-tanga, or parang anino lang yan na di naman napapansin at walang emosyon, sana maalala nila yung weird side ko, na ako lang yung tanging ganun na nakilala nyo haha gets mo ba. Basta, in some ways sana napangiti ko kayo sa kaweirduhan ko.

Tatlong Daan


Uy di ko napansin, 300+ na ang mga posts ko sa wordpress.
Ganun na pala karami yung mga hanash ko ano.
Medyo matagal-tagal na rin ako sa industriyang ito, di nga lang masyadong active ngayon.
Actually, kung di ako nagbubura nung mga iba kong posts noon, baka lagpas na ito sa 300 na bilang ko ngayon.
Kaya ako nagba-blog eh kasi para na tong diary, dito ako nagvevent out ng mga bagay na hindi ko masabi verbally, sa hindi matukoy na dahilan (ewan, bahagi na ata eto ng pagkatao ko.)
Sa mga nagsasabi na iba ang sinasabi ko dito sa ipinapakita ko sa totoong buhay, well ang masasabi ko lang ay, ewan ko kung bakit ganito ako, pero sana maintindihan nyo ko!! 😭😭
Tulad nga nung sinabi ko dati, sa sobrang dami na ng posts ko, sana balang araw may magcompile neto at gawing libro, well sana kung merong magka-interes. Sino nga bang natutuwa sa mga sinusulat ko?
Puro rants at kalandian lang naman.
Iisang tao lang naman yung alam kong matiyagang nagbasa neto, ewan ko kung hanggang ngayon ginagawa niya pa rin, pero karamihan ng nakasulat dito ngayon dedicated na sa kanya, sana pati ito mabasa niya hehe. Thank you, sa pagdaan mo sa buhay ko hahahahaha salamat kasi dahil sayo may maita-topic pa rin ako hanggang sa mga susunod pang taon.
Teka bakit siya na naman ang topic ko? Wait lang.
Pero ayun nga, salamat sa lahat ng mga nagbabasa ng mga sinusulat ko, kahit wala tong ka-kwenta kwenta.
Sabi nila, “Wala kang makuda in real life pero bat ma-laman yung blog mo?”
Ewan ko ngaaa.
Pero may mga nagsabi din na natutuwa sila kasi nakakarelate sila sa sitwasyon ko, sa mga pinagdaanan ko.
Meron namang mga natutuwa kasi trip lang talaga akong pagtawanan hahahaha (Di ba, PJ? I see u)
Meron din namang hindi natutuwa, kasi bina-backstab ko na sila (Pero di naman, or nagagawa ko ba talaga yon unintentionally? Tell me.)
Meron din namang hindi natutuwa kasi puro na lang daw ako drama, marami nang nauumay haha alam ko. Tas bakit daw pino-post ko pa online? Bat di ko na lang daw sarilihin? O i-share sa kaibigan? Ang immature ko pa rin daw hahahaha. Again, as I said, ewan ko, but this is how I act towards certain things.
Kung may mga nasabi man ako dito sa blog na to na hindi maganda about sayo, or kung na-offend man kita, sabihan mo ko, please, i-PM mo ako. Inaamin ko madalas insensitive talaga ako, kung ano yung maisip ko diretso ko na ita-type. Pasensya na.
Salamat talaga ha, sa pagbabasa ng blog na ito. Dati nangangamba ako kasi alam kong isang araw hihinto din ako dito. Pero sana umabot pa to ng 400, 500, posts, and so on. Yung makikita pa ng future descendants ko yung mga post ko. Kailangan ko lang talaga mag-isip ng magandang content. Ang boring kasi ng buhay ko eh, wala man lang ka-hobby hobby, wala nang interests, walang masyadong ganap para mai-topic sa mga susunod na posts. Ikaw ba, sa tingin mo, ano pa ang pwede kong maisulat? Bukod sa mga pangyayaring kathang isip ko lang? Ano pa bang pwede kong gawing matino sa buhay hahahahaha!
Na-realize ko lang din, dapat pala ma-inspire ko rin kayo sa mga sinusulat ko ano, kaso paano? Kung ako mismo ang negative ng tingin ko sa sarili ko. Ayyy. Ewan ko.
Pero, salamat ulit ha!

Isaiah 66:9


“I will not cause pain without allowing something new to be born, says the Lord.”

Naalala ko lang yung sinabi ni Tristan, na dapat meron tayong verse na magiging guide or life mantra natin. Naalala ko ang verse na ito. Dennotatively this is about the pain in giving birth to a child. In my current situation, it says that – All of the pain that you have been going through, all of the heartache or sadness, cannot compare to all
of the joy that is ahead in your life. You will have something better than what you had before. In the end, when the pain is over, He will give you something new to look forward to or replace the thing that caused you pain with something even more fulfilling. For you to get better, you have to go through the worst moments.

Sabi nga nila, lahat ng pain may mga lesson yan. Kaso nga lang, di ko kasi matutunan yang mga lesson na yan kaya heto, paulit-ulit lang din yung pain na nararamdaman ko. Charot. Negative thinker ako pero kumakapit pa rin naman ako sa silver lining, umaasa pa rin ako na magiging ok din ang mga bagay-bagay balang araw. Di pa ngayon. Actually halos pareho sila ng idea ni Romans 8:18 – “The pain that you’ve been feeling can’t compare to the joy that’s coming.”

YEAREND TOP 20 | 2018


Nakalimutan ko na yung yearly tradition ko hahahaha.

Di na ako ‘in’ sa mga bagong kanta ngayong taon.

Di ba dati di ako mahilig sa OPM, kasi nabibitter ako sa crush ko.

Tapos kinalaunan natutunan ko ring mahalin, kasi nagmamahal na rin ako eh.

Ngayong nasaktan ako, ayan kinamuhian ko na naman ang OPM hahahaha masyado silang mapanakit ng damdamin.

Yung ipapamukha talaga sayo nung mga lyrics na, “Masaya na siya sa iba, kawawa ka naman.” ganern.

Yung kahit saan ako magpunta, puro yun ang pinapatugtog tas shet, ang sakit. Tino-torture ako.

Pag naririnig ko yung Kung Di Rin Lang Ikaw/Sa Ngalan ng Pag-ibig, naririnig ko sa utak ko yung boses niya, inaawit niya to sakin noon.

Pag naririnig ko yung Sana/Kahit Ayaw Mo Na, nakikita ko na naman yung sarili ko nung time na nagmamakaawa ako sa kanya sa 7-11.

Pag naririnig ko yung Mundo, bumabalik sa alaala ko yung magkasama kami sa Rakrakan Fest habang inaawit ang kantang ito.

Pag naririnig ko yung Kathang Isip, naiisip ko kung naiisip niya ba ako habang naririnig niya din yon?

Pag naririnig ko yung Buwan, naaalala ko siya kasi iniisip ko isinasayaw niya yung bago niya sa saliw ng kantang iyon.

Ang drama ko, teka tama na.

To summarize my 2018 in music, puro reputation tsaka Voicenotes lang pinapakinggan ko most of the time.

This year naging fan ako ni Taylor, dahil sa rep. Hindi dahil sa nakakarelate ako sa mga breakup songs and drama shits niya, pero grabe yung epekto sakin nung Getaway Car, pati nung I Did Something Bad at Ready for It, feeling ko ang bitch ko pag kinakanta ko yun hahahahaha.

Tapos ngayon ko lang na-appreciate yung iba niyang kanta/album, nakaka-LSS, tulad ng I Know Places. Ngayon ko lang naramdaman yung sakit ng All Too Well. Pero super favorite ko na talaga noon pa man yung Everything Has Changed tsaka Style.

Teka heto na nga, yung 20 favorite songs ko for this year.

ELECTRICITY – SILK CITY, DUA LIPA, DIPLO, MARK RONSON

RISE – JONAS BLUE, JACK AND JACK

WAKE UP IN THE SKY – GUCCI MANE, BRUNO MARS, KODAK BLACK

BITCH LASAGNA – PEWDIEPIE

I’M A MESS – BEBE REXHA

HAIR TOO LONG – THE VAMPS

TASTE – TYGA

SUPPLIES – JUSTIN TIMBERLAKE

ALL THE STARS – KENDRICK LAMAR, SZA

SAY SOMETHING – JUSTIN TIMBERLAKE, CHRIS STAPLETON

YOUNGBLOOD – 5 SECONDS OF SUMMER

I LIKE IT – CARDI B, BAD BUNNY, J BALVIN

DANCING WITH OUR HANDS TIED – TAYLOR SWIFT

MAD LOVE – SEAN PAUL, DAVID GUETTA, BECKY G

TAKI TAKI – DJ SNAKE FT. SELENA GOMEZ, OZUNA, CARDI B

I DID SOMETHING BAD – TAYLOR SWIFT

DONE FOR ME – CHARLIE PUTH, KEHLANI

FINESSE (REMIX) – BRUNO MARS, CARDI B

I’LL NEVER LOVE AGAIN – LADY GAGA, BRADLEY COOPER

GETAWAY CAR – TAYLOR SWIFT

Kung nakaabot ka man sa part na ito, hahahaha salamat. Ano-ano ang mga paborito mo ngayong taon? I-comment mo na yan. Also, pag may free time ka, check out my Spotify playlists (wow taray!) – https://shairamaec.wordpress.com/spotify/

MMFF 2018 Review


Hindi talaga to review, kasi hindi naman ako expert sa mga movies eh haha sa katunayan, kung kilala mo talaga ako, ako yung hindi mahilig manood ng pelikula kasi mabilis akong antukin. Ang dami nang nagreview through blogs about 2018 MMFF entries, mas maganda yung posts nila kesa sakin syempre. So etong post na to eh about lang sa mga thoughts and feels ko nung napanood ko ang mga sumusunod na pelikula:

Wait lang, wala naman ata akong iii-spoil dito, so, go ahead.

AURORA

Uy sa unang bahagi, nabored ako. Parang ang tagal nga ng transition. Ang ganda ng cinematography, nung visual aspect ng film, hirap lang ako i-appreciate kasi hindi mga ganyan ang trip ko. Pero habang pinapanood ko to, kinikilabutan talaga ako. Dagdag factor yung ginaw na ginaw na ko sa sinehan kasi ilang oras na ako nakababad sa loob (pangfinale ko kasi to). Ramdam mo rin yung hinagpis nung mga karakter sa pelikula. Ayun nga nakakakilabot kasi bukod sa ayun nga tragic ang tema, takot na takot talaga ako sa dagat. Makakita pa lang ako nun, feeling ko nalulunod na ako. Habang nanonood nga ako feeling ko kasama ako dun sa mga nalulunod (wow 6D ganon), de pero seryoso, mas takot ako malunod kesa makakita ng multo. Share ko lang din, hindi ako gumagamit ng shower pag naliligo kasi feeling ko talaga nalulunod ako. Di rin ako pumipikit habang naliligo kasi ganon din ang nararamdaman ko. Feeling ko eto yung ikinamatay ko nung past life ko haha.

MARY, MARRY ME

Umiyak ako nung pa-ending na, kasi nakakarelate ako sa sitwasyon ng magkapatid. Di dahil sa iisa kami nang naging jowa ah, pero tulad nila, maagang namatay ang mga magulang namin, at lumaki kami na hindi magkasama (limang taon lang ako nung huli kong nakita ang kapatid ko). So habang binibitiwan nina Mary Anne (Alex) at Mary Jane (Toni) yung mga linyahan nila, naalala ko yung kapatid ko. Ang laki-laki ng pagkukulang ko sa kanya. Ni hindi ko siya makamusta ng maayos kasi nahihiya ako (dahil nga ganito ang personality ko). Gusto ko makabawi sa kanya pero hindi ko pa kaya ngayon. Puro sarili ko lang ang iniisip ko. Kung tutuusin mas pinagkaitan pa siya kesa sa akin, ako yung mas nakinabang, pero makikita mo pa rin sa kanya na napaka-grateful niya. Masasabi kong mas napalaki siya ng maayos kesa sakin. Naiiyak ako kanina kasi ayokong umabot kami sa ganun, yung kamuhian niya ako kasi di ako nagpaka-ate sa kanya.
Ganun pala ano, kahit na ilang taon ang lumipas, kung di mo pa rin sinasarado ng tuluyan yung puso mo sa ex mo, magbubukas at magbubukas ulit yun. Ayan. Aasa na naman ako. Charot.

ONE GREAT LOVE

Katulad nung Mary, Marry me, may ex problems din ito. Alam mo, nung mga unang part nanggigigil talaga ako sa character ni Kim Chiu eh. Napakarupok. Hahahahaha. Bat ganon ano? May tao talaga na sadyang bumabalik para saktan ka lang ng paulit-ulit, unintentionally. Bat ang insensitive nyo ha! Di talaga ako fan ng mga ganitong genre, pero dahil sa may pinaghuhugutan din ako sa buhay, nadadala ako. Naiinis ako pero at the same time naiisip ko, kung ako sa sitwasyon niya, baka ganun lang din ang gawin ko, marupok din ako eh. Madali ako mapaniwala sa destiny, sa serendipity. Umiiyak na naman ako habang pinapanood ko to, naaalala ko na naman siya eh hahahahaha. I mean, kahit siya yung one great love mo, kung hindi ganun ang pagtingin niya sayo, babalik at babalik pa rin siya dun sa una. Kahit nandyan ka sa tabi niya thru ups and downs, pinili niya pa rin yung taong nakapagpasaya sa kanya. Tsaka sabi dun, “Di porke siya yung greatest love mo, eh tama yung nararamdaman mo.” Hirap magets, ay basta panoorin mo na lang. Natuwa naman ako sa ending. Pero throughout the film, ang sakit mumsh, iyak lang ako ng iyak.

THE GIRL IN ORANGE DRESS

May mga part na di na realistic (mejj OA), Hawigan ni Jessy si Jennylyn Mercado hahahaha. Ang masasabi ko lang, pag maganda at mestisa ka talaga, madali kang magkaka-lovelife. Yun lang.

JACK EM POPOY

Ang ganda ni Coco pag naging babae 😍😍 kamukha niya si Moira. Haha ewan ko bat yan lang ang comment ko. Pero lam mo, mas gusto ko to kesa sa Fantastica. Sorry.

FANTASTICA

Kahit taga-ABS ako haha, downvote to sakin. Ang shallow eh. Or nag-expect lang talaga ako?? Or di ko lang din ma-appreciate yung mga ganitong klaseng palabas??

Yung Otlum tsaka Rainbow Sunset di ko pa napanood.

Thank u, next


(Wait lang. Pang 300th WordPress post ko pala ito ☺)

2018. It was miserable and magical.

FULFILLMENT

Ang dami ko pa ring hanash ngayong taon, pero di ko narerealize eto na pala yung golden time ko, eto na pala ang pinakamakulay kong taon, ayoko lang i-appreciate. Heto na yung katuparan ng mga pangarap ko eh, yung makaalis sa maliit na mundong ginagalawan ko noon. Simula nung nagtrabaho ako, nagbago yung takbo ng buhay ko. Di tulad noon ang daming bagay ang gusto kong gawin pero di ko magawa kasi pagagalitan lang ako haha. Di naman ilegal yung mga gusto kong gawin. Pero yung kagustuhan ko na makagala kung saan saan, makapunta sa iba’t ibang events, that was the best!! Ang daming nacheckan sa bucketlist ngayong taon.

Nakapunta ako ng 24k Magic Tour, UST Paskuhan, UP Fair, Rakrakan Festival, Myx Music Awards, Freenet concert, at marami pang gigs at music events. Nakakapanood na ko ng mga pelikula sa sinehan, nakakakain na ko sa mga sikat na restaurant, wow I’m living the city life haha. Very different from last year, kung saan di nako makaalis ng bahay kasi nag-aalaga pa ako ng bata.

Now I’ve been into places I’ve never been, I’ve met different kinds of people. Yung dati napaka-antisocial ko, dati puro katrabaho ko lang ang kinakaibigan ko, ngayon ang dami ko nang nakakausap outside work, tapos ipaparealize nila sayo na “There’s more to life than landi”, at “There’s someone who will genuinely support you through everything without being tied into a relationship.” and that’s the tea. To that someone, thank you 🙂

STABILITY

Yung dati nasa laylayan kami. Yung dati nakapamaluktot kami sa maiksing kumot. Dati puro sardinas at gulay ang inuulam namin. Ngayon maginhawa na. Nakapagpundar na kami ng sariling TV, Computer, Refrigerator, Washing Machine. Kung dati walang natitira mula sa sahod ko, at marami akong utang, ngayon nakapag-open na ko ng sariling bank account at nakakapag-ipon na. Di bale nang wala akong nabibili na damit, o sapatos, o anything para sa sarili ko, basta makita ko lang na happy ang mga tao sa bahay, ok na ako. Ngayong pasko, ang dami kong natanggap na blessings! Di ko inasahan yun. At narealize ko na ang sarap pala sa pakiramdam pag nagbibigay ka din ng blessings sa iba, pag nireregaluhan mo tapos sasabihin nila na gustung-gusto nila yung binigay mo. Wow.

Lord, maraming maraming salamat po sa lahat ng mga ito. Napaka-ungrateful ko lately, pero di mo kami pinababayaan at patuloy pang binibiyayaan. Sorry kung ang toxic ko pa din sa sarili ko, di pa rin nawawala yung negativity.

REALIZATIONS

– We tend to complain about toxic people surrounding us, pero di natin nare-realize na tayo pala talaga yung toxic/tayo yung dahilan kung bakit siya naging toxic. Nakikita natin yung mga pagkakamali ng iba pero yung sarili nating mali di natin mapansin. Yun yung bagay na natutunan ko. At hindi lang ikaw yung may mabigat na dinadalang problema, yung mga tao sa paligid mo may mga pinagdadaanan din yan. Kailangan mo din isipin na nahihirapan din siyang buhatin at intindihin ka, kasi may mga binubuhat din siyang bagahe sa buhay niya. Dapat sa separate na post ko na lang pala to i-elaborate pa haha.

– Isa pa sa mga bagay na gusto ko i-reflect, eh this year, naging PABAYA ako sa mga obligasyon ko. Sa bahay, wala na akong time para sa pamilya ko. Sa work, binabalewala ko yung oras kaya ako napapagalitan. Sa past relationship ko, na hinayaan ko lang na mamatay. Gusto kong baguhin yung mindset ko na maging responsable na hahahaha. Tanda tanda ko na, di pa rin ako nagtatanda.

GOALS/WISHES

Nung mga nakaraang buwan wala talaga akong gana, pero ngayon may mga plano na ako haha sana maipush ko lahat ng ito:

– By January sana makalipat na ako sa bagong trabaho haha yun na yung last step ko para makapag move on sa buhay. I have to work harder, lalo na’t pauwi na ang tita ko. Ako na ang magiging provider ng pamilya so kailangan ko talaga magpush pa.

– Target ko mag-daily, or at least weekly blogs. Kasi yung mga idol kong vlogger ang sisipag gumawa ng content. Sana maibalik ko yung dating ako na ang daming deep thoughts. Ngayon kasi puro kalandian lang ang nasa utak hahahahaha (kahit naman dati yun na ang nasa isip ko).

– Tsaka sana more gala(s) to come. Sana matuloy yung Zambales, Baguio, at Palawan trip natin (kung hindi ako matutuloy sa pag-abroad ha).

– Sana dumating na yung piano keyboard na inorder ko huhu sa wakas matutupad na yung pangarap ko na magpush sa music industry hahahaha jk. De gusto ko mahasa yung skills ko dun. Hopefully masimulan na di ba.

COMEBACK

2019 is the YEAR OF RETRIEVAL. I have to gain back what has been lost. Yep, there’s no turning back.

Kailangan ko pa umangat, to the point na pagsisisihan ni Natalie na nakilala niya pa ako at ginulo niya ang buhay ko. Ngayon masaya siya eh, habang ako nagdurusa pa rin dahil sa kanya. Balang araw gusto ko siyang makitang gumagapang habang nagsisisi sa mga ginagawa niya sakin hahahaha revenge is real. Watch me. #LookWhatYouMadeMeDo

Joke lang. Sana maalis na yung poot sa puso ko para makapag move forward na ako sa buhay. Gusto kong mawala na yung bigat na nararamdaman ko. Acceptance at forgiveness lang ang kailangan. It takes time. It takes time.

STRENGTH

Sana next year magkaroon na ulit ako ng motivation at happiness sa buhay. Ang sakit pa rin eh haha, yung konting ano lang, umiiyak na agad ako. Makikita ko pa lang yung pangalan ng ex ko, nanghihina na naman ako. Ayoko na maging marupok. Hayaan mo magsasawa din naman ako maging malungkot, aahon din ako eventually hahahaha.

Sana maging strong na ako, na everytime pag narinig ko yung mga OPM songs na mapanakit ng damdamin, hindi na ako maaapektuhan pa. Kasi hanggang ngayon ako’y giniginaw at hindi makagalaw. Nahihirapan ang pusong pinipilit ay ikaw. Charot.

When will I be this happy again?

Sabi nga ni Cong, ang sitwasyon ko ngayon parang naghihintay lang ako ng masasakyan. Kaso yung mga pinapara ko, di ako hinihintuan, nilalagpasan lang. So instead na magreklamo ako at magmukmok kung bakit walang nagpapasakay sakin, wala akong choice, kundi maghintay pa rin.

Pero ang ginagawa ko ngayon, naglalakad na ako patungo sa destinasyon ko hahahaha. Kahit ako lang mag-isa, kahit malalim na ang gabi, kahit masakit na ang mga paa, okay lang. Basta umuusad tayo.

2017 nawalan ako ng bespren. 2018 nawalan ako ng jowa. Ano naman kaya ang mawawala ngayong taon? Abangan.

Anuna 2019! Handa na akong masaktan, paasahin, paglaruan, gaguhin at pagkaitan ulit ng tadhana hahahahahaha come on fite me!! Let’s go!!!!!

THANK U 2018, NEXT!

I’m sorry, the old Shaira can’t come to the phone right now.

11. Miss


I don’t miss you when I’m lonely. I don’t miss you at 3AM. I used to deal with my sadness alone. But, I miss you the most during my busiest times and happiest moments.

During these times, all I could think about was telling you. I smiled for awhile, but eventually turns back to sad. I wished you were around for me to share it with.

All that I know is I don’t know how to be something you miss.

I don’t hate you. I just act like I do because it is much easier than to admit that I miss u 🙃

10. Bahay


May nabasa ako na:

Dapat bahay natin ang ating mga sarili. Minsan kaya tayo nawawala kasi yung bahay natin, ibinigay natin sa iba, kahit na meron na sila. Kaya nung umalis sila, dala din nila yung bahay mo. In the end, wala ka nang mauuwian kaya ka nawawala.

Sabi ko noon di ako maghahanap ng malaking kastilyo, ang hahanapin ko yung kasama kong bubuo non. Eh ngayon hindi na natapos yung bahay na yun, walang bubong. Kaya heto ako nauulanan, wala nang masilungan.

Walang Time


These past few months, nagbago ang takbo ng buhay ko – dahil nadagdagan yung workload ko hahahahaha yes thank you Lord!!!!!

Kung dati 15 minutes lang tapos ko na yung grid for that day. Kung dati nakakalabas pa ako sa office ng mahigit sa isang oras (para maglandi) (dati yun). Kung dati nakakapunta pa ako sa Vertis, Trinoma o SM North kahit di pa tapos yung shift ko (kasabay ko pa boss ko sa shuttle). Kung dati pinagagalitan ako ng TL ko kasi laro ako ng laro ng sims during work hours, aba ngayon di ko na magawa lahat yan!!!!!

30 episodes per day na ang quota ko. Usually sa ibang publisher 4-12 shows lang ang normal. Hahahaha yung tipong pagkaupo ko pa lang ng 10AM, kailangan ko na agad gawin. Minsan di na ako nakakasabay kumain, di na ako nakakasama pag may pupuntahan sa labas. Madalas natatapos na ako magpublish ng 9PM, eh hanggang alas siyete lang ang shift ko. Minsan umaabot pa ako ng 11PM na walang tayuan hahahaha.

Naninibago na sakin mga katrabaho ko hahahahaha kasi pag yayayain nila ako, dati go lang ako, ngayon sinasabi ko na, “may trabaho pa ako eh”, sa isang taon ko ngayon ko lang ulit naramdaman yung stress dahil sa trabaho hahahahaha. Pag ang tagal magrespond sa email ng BD, pag may kulang na mats, thumbs, pag mabagal ang internet, hahahaha wow Shai is that u?????

Feeling ko wala na rin akong social media life, di na ako nagbubukas ng facebook (well at least, iwas sakit) kasi wala na akong time para magphone. Marami na akong ginagawa daily kaya wala na din akong time para umiyak!!!! YES!!!!! (Joke lang, pag-uwi ko dun ulit magsisink-in lahat)