Capturing the World with You


Riding across in this journey of a lifetime will never be the same without you.

Hello, I do rarely post in this account, but I’ll make this one an exception to present her this special gift for my beloved bebe.

So here it is: https://arcg.is/1mGHGr

What is that? It is an ArcGIS online map which was developed by ESRI, which has the function of compiling and analyzing geographical data. This is being used for studies, although I transformed it for personal use and a gift.

On why I made something unusual on our 8th month is because it has a hidden meaning embedded on it. She’s someone who loves to travel a lot, we even have an argument about that, since I’m the type of a prudent one and she’s the one who wanted to create memories through travel, without giving much care on the expenses. It’s in the past and we already met in the middle and come to an understanding. With that, she introduced me the beauty of it and I did surely love it, also hooked by it. Within the span of a few months,we’ve been on tons of places, made moments together, having fun, and creating memories together and it doesn’t stop there, only being paused due to the pandemic ongoing right now.

Another thing to note is that the number 8 is a very special one because of one thing; rotating it by 90 degrees, either left or right will net a very special symbol, an infinity one. We may be in the middle of the pandemic that travel is highly restricted, but later on, it will be open again and when that time comes? We will conquer, the Philippines and the world full of our own adventures and never-ending memories together.

For those who are wondering, what made inspired on making this, it’s because of two things; First, I’m not really a fan of albums being uploaded in social media sites, as I have this mindset of what’s the use after uploading it and a few days of fame to receive reactions from fb friends. There’s also this dilemma that new friends will not be able to see that, unless and only if, they wanted to stalk you account, which in turn, it will just collect dust and will be buried under tons of albums. Second, I was inspired by John Hopkins Covid-19 tracker map. I really find it amazing and wow. So, here it is, an idea born from the combined things for this one to be made. If you want to make this also for your own, family, or your special someone, I can certainly say that this will cost you nothing at all. Just a few hours of self-learning, like what I did when I found out about this.

Posted in LOVE | Tagged , , | 1 Comment

weakshit


May COVID na ata ako. Charot.

Hindi pa rin ako navavaccine-an. Dapat nung lunes e kaso ang biglaan magtext ng Manila LGU, di keri na pumila ako ng lumuwas ako ng maaga.

Anyway ayon lately madalas ako magkasakit. Work from home naman ako lagi, pero sakitin ako hahaha.

Pre-pandemic pangmalakasan ako e, nakikipagbardagulan sa MRT, pumipila ng isa’t kalahating oras sa Pasay Terminal para makasakay ng bus, naglalakad mula bahay hanggang labas ng subdivision kahit madaling araw, willing to wait sa 7-eleven ng more than 3 hours, natutulog ng 4 hours araw-araw kasi panggabi ako at uwian from QC, pag bagyo napasok pa rin ako kasi #imortal ang mga empleyado.

E ngayon, konting environment changes lang e nagkaka-body pain na ako T_T feeling ko tumanda ako ng 20 years. Ang taba ko pa.

May be a cartoon of text that says 'US BEFORE LOCKDOWN US NOW COMMUTES LONG DISTANCES, WALKS UNDER HEAT, SPRINTS ΤΟ CATCH JEEP MY BACK HURTS FROM SITTING WE THE PVBLIC'

Epekto ba ito ng lockdown?

Madalas iniisip ko, pag nag back to normal na, I will never be the same. Di ko na kaya maglakad ng matagal, di ko na kaya maghintay ng matagal, masyado ako naspoonfed ng WFH setup ko hahahaha.

Pero di rin, lam mo ba, kahit sabihin nating 8 hours per day ang work, nakabukas yung laptop ko ng mahigit dose oras, kasi di naman straight na 8-5 nagwowork ka, ang daming hanash sa bahay, tapos dadagdag pa yung mga biglaang work na “nasa bahay lang naman kayo e, marami kayong time, gawin nyo yan” tas wala akong excuse para magdisappear hehe

Aside sa physical health, ang lala din ng mental block ko lately. Kaya kahit ang dami kong gustong ipost dito, wala akong mapost kasi wala ako masabi 😦 di na ako madaldal sa blog na tulad dati, tas nalulungkot ako kasi ayaw ko maging ganon 😦

The good news naman is, I can drink meds na! Ayoko uminom ng tablet kasi sinusuka ko lang. Dati pangmalakasan ako e, pag nilalagnat tinutulog ko lang, pag sinisipon at inuubo iniinuman ko lang ng maraming tubig tapos ok na gagaling na ako, mga after 4 days nga lang. hehe

O ngayon nadiscover ko itong mga soft gel capsule. Aba ilang oras lang, nawawala na yung mga sakit ng aking kasu-kasuan! Need ko to lalo na ngayon na kahit may sakit ako e need ko pa rin gawin yung mga deliverables ko sa work.

Hindi to sponsored pero sana soon di ba, sponsoran nyo ko T_T

May alam pa ba kayong mga gamot para sa tulad kong maarte sa gamot?

Posted in HANASH! | 2 Comments

module


Kahapon, nagpatulong yung kapatid ni jowa sa module, kasi ngayon na yung submission. Tapos tiningnan ko, ABA NAWINDANG AKO. BAKIT GANITO NA YUNG PINAG-AARALAN NG MGA ESTUDYANTE NGAYON. Sabi ko, writer yung profession ko pero nahihirapan ako sa mga tanong na ito. Grade 10 pa lang yun, pero bakit ganito yung mga topics?

Di ba nung school days ako nag-eexcel ako. Naisip ko, kung sa ngayong panahon ako nag-aaral, feeling ko mapapag-iwanan ako. Lalo na hindi face to face ang klase, ang hirap matuto ngayon sa pagbabasa lang (since modular nga, hindi naman nagzu-zoom para mag online classes). Ngayon ko pa lang fully nagegets kung bakit ang daming estudyante ang nagwawala sa twitter, or nagpopost na hirap na hirap na sila sa pag-aaral kahit nasa bahay lang.

Ang point of view nating matatanda kasi e, “Nasa bahay ka lang naman, so mas marami kang time para makapag-aral,” pero hindi naman dapat 16 hours a day ay gugulin mo sa pagsasagot ng module di ba. Marami pang obligasyon ang estudyante sa bahay. Well yung iba kasi naman ay nag-grind sa ML everyday, nagbababad sa kdrama sa netflix, so bakit hindi ibigay yung ganong same attention sa pagmo-module? Yung iba kay mama pinapagawa yung module. Yung iba kunwari nakikinig sa google meet pero yun pala e tulog na, parang ako jok.

Isa pang sabi nating matatanda, “May internet na kayo ngayon, nung panahon namin kailangan pa magbuklat ng maraming libro sa library para makakuha ng impormasyon,” totoo nga na mas madali ang access sa internet ngayon. Pero dahil doon ay nagbukas ito sa mas maraming impormasyon, kaya tuloy ay mas marami ang kailangang pag-aralan ng estudyante ngayon, hindi na tulad dati na magkakabisa ka lang ng date kung kailan pinatay si Bonifacio, kung ano ang powerhouse of the cell, at kung ano ang quadratic formula.

Kaya alam mo ba itong argumentative essay chuchu, di ko alam kung iba lang yung term dati, kasi ngayon ko lang to narinig hahahahaha. Well, uso naman na dati yung nagawa ng essay ng mga opinion tungkol sa death penalty, same sex marriage, pero ewan ko feeling ko ang complex complex na ngayon, dahil na rin sa ang daming issue na ang nangyayari sa paligid natin.

Tapos may part ng module nila na gumawa ng design ng dress gamit ang app, or gumawa ng product na makakatulong sa paghinto ng pagkalat ng COVID-19, magdrawing ng iba’t ibang slice ng manok, atbp. Yan yung mahirap sa walang face to face na klase. Kaya ang dami nagagalit sa twitter. Sabi nila, mas tipid nga sa oras at pera pag online, pero ang daming bagay na mas matututunan actually kapag face to face, lalo na yung mga subject na application or through practice talaga, halimbawa yung TLE (idk kung yun pa rin ang tawag ngayon), MAPEH, atbp. Kaya nung nag-aaral ako ay mababa grades ko sa mga yan kasi di ako marunong magtahi, di ko kaya magpush-up at sit-up, hehe. And lastly, hindi lahat ng bagay ay natututunan sa apat na sulok ng classroom. Extra-curricular activity is part of a person’s self esteem formation. Well nung nag-aaral ako hindi ko naranasan yan, di ako pinapayagan na nasa labas lagi e. Sayang. Pero bukod doon, marami akong natutunan mula sa mga buhay ng mga kaklase ko, pati sa mga nagtitinda sa labas, sa pagbibiyahe ko, at yun yung isa sa mga bagay na kailanman ay hindi maibibigay ng online/modular learning.

Ang gobyerno ay yung tipo ng magulang na prinessure ka na mag-aral ng matindi para iangat ang pamilya nyo sa kahirapan. Feeling ko ganon, dahil goal ng DepEd na maitaas yung antas ng mga Pilipino pagdating sa literacy at kailangang makipagsabayan sa mga edukasyon sa ibang bansa. Yun din yung gusto ko dati, kasi habang lumalaki ako, nakikita ko ring marami ang lumalaking hindi sapat ang kaalaman, lalo na sa siyensya, kaya napag-iiwanan tayo kumpara sa ibang bansa. Pero ngayong matanda na ako, napagtanto ko, ang hirap pala isiksik lahat ng ganong impormasyon sa ganong edad. Lalo na hindi naman lahat ay may ganoong capacity para matuto ng marami, at hindi natin mapipilit na ang lahat ng kabataan ay maging woke este matuto na makisangkot o magkaroon ng stance sa mga issue sa ating lipunan (Kaya nalulungkot ako na si anye ay ayaw bumoto, I advocate pa naman for meaningful participation of youth sa elections kasi ang daming malalakas magreklamo sa government/administration, pero wala naman silang ginagawa para mabago ang sistema, kasi they already lose hope na.)

Nalulungkot ako na isa sa mga hindi magandang aftermath ng pandemya is dumadami ng dumadami yung impormasyon na kailangang ma-sink in sa utak ng mga estudyante, and yet, pahirap ng pahirap para sa kanila na matuto, at nawawalan na ng gana at hindi na nakikita yung sense kung bakit nga ba tayo nag-aaral. Malaking burden din ito para sa mga teachers at educators kasi mas mahirap tutukan ang mga estudyante na hindi natin nakikita in person. Susulat sulat ako ng blog na ito na parang nagrarant lang in behalf of the students pero wala ring mai-suggest na possible solution, parang yung sa argumentative essay lang na kailangang sagutan. Wala, we just have to adjust more, and have more patience, at maniwala na someday ay gaganda din ang kalidad ng ating edukasyon at ma-mobilize karamihan, kung hindi man lahat ng kabataan, na maging agents of change para sa kapakanan ng ating bayan balang araw 😀 (ay taray bat naging PR na ito)

Posted in HANASH! | Leave a comment

31


There are things that are not demanded; it is given voluntarily.

(May mga bagay na hindi hinihingi; ito ay kusang ibinibigay)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Smile Like You Always Do


They said that one of the most beautiful things in life is about smiling, as it shows the real beauty of someone in every way, their glow up, as it gives happiness to others.

And I have always fond of your most beautiful smile, radiating the light of calming down, even the most turbulent storms of problems that I am going through.

So this time around, let me give you the best smile I would do in my entire life, so that you will always remember me, smiling.

So, what are you waiting for? Let’s take a photo to capture the last and the best beautiful smile this world will see.

Posted in ALAALA | Tagged | Leave a comment

anniversary


“I think I’ve seen this film before,”

Nung nasadlak tayo sa ECQ last year, maraming plano ang napostponed, kung hindi man tuluyang nakansela. Tapos sa loob ng ating mga tahanan nangangarap tayo na “After lockdown/COVID, we can do this and that, makakapagparty na tayo sa BGC, makakapagtravel na, we can finally hug our loved ones, etc.” mga ganong drama. Pero exactly one year after lockdown, bakit wala pa ring pagbabago sa estado natin? Bakit ang layo pa rin sa katotohanan ng mga pangarap natin?

For the past 365 days, araw-araw na lang may binibigay na disappointment ang pamahalaan (instead of, proper management ano) pero i won’t dwell na sa paghahanash sa gobyerno, kasi puro yun na din ang nakikita nyo sa facebook at twitter, at reddit.

Yung lockdown, katulad ng COVID-19, ay meron na ring iba’t-ibang variants (ECQ, MECQ, GCQ, MGCQ, hard and soft, granular, and so on and so forth.) So kami dito sa Cavite, umabot na before ng MGCQ, mas maluwag na kasi ang dami na nagpaparty dito (kapitbahay levels), nakakakain na sa labas, nakakapasok na sa office, nakapag-tom’s world na ako, nakapanood na ng sine, okay. Pero disclaimer lang, kahit nakakapaggala at leisure na ko, di ibig sabihin non na nagpapahawa ako o nagkakalat ng virus. Habang ginagawa ko yan o habang naggagala ako, naka-social distancing pa rin, face mask, and unfortunately, face shield (ang hirap maglaro ng basketball sa arcade na naka faceshield pero tiis tiis lang)

Pero heto na nga, binalik ulit sa mahigpit. Di naman ako nagrarant na ayan kasi bakit ganyan eme eme. Pero ang point ko, halos karamihan ata ng COVID cases ay hindi sa leisure/travel/non-essentials nakuha. Karamihan sa workplace pa din o sa lugar na hindi maiiwasang hindi puntahan (essentials). Hindi naman lahat ng worker ay kayang magwork from home. Karamihan pa sa mga worker na ito ay lumuluwas ng Maynila, at karamihan dito ay minimum wage earner pa. Wala silang choice kundi magtrabaho para sa pamilya nila, and yet, sila yung deprived sa prevention measures ng gobyerno (vaccine, etc.) Again, kahit ipasara ulit yung mga non-essentials o maglockdown ulit, hindi bababa ang COVID cases kung hindi mismo ma-aaddress o matutugunan ng pamahalaan (national at local) kung saan nagmumula ang surge o kung saan galing yung mga COVID cases.

Last year di ba may contract tracing pang nagaganap, pero dahil ang lala na ng community transmission, hindi na nata-trace kung kanino ka nahawa, etc. Kaya naniniwala ako na wala na silbi yung mga contract tracing na fini-fill up-an natin sa MRT, establishments, atbp. kasi hindi naman na nagagamit yung data non after fill-up-an, instead nagiging prone ka pa sa pagkahawa dahil sa paggamit ng ballpen na hindi naman lagi dinidisinfect (kaya essential talaga na magdala ka ng sarili mong ballpen o mag alcohol after mo magsulat, or mag install ng stay safe app or mag-QR na lang kesa magsulat)

Ayun suggestion ko sana sa kinauukulan na dapat magkaroon tayo ng centralized database/analytics/statistics/di ko sure kung ano ang tawag don basta yung katulad ng ginagawa ng PSA, pero COVID cases-focused siya. Like yung every new case ay tina-track yung data non, kung saan nakuha, kung anong age nung nakakuha, kung ilang linggo bago gumaling, mga basic data ba. Responsibility yun ng ospital or ng LGU pero I know sobrang hirap na ang mga frontliners natin sa dami ng bagong cases at hirap na mag-occupy, pero sana magkaroon ng data analyst? (di ko sure kung yun ang tawag) ang bawat barangay tapos isesend siya sa central database, at sila ang magcoconsolidate non at gagawa ng conclusion. Kasi ngayon hinahanap ko sa google kung tama ba ako na sa workplace karamihan nanggagaling ang COVID cases? o sa pagmamananita? Wala akong basis.

So from there, mas madali maaaksyunan ng gobyerno ang pagkontrol sa COVID cases. So kung halimbawa lumabas sa collected data na karamihan ng mga nagpositive sa COVID e sa mall nila nakuha, e di mas paiigtingin natin yung mall operations. O kung sa pagcocommute nakuha, e di ibalik natin sa one seat apart capacity. Kung sa pag-iinuman ng mga magkakapitbahay karamihan nakuha, e di mag-liquor ban. Ayon, basis lang naman ang hinahanap ko. Ngayon kung meron nang ganito si DOH na data (kung saan galing ang COVID cases), pakicomment na lang dito tapos pag-aaralan ko tapos ieedit ko na itong post na to at pupurihin ang gobyerno. Char.

And lastly, actually malaking factor ang population/density ng lugar sa pagkontrol ng COVID cases, directly proportional nga e. Pag mas marami tao sa isang area, mas mataas ang risk ng COVID. Kaya sa New Zealand e madali nila nakontrol. At hindi natin pwede iblame na yung mga taga-Quezon City o Manila pasaway kasi sila may pinakamarami COVID cases, e malamang yun ang mga cities with biggest population/most dense. Dapat pag nag-aanalyze ng data e dinidivide sa total population ng lugar, para matingnan din kung high risk ba itong lugar na to? Ayon sana magets mo yung explanation ko. Marami tayong sagot na makukuha kung meron tayong basis o data ng mga COVID cases.

Di ko sinasabi na hindi effective ang lockdown at dapat di na ulit nagpapatupad ng mga ganon. Pero kung puro yun lang ang gagawin, kung walang science-based solutions, naku, every year na ata tayong magla-lockdown.

Hindi naman ito pambabatikos, instead uhm I’m writing suggestions, kasi na-stuck na naman ako sa bahay at wala akong magawa, kundi hintaying dumating ang araw na magkaroon ng permanenteng solusyon sa krisis na ito. Wag mo ko hanapan ng ambag.

Posted in HANASH! | 1 Comment

Pagdadalantao


Isa na naman sa maiinit na paksa ngayon ang tungkol sa nakakabahalang teenage pregnancy sa Pilipinas. Base sa ulat ng Commission on Population and Development na ang hawak na datos nila mula sa Philippine Statistics Office ay tumaas na naman ang batang ina ng 7% nung 2019. Ito na ang pinaka siyam na taon kung saan ay patuloy na tumataas ang mga kabataan na nanganganak ng maaga.

Nakakabahala ang balita na ito, dahil hindi lamang sa lumulobo ang populasyon ng Pilipinas pero alam naman natin na nasa gitna tayo ng pandemya na nagbunga na maraming nawalan ng trabaho sa iba’t ibang industriya at nag resulta sa paghihirap ng mga tao na nakakapanlumo.

At kani-kanilang lang ay napabalita din Civil Registry Office ng Philippine Statistics Office na mayroon dalawang batang ina na ang edad ay 10 taon na nakatira sa NCR at CALABARZON.

Nung mabasa ko ito ay mas lalo ako nanlumo na ako na isang nagtratrabaho sa pamilya ay madalas stress sa panggastos dito sa bahay, lalo na sa tumataas na presyo ng bilihin. (pero may pang shopee ka GURL). Kung iisipin natin, paano sila nabuntis sa murang edad. Kahit saan angulo natin tignan ay nakakalungkot na balita ito. Kung sila ay bunga ng rape ay mag-iiwan ito ng malaking trauma para sa bata at kanyang anak, at kung pre-marital sex ito, kawawa ang bata na naligaw sa landas na namulat sa maagang pagsisid sa kaalaman hindi nabigyan ng gabay.

Pero kung iisipin, sino ba ang may kasalanan kung bakit nakaka alarma ang lagay ng ating bansa. Sa totoo lang, madami at hindi natin pwede sisihin ang mga kabataan na ayan, sige pa, malandi ka kasi kaya ka nabuntis at kundenahin sila sa kanilang nagawa. Andyan na yan, nangyari na, kung magmamataas tayo na para ba walang maling ginawa ay hindi naman tama yun sapagkat sila din ang biktima ng lipunan ito.

Oo, pati ikaw na nagbabasa nito ay may ambag kung bakit ganito ang kalagayan ng bansa natin. Aba, kung sasabihin mo,dumaan ka sa ganyan pero hindi ka nabuntis o nakabuntis, hindi ibig sabihin na abswelto ka na dahil ikaw mismo ay parte ng lipunan na ito. Alam mo kung bakit? Sa simpleng makakita ka lang na bumibili ng condom, ano ang nagiging tingin o reaksyon mo? Ah, may eme yan, malandi kasi eh, kabata bata pero nag-eeme na. Sabihin mo na hindi? Sa simpleng bagay na yan, minamaliit mo at inaalisan ng respeto ang tao na sa gayon ay dapat matuwa ka kasi sila ay responsable at alam ang limitasyon.

Ayan, ayan mismo ang problema sa lipunan na ito. Masyado tayo sarado ang isipan pagdating sa usapin sex. Kapag nagbigay ng konting patungkol dyan, hahalakhak ang mga tao, mula eskwelahan hanggang bahay at kahit sa kalsada, meron pa na mandidiri na akala isang masamang talakayan ito. Pero kung tutuusin ang simpleng reaksyon na yan ay siya ang nagiging ugat kung bakit madaming kabataan ang mas lalo na engganyo para sumabak sa ganyang kalakaran sa buhay.

Isama pa natin ang mga palabas na puro pag-ibig, pero susunod ang patungkol dyan. Madami nauudyukan na ito ay importanteng bagay para sa ating buhay. Walang masama dito, pero gabay sana. Isa pa na laganap na ang mobile phones na kahit murang edad ay mayroon na, isama pa natin ang internet na dumadami ang access at mas madami na paraan para kumonekta. Sa ganyang paraan pa lang, madali na makasagap ng malalaswang bagay kahit nasa loob lamang ng bahay. Ano pa ba? Ang mga institusyon tumututol dito. Pagkakaalam ko matagal na mayroon Reproductive Health Bill na naipasa pero hanggang ngayon, bakit wala ata epekto at hindi maayos ang pagsasagawa? Hindi ba dahil sa mga humaharang dito.

Oras na, tama na, panahon na para maging bukas ang isipan ng bansang ito at mga tao ukol sa pre-marital sex. Turuan ang kabataan tungkol sa salitang pilit ibinabaon at tinatago, ngunit hahanap-hanapin hanggang mapunta sa landas na hindi na kayang ibalik ang ating mga kabataan. Bakit hindi pa ituro ng tuluyan ang pre-marital sex. Mapipigilan mo ba ang mga kabataan patungkol dyan? Oo, siguro, pero sa susunod na talakayan ko na sasabihin yan. Dapat umpisahan sa bahay na turuan ang mga bata na kung saan siya nanggaling at paano ginawa nang sa gayon ay lumaki ito na may kaalaman upang mapangalagaan ang kanyang katawan kung ito ay sasabak na sa ganitong bagay.

May magagawa ka, may magagawa sila, may magagawa ang pamayanan, may magagawa ang matataas na organisasyon, pamahalaan at kahit sino upang ito ay mapababa at maisaya ayos. Umpisahan mo ito sa tigilan ang nakakadiri tingin sa mga tao bumibili ng condom o ano man contraceptives sa mga tindahan dahil walang nakakahiya o masama sa kanilang ginagawa.

Posted in Uncategorized | 1 Comment

drivers license


 

red lights, stop signs…

Back to hanash blogs tayo!

Umalis si Don2 ng alas-dose ng madaling-araw. Pipila daw siya ng ganung oras para sa driver’s license niya. Nakakaloka sabi ko bat ganon kaaga? Hala? Sabi niya 70 lang daw ang ineentertain kada araw. Kaya paunahan makakuha ng slot.

Grabe ano, di ko alam kung dito lang ba sa Cavite, o sa NCR ganun din? Na yung mga government offices e ang hahaba ng pila lagi araw-araw. Tapos ang outdated pa ng system. Bat ganun. Yung mga private industries nag-iinnovate na sila into new systems samantalang yung gobyerno napag-iiwanan ng sistema. (Kung maka-rant ako kala mo hindi taga gobyerno ano.) Or magkaroon ng satellite offices man lang bawat munisipalidad o siyudad, para hindi lahat magsisiluwas pa-Dasma para lang pumila ng ganun kaaga. Yung iba galing pa ng Naic, GMA, etc.

So umuwi na si Don2, pumila nga siya ng alas dose, pang number 25 na siya hahaha. So sabi ko bakit 70 lang ang inaaccomodate? Kasi daw COVID eme eme binabawasan yung taong makakasalamuha para less risk. Mas lalo tuloy tumatagal yung pagproseso ng mga ganyang importanteng dokumento.

Ilalagay ko sana dito pano kumuha ng driver’s license pero marami naman nang guide sa google, search nyo na lang. HAHAHA ang tamad. Tiningnan ko yung license niya, nakaprint lang sa papel. Ganun ba talaga yun.

So kumusta naman? Madali lang daw yung exam. Kung ako daw ang mag-eexam, keri ko raw ma-perfect. Hmmm, I have a bright idea…

red lights, stop signs…..

Posted in HANASH! | 1 Comment

360 v.0 (ongoing)


In life, there are things that do comes unexpectedly without us knowing, it gives various emotions that will swirl us, to the point that it will change our overall perspective on how we see things. Most of it, it will shape us on moving forward. And this is where it all begin.

The morning comes with a ray of sun penetrating the thin curtain in a certain room

???: Babe, it’s already morning and you’re still sleeping?

???: *half awake* Just a little more babe, it’s weekends anyways.

???: *Geez* Of all the the days, you are forgetting this special day?

???: *confused* What day are you talking about?

???: NEVER MIND!

She throws a huge pillow into his face which made him completely awake.

???: *Ouch* Why did you do that for?

???: And you still have the nerves of asking me that question?

???: Relax, I’m just joking. Of course, I won’t forget what we’re doing today.

He stands up but felt a little dizzy upon looking a spiral time poster.

???: Babe, what’s wrong?

???: No worries, I’m fine. It’s just that I feel a little dizzy.

???: Sorry, if I did you so hard.

???: It’s not about that, it’s just that. . . . that poster. . . *points out at the time poster in the room.

???: What about it Babe? Isn’t that we are both freaks when it comes to mind blowing things, reason why we bought that on our trip last year?

???: Did we really have it ever since?

???: Of course, silly, looks like you’re still sleeping that you can’t remember that one. Here’s let me wake you up. *gave him a sweet kiss on the cheeks*

???: Ohh, Babe, I do melt with your sweetness, ever since.

???: Hmph, here we go again with your sweet lines. We’re already engaged and planning to get married, so stop making jokes already.

???: I’m just being real you know, *hugs her on the back*

???: *removes his hand* Hey, hey, hey, it’s too early in the morning for that. Better fix yourself as the breakfast I prepared will get cold already. *pinches his cheeks*

???: *stomach rumbling* He he he he.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

tsiskik.


Posted in Uncategorized | 1 Comment

long story short


Eto ang mukha ng 2020. Kahit saan man ako lumingon, ikaw ang nakikita ko.

Forty two days na rin pala. Feeling ko eto na ang tamang tiyempo.

Earlier December 2020, kinoconceptualize ko na yung year end hanash blog ko (yes it’s been a tradition since 2015? 2016? na may wrap up summary post for the year, tas kasama na dito yung year end top 20 playlist ko.)

Kaso nagpalit na ang taon. Wala pa rin. Wala akong maisip na isulat. Kung maaalala mo, ang theme ko nung 2019 e “Hindi ako masaya. Kahit saan ako magpunta, kahit ano ang maachieve ko, hindi ko pa rin kayang maging masaya,”

Ngayong 2020 naman e, Wala akong maisulat. Ang daming magagandang nangyari sakin sa taon na to compared nung 2019, despite sa pandemic. Maswerte kung tutuusin dahil hindi gaano naapektuhan ang buhay. Pero hindi ko siya maibida sa blog na to, kaya ang tahimik ko, kasi feeling ko magiging insensitive ako sa iba, na I was doing this and that samantalang yung mga nasa paligid ko, nagsstruggle pa rin. Kaya ang lowkey ko ngayon. Para akong naghiatus sa pag uupdate sa buhay.

Well kumusta ka na nga pala ngayon? Ang huling balita dito sa blog ay yung unang paglabas ko magmula nung mag MGCQ. Ang daming nagtatanong sakin (kasi hindi talaga ako nagpaparamdam kahit sa ibang socmed ko) tapos iniisnob ko pa sila haha nagtatago ka ba. Pag kinakamusta ko sinasabi ko lang na ayun nasa bahay lang, naglilimlim ganun.

Kaya din ako huminto sa pagsusulat, kasi pagod na pagod na akong mag isip para sumulat. Pagsusulat ang ikinabubuhay ko ngayon, na mas lalong naging in demand nung nagka-pandemic, and continuous until now. Araw-araw may kailangan ako isulat for work. Minsan, dalawa or tatlong outputs pa yung dapat kong gawin sa isang araw. Napalaban ako ng bongga ngayong taon at in fairness, nahahasa yung media writing emerot ko, pero napapagod na ako mag-isip tbh. Araw araw kailangan may iintroduce ka na topic, or magresearch about sa ganitong issue, tapos hirap pa ako magconstruct before. Nagsusulat na rin ako ng speech. Kumbaga ako na yung naging source of information. At madalas, inaabot ako ng alas diyes, alas onse, minsan madaling araw pa nga e, para sa pagsusulat.

Dati nung college ako, naiistress ako sa mga ganyan tapos ngayon, times 3 pala yung hanash. Ayon kinakaya ko pa naman. Nagresign last year yung isa kong kasamang writer so dalawa na lang kami, plus naghahandle pa ako ng socmed account namin, plus iba pang mga office hanash. Keri lang. Kaya binabalikan ko yung mga tweets ko lately puro, “Yaw ko naaa,” “Napapagod na ko,” “Nahihirapan na ako,”

Tapos ang naging kapalit non, ayon, nawalan na ako ng gana magsulat ng mga bagay tungkol sa sarili ko. Kasi nasa isip ko puro work-related issues na lang. Buti pa yung iba may mga libangan or way to breathe sa buhay, tas ako ayun wala, nasa bahay lang. haha. Marami rin akong struggles last year, pero nagstruggle din ako paano ko siya isusulat, hanggang sa hindi ko na isinulat.

Tapos heto pa, nasa point na ako ng buhay ko na MATANDA na talaga ako. Though isip bata pa rin, pero parang I was forced to grow old haha. Kung maaalala mo last year, I had the golden time – gala kahit saan, attend attend ng mga concert, magparty, makipagdate kung kani-kanino, tipikal na kabataan ba.

Ngayong taon, I mean nung 2020, wala, napirmi ako sa bahay. Sinalo halos lahat ng expenses sa bahay. Hindi makalabas ng weekend kasi may mga pahabol na draft PR or planning na hindi nagawa ng friday. Magluto at mag gawaing bahay. Tipikal na matanda. Haha.

Parang dati atat ako tumanda kasi yes may pera na ko, yes di na ako hahanapin ng tita ko kung nasaan ako, yes makakapili na ako ng mga gusto ko, yes ikakasal na ko.

Pero hirap pala maging matanda. Naiistress ako bat lagi ako nauubusan ng pera, ayun napupunta sa mga bayarin. Naiistress ako 350 na ang kilo ng baboy. Naiistress ako hindi ako makapagprepare ng lunch kasi may PR akong ginagawa.

Namimiss ko lang yung younger years ko. Yung jolly pa ako mag update ng buhay ko dito sa blog kahit wala namang may pake. Yung ang daming naiisip na pwede icontent about sa buhay ko. Ngayon wala e matumal.

Siguro nagmature ako sa part na, hindi na lahat ng nararamdaman or naiisip ko, pinopost ko HAHAHAH. Dati, pag pinapaiyak ako ng prof ko, magrarant kaagad ako sa twitter. Ngayon, pag pinapaiyak ako ng boss ko, wala lang HAHAHA RESILIENT NA. charot.

Dati pag di ako pinapansin ng crush ko, may 1000 word blog post siya sakin haha. Ngayon, pag di ako pinapansin ng bebe ko, e di bahala ka dyan di rin kita papansinin. Jok lang, di niya naman ginagawa yon sakin. Kasi ako yung di namamansin haha. Pero ayun nga, wala ako maikwento about sa amin, kasi saks lang kami. I mean, sakto lang. Nag aaway lagi (emphasize sa lagi), pero hindi na ako tulad ng dati na ihahanash o ipapadaan sa blog yung mga problema ko sa kanya. Ayan gorl mature ka na. haha.

Ang problema nga lang, ngayong taon din, mas lalo pumupurol ang utak ko. Ganito na talaga ata pag tumatanda, bukod sa ma-teknikal masyado yung trabaho ko kaya napapagod ang utak ko, lumalabo ang mata ko. umiiksi ang memory span ko. AS IN. Wala na akong gaanong maalalang pangyayari kahit kanina or kahapon lang siya nangyari. Ganon kabilis magfade sa utak ko.

Lagi ko ring bukambibig na, Hala, hindi ko naalala yan, Naaalala ko na lang yung mga nangyari sa nakaraan ko dahil sa blog na ito. So lahat ng mga hindi ko naisulat noon, hindi ko na marerecall. At yung mga hindi ko naisusulat ngayon, malamang hindi ko na marerecall balang araw kasi, hindi siya recorded 😦

Maghire na ba ako ng writer? CHAR CHAR Wala na akong time sa mga shitposting, sa mga drama. Tho namimiss ko yun drama. Para na akong naging robot or autobot ba yon. Basta. Analytical lang. Kaya maghahire na lang ako, subaybayan niya lang buhay ko tas siya magsulat dito. haha.

Buti pa si ate mo Taylor Swift, nakapagsulat ng 31 songs during the pandemic. Tas ako uhm, heto, tinatamad gumawa ng 2020 Accomplishment Report blog. Hayh.

Nga pala, last week of November, back to office na kami. Pero hindi naman daily, mga isa o dalawang beses lang sa isang linggo. Tapos nag uuwian na ako, ayon struggle pa rin sa commute.

Ano pa bang sasabihin ko? Pag naliligo ako saka ko lang naaalala yung mga pang year end blog kong linyahan e, kaso pagtapos ko, nawawala na sa isip ko. So ayun please, don’t ask me how I’ve been. Don’t make me play pretend. char. Gusto ko pa magkwento ng tungkol sa sarili ko, how do I feel about things now, or if I’m doing better than I ever was? Kaso wala ako maisip. Wala akong maramdaman. Pero mas ok na to, at hindi na tulad dati na lahat ng bagay sa mundo dinadamdam ko.

Pero tumatanda na talaga ako. And I don’t like it.

Namimiss ko yung shitposting days ko. Yung tumatawa ako ng walang dahilan.

ACTUAL ACCOMPLISHMENTS

Wala naman akong ibang na-accomplish sa buhay, bukod sa mga work-related works.

For this year, nakapagsulat ako ng 189 press releases/speeches/messages/script/narrative, at nakakatuwa kasi nakikita ko lumalabas sa major news agencies yung mga ginagawa ko ❤

Yung iba sa mga sinulat ko, inilalagay ko dito sa blog (backread ka na lang) for portfolio ko din yan in case na alam mo na, topakin ako. HAHA.

At ni-launch namin ang Klima Film Festival, pangatlong filmfest na to na hahandle ko. Struggle yung mag organize ng ganito in the midst of pandemic, lalo na youth ang participants namin (nung mga panahon na to, bawal pa sila lumabas tbh), pero nakakatuwa at nakapagproduce sila ng de-kalidad na pelikula ❤

WAYS FORWARD

Ano nga bang ineexpect ko ngayong taon. Season 2 ng ECQ? Last year, sinabi ko sa year end blog ko na wala akong ilulookforward pero binanggit ko sana mas marsming ganap, so naglook forward pa rin ako. HAHA. Tapos di ba unexpected things happened. So ngayong taon, wala na akong babanggitin. Bahala na kung ano yung mangyari.

 

Posted in HANASH! | Leave a comment

12.31.20 – 11:59:59


pics

Wari mapaglaro ang tadhana sa ating pagtatagpo, ngunit sino ang mag-aakala na ito pala ang umpisa ng ating storya na puno ng halo halong emosyon na ang bumubulusok nang walang pakundangan habang lumilipas ang mga panahon. Ininda ang mapait na nakaraan at ito’y ating nalagpasan, na ito pala ang magiging daan patungo sa’yo piling na magiging sandalan ng ating mga pusong sugatan mula sa bangungot na dinanas buhat sa taong marikit ang trato. Lingid sa ating kaalaman, ang inaasahang mala paraiso storya ay siyang magmumulat sa munting kaisipan na ang tunay na buhay ay isang imahe na ating iguguhit na malayo sa nakagisnan na mga kwenton na mula sa pagkabata. Lingid sa masaklap na pinagdaan, ang mga bagay na ito ay ang magiging sandalan upang maging matatag at matuto ng mga importanteng aral sa buhay na ating mapapagtibay pa ng magkasama.

Yakap mo aking hinahanap-hanap nang mula ng ikaw ay aking makilala, ang mga yapos na tila ba sabik sa isa’t-isa sa matagal na pagkakawalay na tumatagal lamang ng ilang araw, ngunit ang pakiramdam na para ba taon na ang lumipas simula ng ika’y mahagkan. O aking sinta, ako’y wala na balak pa na ikaw ay pakawalan, sapagkat sigurado na sa isat’ isa, hindi pa man tanaw ano man ang panlabas na anyo. Upang matupad ang mga pangakong binitawan sa isa’t isa, parehas na pagsisikap ang kailangan, ano man ang lunos na datnan, sa hirap at sa ginhawa, sa yaman at kahirapan, tayo’y magsasama.

Mula noon na mamataan hanggang sa ngayon, buwan man ang lumipas, pag-ibig ay mas lalong lumalalim pa sa mga nagdadaang oras. Ano man ang mga pagsubok na dumating, ito’y ating haharapin na magkahawak ang kamay at mapagtatagumpayan ng magkasama na walang iwanan. Reyna na ika’y ituturing sa ating palasyo bubuuin ng magkasama at magkahawak na magiging realidad sa tulong ng ating mga pusong nagmamahalan.

12.31.21 – 11:59:59

Posted in LOVE | Leave a comment

Celebrate Christmas sustainably by cutting back on plastic wastes


Christmas season produces the biggest volume of garbage in the country, especially with the Filipino practice of gift giving, having special family meals, Christmas parties, and various holiday events. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Strengthen collaboration to ensure efficient delivery of service to communities hit by crises


The 2030 Agenda for Sustainable Development acknowledges that the world is out of balance and integrated and systemic approaches are needed. Such approaches shall address the ‘intimate relationship between the poor and the fragility of the planet and need to be built on the conviction that everything in the world is connected’. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

La Niña expected to continue through 2021


La Niña further strengthened during the last quarter of this year and shall likely to continue through the early months of the following year, bringing above normal rainfall conditions that could lead to adverse impacts across most areas in the country, according to the Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration (PAGASA). Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Re-imagining Human Mobility


Environmental changes and natural disasters have played a role in how the population is distributed on the planet throughout history. However, undesirable environmental changes directly created or amplified by climate change extensively changed the patterns of human settlement. The Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) noted that climate change led to dramatic increase in human migration as communities became unable to adapt to the impacts of climate change. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Paris Agreement 5th Anniversary


During the 21st Conference of Parties (COP21) of the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) in Paris on 12 December 2015, 195 nations, including the Philippines, reached a landmark agreement to combat climate change and to accelerate and intensify the actions and investments needed for a sustainable low carbon future. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

2020 is one of the warmest years ever recorded


The global warming advances this year, making 2020 one of the warmest years ever recorded. According to the 2020 provisional State of the Global Climate report by the UN World Meteorological Organization (WMO), the year 2020 is set to be one of the three warmest years on record with the average global temperature about 1.2C above the pre-industrial level, despite a La Niña phenomenon which has a cooling effect on global temperatures. This decade (2011-2020) will be the warmest decade on record; the six warmest years on record have all been in the past six years (2015-2020). This trend is set to continue because of heat-trapping greenhouse gases in the atmosphere. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Together we can through volunteering


Each year, hundreds of thousands of Filipinos volunteer their time and skills to help make the world a better place by improving the lives of the people and the environment. The Philippines ranked 9th out of 125 countries with the highest number of people volunteering their time in proportion to its population, based on the Charities Aid Foundation (CAF) World Giving Index 2019. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Declaration of Climate Emergency


The Philippine government continues to put in place measures and initiatives leaned towards the declaration of climate emergency, as a policy instrument to help the Philippines achieve its goals under the Paris Climate Agreement. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Bagyo


Hello, I’m back.
Ngayon lang ulit ako nagkaroon ng ‘gana’ na magsulat ulit.
Ang dami-daming kaganapan sa buhay ko lately, but let’s dwell into that at a later time.

Kaya ako naparito… to share my thoughts about the recent typhoon, Ulysses. Habang nanonood ako ng balita, hindi ko maiwasang manlumo sa mga nakikita ko, na mas malala pa kesa sa naramdaman ko nung tumama ang typhoon Rolly. During that time, parang halos lahat ay prepared, magdeclare ba naman ng signal no 5 e, sino ang hindi matatakot.

Pero kahit naman anong paghahanda mo, hindi mo naman maiiwasan lakas ng bugso ng bagyo, may mapipinsala at mapipinsala pa rin, tulad nga ng nangyari sa Catanduanes, sa buong Bicol region, na dinagdagan pa ng pag-agos ng lahar mula sa Mayon.

Nung time ng Rolly, tbh hindi masyadong ramdam dito sa amin yung malalang ulan at hangin. Lumabas pa kami nun para magcash-in sa gcash sa 7/11. Pero naririnig ko yung langit na may tunog na parang magkakaroon ng ipo-ipo.

Buti na lang nung time na yun, ipinagbawal ang pagpunta sa mga sementeryo, bilang pag-iwas sa mga gathering na posibleng maging dahilan ng pagtaas ng kaso ng COVID. So lahat ng tao nasa bahay lang, tapos wala namang pasok nun.

Balik tayo sa Ulysses ngayon. After ni Rolly di ba, sunod sunod pa yung mga bagyong dumating, so hindi kaagad makarecover yung mga nasalanta. Tapos ako personally, hindi ko alam na may bagyo! (Sorry wala na akong alam sa mga nangyayari, sa dami ng work ko ngayon), nalaman ko na lang kahapon nung umuulan na ng malakas.

Heto nga ngayon, kung mapapanood natin sa balita, parang feeling ko nabigla yung mga tao, lalo na ang mga taga-Marikina. Normal na sa kanila yung bumabaha pag malakas ang ulan, pero hindi inexpect siguro yung ganun kabilis na pagtaas ng tubig overnight.

Pano pa kaya yung mga taga-Catanduanes, isipin mo ilang bagyo na ang dumadaan sa kanila, hindi sila makapagrecover.

Dapat mas i-inculcate sa mga tao yung disaster preparedness. Ako inaamin ko ayun nga wala akong alam na may bagyo, which is hindi dapat ganun. Ngayon maswerte kami dito kasi kahit sobrang lakas ng ulan at hangin kagabi, hindi kami binabaha. Hindi nawawalan ng kuryente. Ano na lang ang sasapitin ko kung disaster-prone pa yung lugar namin.

I believe nagpapaalala naman lagi ang mga local government units pagdating sa ganyan. Well, may mga LGUs pa rin naman na kulang sa paghahanda. Pero kung ang lahat ng tao ay may basic knowledge about CCA-DRR (Climate Change Adaptation and Disaster Risk Reduction), mas mababawasan yung mga pinsala na dulot ng mga sakuna.

Awareness talaga yung main factor dito. Nabalitaan ko nga na malaking factor din yung pagsasara ng ABS kung kaya yung ibang lugar ay hindi maabot ng impormasyon tungkol sa bagyo.

Sobrang nanlulumo talaga ako kanina habang pinapanood yung mga tao na nirerescue na nastranded na sa bubong ng kanilang mga bahay. Sa mga ganung sitwasyon, hindi mo na iisipin pa na magsocial distancing, or umiwas sa pagpunta sa evacuation center kasi baka doon makakuha ng sakit. All you have to do is survive.

Sabi ko nga sa speech na dinadraft ko for work kanina, “People only act when there is threat and fear.” Hindi marecognized ng mga tao na may “climate emergency” hangga’t hindi tinatamaan ng mga disasters na epekto nito.

Ayon nga sa pag-aaral ng Harvard Humanitarian Initiative (HHI), maliit na porsyento lang ng mga pilipino ang well-informed pagdating sa climate change at disaster preparedness.

I think it’s about time na.. Hindi lang dahil ito ang work ko kaya sinasabi ko to. Dapat maging priority natin yung pag-adapt at pag-mitigate sa climate change na katulad ng measures na ginagawa natin sa COVID-19.

And hey, hindi lang drugs at NPA ang problema na dapat solusyunan ng gobyerno 😉

At hindi dapat ginoglorify ang resiliency! Jusko parang buong pandemic puro yon ang nakikita ko sa balita. Toxic positivity e, ang kailangan ng bayan ay konkretong plano, mapa COVID-19 man o disaster response.

Marami nang nangyaring worst ngayong 2020. Sana mapagtagumpayan at masurvive natin lahat ng mga darating pa.


Ang tagal ko nang hindi nagsusulat sa blog and to be honestly, hindi ko na kaya magsulat ng eager o magana na katulad ng dati. Ganito ata talaga kapag tumatanda na.

Posted in HANASH! | 3 Comments

Greater protection of the environment from wars and armed conflicts


The damage to the environment in times of armed conflict impairs ecosystems and natural resources long beyond the period of conflict, and often extends beyond the limits of national territories and present generation. UN Millennium Declaration emphasizes the necessity of safeguarding nature for the sake of future generations and working for the protection of the environment. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Inclusive, sustainable and equitable mobility systems for cleaner air


Vehicular sources account for 65% of air pollution in the country, primarily in Metro Manila. Air pollution is also expected to increase given the projected 4.6% annual growth rate in energy demand. This demand is consistent with the projected increase of road vehicles to 24.8 million by 2030, compared to a baseline of 6.6 million in 2010. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Environmental Awareness


The National Environmental Awareness and Education Act of 2008 states that the promotion of national awareness on the role of natural resources in economic growth and the importance of environmental conservation ecological balance towards sustained national development shall be done through environmental education. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Correcting Historical Injustices for Indigenous Peoples’ Rights and Welfare


The number of indigenous people in the Philippines remains unknown, but it is estimated to be between 10% to 20% of the 110 million national population. Mostly subsistence farmers, herders, fishers, and hunters, the IPs have millennia of collective knowledge about the ecology of the surroundings. With such knowledge and experience, even tiny changes in water cycles, wildlife, soil, and weather are readily apparent to them. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

121020


At kung hindi mo na kayang pasanin ang sakit na dulot ng aking paglisan— hayaan mong sagipin ka minsan ng ating mga alaala. Hindi ko sila iniwan sa iyo para lang parusahan ka.

Ngunit saan man sa pagitan nitong ilang milyang kalungkutan, balang araw, mapupulot mo rin ang mga kasagutan.

Sa ngayon, hayaan mo akong humingi ng tawad. Patawad, kung hindi ko binasa ang iyong istorya ng dahan-dahan, pati ang tinig mong hindi ko napakinggan; ang iyong obrang hindi ko natanto ang kahulugan, maging ang iyong mga sugat na nabigo kong hagkan.

Huwag mong isipin na huwad na pagmamahal ang ating pinagsaluhan.
Sadyang tinatanaw lang natin ang pag-ibig sa magkaibang bintana, at kapwa nagsusulat ng ating istorya sa magkabilang pahina.

Walang araw na hindi ko hiniling na sana nga’y narating natin ang walang hanggan.
Dahil hanggang ngayon, hindi ko maisip ang salitang pag-ibig— nang hindi naaalala ang iyong pangalan.

Posted in Categorized, LOVE, SHORTS | Leave a comment

Strengthen forest conservation worldwide to address climate change, protect wildlife


Forests cover one third of the planet’s land mass, with 1.6 billion people depend on it for their food, shelter, livelihood and medicine, among others.

Wildfire breakouts were recorded in various areas around the world, including in Victoria and New South Wales in Australia, California and Colorado in USA, and even in the Amazon rainforests – the largest remaining tropical rainforest in the world, home to at least 10% of the world’s biodiversity, and produces 20% of the world’s oxygen which helps regulate the temperature of the whole planet. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Grow, nourish, sustain. Together. Our actions are our future.


In recent decades, the world has made significant progress in improving agricultural productivity. Yet, the food systems are still out of balance. Hunger, obesity, environmental degradation, loss of agro-biological diversity, food loss and waste and a lack of security for food chain workers are only some of the issues that underlie this imbalance. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

E-wastes


E-waste are described as discarded electrical or electronic devices. Globally, the quantum of e-waste generated annually is rising at an unprecedented rate. Various factors including increasing consumerism, rapid technological innovations, digitalization and growing population are some of the reasons that have led to this unparalleled growth. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Rainforests


Given the rapid acceleration of climate change and human impacts, rainforests around the world are facing unprecedented threats towards biodiversity, carbon capture, and climate stabilization. Although rainforests only take up 6% of the Earth’s surface, these are some of the most vital ecosystems on the planet. Home to over half of the world’s plant and animal species, the largest rainforests in the world absorb vast amounts of carbon dioxide from the atmosphere, helping maintain the balance of the air we breathe while simultaneously playing a critical role in curbing global warming. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Housing For All: A Better Urban Future


Achieving sustainable development and green recovery simultaneously while providing shelter and basic amenities and improving the conditions of every human settlement is important. Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Energy Efficiency


The coverage of existing energy conservation policies must be broaden to attain energy efficiency roadmap goals, adding that the energy should not only be produced and used in a manner that will promote sustainable development, but at the same time, it must contribute to the country’s overall economic competitiveness and minimize negative impacts to the environment.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Love Language?


by: Liesianthes

In today’s dating world, this one is becoming common as meeting new people where they can become our partner is now through online, which makes it difficult for someone to know if they have the compatibility factor.

One of the defining factors is an indicator called the love language which was popularized by Gary Chapman, through his book during 1992 and only made waves recently, due to the influx of the modern level of communication.

So, what’s it’s all about. It states five ways that someone can express their romantic ways and how they received it. If I may so, it’s a great indicator, but I won’t discuss it any further as there’s already a post about that.

I, myself have recently become fond of it after discovering it, and made a test to show where I’m dominant at. Results show it’s at physical affection and quality time, which is nice? I mean, sure, yeah, but there’s really something bothering me about it ever since.

It’s not to brag or anything, but I can give everything and wanted to received everything at all. It’s weird, I know, and quite sure, I’m not alone on this dilemma. The test is not a series of questions that there’s a right nor wrong answer as it measures one’s personality when it comes to romantic relationship, so, everything should be selectable as an answer.

There’s now this problem that once you convey to others that you have everything, they won’t believe it, like what she kept insisting to me back then that there’s someone who should be on the who will stand above the rest. Nevertheless, there’s always an exception on the rule and that’s what this entry is for.

I kept thinking and wandering over on what is that, one can’t say that “I have the infinity gauntlet” of romantic relationships on expression and receiving of it. lol. And so, upon watching her last night sleeping, I already found out the answer on that.

The answer I found out was when someone has all the love language, the word that stand out above the rest is called “devotion.”

On why is that, let’s take this meaning from the Webster dictionary:
1: deep love or loyalty.
2: an act of giving (as effort or time) to something

It also states that the root word of based on Latin:
“When we take a vow, we pledge our devotion—whether to remain true to a partner, It should be no surprise then that devotion and its related verb devote come from the act of taking a vow.

“Both words originate from Latin devotus, which is the past participle of devovēre, a union of the prefix de– (“from”) and the verb vovēre (“to vow”). Devote was once used as an adjective that could mean either “devout” or “devoted.” While devout often connotes faithfulness of a religious nature, the adjective devoted conveys the sense of one’s commitment to another through love and loyalty.”

In contrast, being devoted on someone means encompassing all the love languages and transcending through its ceiling, as the conveyance compromised as one of the pillars when it comes to love.

When someone devoted his whole life to others, without affecting one’s life, it also follows that they are making that someone as their other half who would be there for them completely, in happiness, sadness, trials, challenges, and every part whatever they will experienced on their life.

What are the other pillars? I don’t have a clue on that as of now. I’ll make another entry after discovering on what are those.

two person holding pinkies

Photo by Valentin Antonucci on Pexels.com

Posted in LOVE, NOSEBLEED | Leave a comment

Proper management and disposal of various plastic wastes generated during the pandemic


Amid understandable concern over health and hygiene during the COVID-19 pandemic, the surge in marine pollution rises due to the global increase in the use of single-use masks, latex gloves, personal protective equipment (PPE), alcohol and hand sanitizer bottles, and disposable wipes and cleaning agents, as well as single-use plastic bags, containers, and utensils from take-out deliveries and plastic wraps and boxes packaged from online shopping deliveries.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Tourism and Rural Development amidst the Pandemic


For countless rural communities around our country, tourism is a leading provider of employment and opportunities, most notably for women and youth. Tourism also enables rural communities to hold onto their unique cultural heritage and traditions, and the sector is vital for safeguarding habitat and endangered species. As the ultimate cross-cutting sector, tourism contributes directly or indirectly to all of the Sustainable Development Goals (SDGs). Harnessing tourism as a driver of rural development will keep the global community on track to achieving the 2030 Agenda for Sustainable Development.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Environmental Health: A Key Public Health Intervention in Disease Pandemic Prevention


Nearly one in four deaths across the globe are due to environmental factors. Every year, an estimated 12.6 million people die as a result of living or working in an unhealthy environment. Environmental risk factors, such as air, water and soil pollution, chemical exposures, ultraviolet radiation, and climate change contribute to more than 100 diseases and injuries, according to the World Health Organization (WHO).

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Gender, Climate, and Security


The UN addresses the link between gender, climate, and security, particularly in communities affected by climate change and conflict, to mitigate risks of climate change and violence, and support the building of resilient, inclusive and peaceful societies.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Zero Emissions: Give our planet one day off a year


The Philippines heavily relies on fossil fuel imports, which account for almost half of the total primary energy supply. Power generation and transport represents the largest shares of greenhouse gas emissions in the energy sector.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Going frugal and Eco-friendly in the new normal


Embrace the green movement by switching to frugal and Eco-friendly lifestyle as we live in the new normal.

This might seem contradictory, as many people assume that going green means spending more. People tend to avoid green options because of their busy schedules. But environmentalism does not only limit to protecting natural resources, reducing pollution, and helping save the planet. This can also come with personal benefits, as these changes we make can help us to save money.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Let’s protect the Pangolins!


The Philippine Pangolin (Manis culionensis), known locally as balintong, mostly found on the Palawan faunal region, has the most restricted range among the eight pangolin species, with a decreasing population trend. The species has been considered protected and prohibited from any form of hunting, possession or trade in the Philippines since 2004. In December 2019, the species was globally assessed as Critically Endangered by the International Union for Conservation of Nature (IUCN), a reflection of its severely threatened status.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Bamboo now


Bamboo is a nature-based solution for poverty alleviation, environmental protection and climate change mitigation. Bamboos sequester more carbon (400%) per unit area and give off 35% more oxygen than trees. It also produce a huge amount of biomass, absorb heavy metals, conserve water, restore degraded lands and stabilize soils against erosion, and achieve Sustainable Development Goals.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Ozone for Life


The ‘ozone layer’ is the common term for the high concentration of ozone that is found in the stratosphere above the earth’s surface. It covers and protects the entire planet by absorbing harmful Ultraviolet-B (UV-B) radiation from the sun.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Teachers: leading in crisis, re-imagining the future


We honor the country’s Filipino teachers and educators and their contribution in building resilience and shaping the future of education, despite the challenges of the COVID-19 pandemic and online learning.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Health, Safety, and Sanitation


As most of the industries and businesses resume operations, the public are reminded to remain vigilant and integrate the prescribed health, safety, and sanitation protocols and proper waste management into the operations to mitigate the spread of COVID-19 and ensure the safety of the people,

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Masks, PPEs as litter wastes


In response to the COVID-19 pandemic, there is a heightened awareness to the critical issue of littered personal protective equipment (PPE), including masks and gloves, on the ground and in waterways. The national and local authorities and the general public to effectively implement the RA 9003 Ecological Solid Waste Management Act of 2000 that intends to mainstream effective waste management practices—such as segregation of garbage at source, segregated transportation, processing, treatment, and proper disposal of solid waste—into the people’s daily consciousness.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Frontliners as heroes


In observance of the National Heroes’ Day this August 31, we pay homage not only to the heroes of the past but also to the unsung heroes amidst the COVID-19 pandemic — our frontliners, who are laying down their lives and deserved to be acknowledged for their bravery and relentless service during these unprecedented times.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

House bills on planting trees


The House of Representatives’ recently approved the two bills on final reading – the House Bill No. 6930 or the “Family Tree Planting Act”, and the House Bill No. 6931 or the “Graduation Legacy for Reforestation Act”, which seeks to require individuals to plant a tree for every childbirth and graduation from senior high school (SHS) or college, respectively.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Plant-based diet vs climate change


Climate change poses a threat to the security of our food supply. Rising temperatures, increased rain and more extreme weather events will all have an impact on crops and livestock. But food production also contributes to global warming.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Sustainable lifestyle thru backyard gardening, waste segregation


Sustainability within households and communities must be promoted through backyard gardening, waste segregation, recycling, and upcycling, to ensure food availability and supply at home and address food security concerns and regenerate ecosystems functions.
Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Proper management and disposal of single-use masks and PPEs


The COVID-19 pandemic sparks a surge in marine pollution due to the global increase in use of single-use masks, latex gloves, personal protective equipment (PPE), including alcohol and hand sanitizer bottles.
Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Embed sustainable recovery in the tourism industry


As the COVID-19 pandemic caused significant disruptions in the tourism industry, the public, businesses and industries must rethink their sustainability and adaptation plans and strategies, and rebuild with an environmentally-friendly approach to stimulate the recovery of the tourism sector.
Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

It wasn’t.


August 1, 2020.

He wasn’t any prince charming nor was she a princess. It wasn’t even some storybook kind of tale. They were both in distress and they met up after being the knights of their own stories.

It wasn’t about saving someone and being saved that had them end up together. It was saving themselves and meeting each other after the exhausting battle of knowing, fixing and building up who they are. It was finding their purpose, their own completion before wanting to give everything to someone else.

It wasn’t about being lost and being found. It was wandering around for they knew where home would be.

It wasn’t about the desperation of being taken care of. It was wanting to look after someone else.

It wasn’t about giving something away for what they want to receive. It was about being able to give someone what they truly deserve.

It wasn’t really about searching either. It was about having themselves ready to share when they met and actually found each other.

It wasn’t a smooth sail but it was a hell of an adventure.

All the chaos couldn’t compare to the calm and rest they found in each other’s arms.

After everything they’ve been through, it was enough. It was worth it.

It was love.

Posted in KALANDIAN, LOVE, SHORTS | Leave a comment

Book.


I’m that unpopular yet expensive book you see on the shelves of a bookstore that almost no one ever picks up. I don’t have a pretty cover, my story isn’t the typical fairy tale that people love to read. Unlike the bestsellers on the shelves, I also have not given out the important parts of my story on my back cover. One of my greatest fears is to be judged by people without them knowing the entire story, and why would anyone ever want strangers to see their important parts, anyway? Someone’s story is a deep ocean of secrets – or at least that’s how I want to look at mine.

You see, my story may never be turned to a movie and my title may never be on any bestseller chart. I may just collect dust on my shelf for a long time, but I promise you’ll never see me at a discounted price. I don’t believe that someone’s value should go down just because people don’t appreciate them. I know my worth. I know someone would eventually see through my dull cover, pick me up, be intrigued with the mystery of what few sentences I only allowed them to read and then check my price tag last. That someone might find me expensive, but I’m willing to be hidden behind a pile of crap and wait for the day when that person has finally saved enough to get me. When that day comes and that person opens me up and flips my pages with the utmost care, I promise to tell my tales and secrets from dusk until dawn.

Posted in KALANDIAN, LOVE, SHORTS | 1 Comment

Dormhub


February 25, 2019 nung napagdesisyunan namin ng mga katrabaho ko sa ABS na magsama sama at umupa ng isang kwarto.

July 26, 2020. Mahigit isang taon din. Kinailangan na naming iwan ang buhay dorm.Actually dapat matagal na ako umalis, nung lumipat pa lang ako ng work eh. Pero attached ako sa mga tao sa dorm kaya hindi ko maiwan-iwan.

Wala pa talaga akong balak umalis. Kaso.Hindi dahil sa COVID. Nasurvive namin yon sa loob ng apat na buwan. Lalo na si PJ, siya ang naiwan doon eh. Halos lahat kami umuwi sa kanya-kanya naming bahay.

Pero, dahil sa pagwawalang-bisa ng prangkisa ng ABS-CBN, kung saan ako nag-umpisa, at ang pangalawang tahanan ng mga ka-dorm ko, wala kaming choice kundi bitiwan ang buhay dorm.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin sigurado ang kahihinatnan nila. Kung may mga trabaho pa ba sila pagkatapos ng August 31?Kung tutuusin, mapalad ako. Pero heto ako, wala akong magawa para sa kanila. Nagla-lie low ako dahil ako’y taga gobyerno rin.

Heto na, nung sabado naghakot na kami. Nag-umpisa ako ng buhay dorm na isang maleta lang ang bitbit ko. Limang pirasong damit. Ngayon ay uuwi ako na may tatlong maleta, dalawang eco-bag.Hindi na ako nakapagpaalam ng maayos sa may-ari ng dorm. Ayoko umiyak haha.

Ang dami kong alaala sa bahay na to. Maraming tsismis na narinig ang kwartong ito. Saksi ang dorm na to sa buhay ko mula sa ibaba, na umiiyak ako every often, na nagigising ako tuwing madaling-araw dahil inaatake ng anxiety. Pati yung mga kalokohan ko. Hetong bahay na to ang sasalubong at sasalo sakin sa bawat “illegal” moments ko.

No. I wasn’t talking about the house alone, but it’s with the people I’ve been with for the past 3 years. Hindi ko alam kung kailan kami magkikita ulit, o kung magkaka-bonding pa ba kami ng ganon? As in with deep talks tuwing alas dose ng hatinggabi, contemplating about our life choices?

Ganito lang kaliit ang kwarto namin pero nagkasya kaming apat.

Hanggang sa muli nating pagkikita-kita at pagsasama, Dormhub 💔

Posted in HANASH! | Leave a comment

Mañanita


Akala ko ordinaryong araw lang to para sakin.

Paano ko ba uumpisahan, haha

Kasabay ng pagdiriwang ng aking ika-24 na taong kaarawan, ay ganap ko nang ipinakilala si Maverick sa bahay. (Yey)

Nung una nag-aalangan pa ako kasi safe na kaya bumiyahe? Handa na ba ako? Handa na ba siya?

Pero tinupad niya yung pangako niya. Dumating siya sa araw na ito.

Tapos kinakabahan pa ako kasi baka may side comments na naman yung mga kamag-anak ko.

Pero grabe sobrang warm ng welcome nila 😭 yung tipong dati todo paalala sila, “Wag ka muna mag-aasawa” ngayon eh “Kailan kasal?” Wait lang mumsh?????????

Tapos nahihiya ako hindi ko siya maintroduce ng maayos haha, tapos iniisip ko baka ma-bored siya dito sa bahay. Baka di niya maka-get along mga pinsan ko. But everything was perfect! 😍 Ang cute talaga ng moment na to. I’m out of words to describe???

Tapos sabi ni ate wen magkamukha daw kami hahahahaha

May pa-surprise siya hahahaha di ko inexpect yun! Thank you.

Wait lang wala ako gaanong masabi, para pa rin akong nasa alapaap haha (char landi)

Nalusaw siya kasi di ko nalagay agad sa ref.

So nung nakaraan tinanong niya ako kung anong flavor daw ng cake yung paborito ko. Sabi ko wala akong specific na favorite, pero gustong-gusto ko yung Mango cake (sa Contis pala yon haha) kasi sa hotel lang ako nakakakain non.

Tapos nagulat ako kanina may dumating na nagdedeliver ng cake? Sa akin?? Hala?? Tapos sa kanya pala galing (nauna pa siyang dumating bago yung nagdedeliver)

Niregaluhan niya ako nito. Alam niyang mababa yung self esteem at confidence ko ever since (binabasa niya yung blog ko mula umpisa, di ko inaasahan yung ganong effort para makilala niya pa ako lalo), so bukod sa advices na binibigay niya, etong librong to ay (sana) makatulong sa akin para mag improve pa sa buhay. Salamat!

May binigay din siya na journal, sabi niya ay doon ko daw isulat yung mga thoughts ko, kung anong nafifeel ko sa mga nangyayari sa buhay ko, about work, social life, about him. Meron din siyang katulad ng journal na kung saan ay isinusulat niya rin yung mga thoughts niya, at sabi niya mag exchange kami ng journals once in a while to discuss these matters.

At ang pinakapaborito ko sa lahat, the letter that left me speechless. Nakakatunaw ng puso. Thank you ☺️ tulad nga ng sinabi ko sayo kanina, iingatan ko ang sulat na ito panghabambuhay, at ganun din ang gagawin ko sayo.

So yung response ko sa letter doon mo na mababasa sa journal na yon.

Tapos ano pa ba, maraming salamat talaga!! Sobra!! Iniisip ko kung deserve ko ba lahat ng ito. Hindi ako maganda para paglaanan ng ganitong ka-espesyal na atensyon.


Dalawampu’t apat na taon na ako. Tulad ng lagi kong jino-joke sa tita ko, dahil 24 years old nag-asawa ang nanay ko, I’ll follow the same path wahahahaha

Dati hindi ko nararanasan yung mga ganitong eme, yung may pa-blowing of candle, yung kakantahan ka, yung isusurprise ka.

Sobrang grateful ako sa sobrang daming dumarating na biyaya sa kabila ng pandemyang ito. Nakakapag work from home ako. Successful yung mga projects at programs namin sa CCC. Nakapagpundar na kami sa bahay ng oven, baking pan, turbo broiler, at blender. Nakapag-ipon na ako ng 6 digits. May bago akong cellphone. Malulusog kaming lahat at COVID-free. Tapos dumating na yung taong handa akong samahan through ups and downs, through thick and thin ng buhay (yes sure na ako).

Ito yung buhay na pinangarap ko 5 years ago. Na sana makaangat na kami sa laylayan. Na sana malagpasan ko yung mga struggles na pinagdaanan ko noon.

Wala na po akong mahihiling pa para sa sarili ko. Ang hiling ko po ay para sa mga humaharap sa matinding pagsubok sa panahon ng krisis na ito. Sana ay malagpasan din nila ito.

Sana ay bumaba na ang COVID cases sa bansa. Sana ay maliwanagan na ang isip ng mga taong nakaupo. Ay wait lang, ang gara naman ng request ko. Is it too much to ask?

Posted in HANASH!, KALANDIAN | 2 Comments

Desidido.


Desidido na akong manatili,
pero hindi pa ako handang ibalita sa’yo.

Marami akong gabing hindi tinulugan bago ko napagtantong gusto ko nang matulog sa yakap mo. Marami akong umagang pinalampas dahil ayaw ko nang kumawala sa mga bisig mo. Naisulat ko na nang paulit-ulit kung paano ka ngingiti kapag sinabi ko na sa’yo. Yayapusin mo ‘ko. Magpapasalamat ka sa lahat ng diyos na mayroon ang mundo. May habangbuhay ako para alamin kung paano ka magalit. May sapat na oras ako para tuklasin kung gaano mo talaga kamahal ang kape. May munting panahon pa ako para kabisaduhin kung paano mo isuot ang paborito mong sapatos.
May panahon pa ako para sabihin sa’yo na sapat na ang ngiti mo para hindi na ako umalis.

Sinta,
desidido na akong manatili.

Kung mababasa mo na ito, malamang, ito na ang itinakdang araw ng langit para sa ating dalawa.

Posted in KALANDIAN, LOVE, SHORTS | Leave a comment

Graduate na si Anye!!!!!


Hindi maganda ang kapalaran ng Batch 2020 ngayon dahil sa COVID-19. Isipin mo yun, kalagitnaan ng 4th quarter. Nagkakandaugaga ka sa mga final projects, thesis, theater play, at iba pa. Tas isang araw hindi na lang kayo papapasukin dahil sa lockdown. At natapos ang school year ng ganun ganun lang? Walang periodical exams. Walang clearance. Walang graduation march. Ang sad.

Ngunit sa kabilang banda, guess what, mah boi, Anye (pinsan ko), napakaswerte niya, sinalba siya ng COVID-19 – sa pabagsak niyang grades haha. Dahil nga sabi ni Du29+1 na ipasa na ang lahat ng estudyante, aba, nakaligtas siya hahahahahaha.

Ilang buwan na kaming nag-iisip kung gagraduate ba ang batang ito o magrerepeater ng Grade 10, na posible pang ma-delay dahil may chance pa rin ata na hindi ituloy ang school year ngayong taon. Tinatanong namin siya kung anong balita. Hindi niya daw alam. Sabi ko ichat niya yung teacher niya. Aba sabi sa kanya, “Awa ng Diyos.”

Tapos ayan pumunta na ako sa school kanina, at ibinigay na sakin ng teacher niya yung diploma, certificate of good moral character, graduation photos, form-138 or card, so confirmed!! Graduate na si Anye!!!!!

Tapos ang tanging remarks lang sakin ng teacher niya, “Lagi siyang tulog sa classroom.” wtf bui hahahahaha pano laging laro ang inaatupag sa madaling-araw. Tas magdadahilan yan, “nakakatamad kasi (magturo)”

So ayun nga ang tinutukoy niyang awa ng Diyos. Kahit puro line of 7 ang grades niya, naitawid niya ang Grade 10 yey.

Sayang, looking forward pa naman ako na ilakad siya sa stage ngayong taon kahit napakatamad niyan. Lam mo ba, ako din ang naglakad sa kanya nung grumaduate siya ng elementarya.

Bilang selebrasyon, naggawa siya ng pizza. Congrats Nyeeeee.

At good luck sa akin. Magse-senior high na siya hahahahaha may babayaran nang tuition ehem ehem

Eto ang OST namin ngayon.

Bagong gising daw siya nung kinuhanan siya ng gradpic.

Moving up lang pala yung tawag pag nagtatapos ng Grade 10. After Grade 12 pala yung mismong graduation proper sksksksksksk

Posted in HANASH! | 4 Comments

Klima Film Festival


Mga kabataang Pinoy!

Meron ba kayong maipapakitang husay at galing sa paggawa ng pelikula? Gusto nyo bang magbigay-inspirasyon sa mas marami pang kabataan?

Inihahandog sa inyo ng Climate Change Commission at Oscar M. Lopez Center ang Klima Film Festival o KFF!

Layunin ng KFF na ipaalam ang suliranin at mga solusyon ng climate change sa mas marami nating kababayan sa pamamagitan ng mga malikhaing pelikula na isinulat at binuo ng kabataang Pinoy!

Ang KFF ay bukas sa lahat ng mga kabataang edad 16-22 na interesado sa sining ng paggawa ng pelikula.

Ang mga sasaling grupo, na may hanggang sampung (10) miyembro, ay maaring mag-register online mula June 30 hanggang July 31, gamit ang link na ito: bit.ly/KFFSignUpSheet

Ang lahat ng mga kalahok ay inaanyayahang sumali sa mga climate change seminar-workshop at climate film labs upang tulungan silang magkaroon ng mas malalim na kaalaman sa climate change at mapaghusay pa ang kanilang mga likha sa tulong ng mga dalubhasa sa larangan ng klima at pelikula. Ang mga workshops na ito ay LIBRE!

Sampu ang pwedeng mag-qualify sa finals kung saan magmumula ang tatanghaling Best Film na magkakamit ng premyong Php50,000; 1st runner up na tatanggap ng Php30,000; at ang 2nd runner up naman na mananalo ng Php20,000.

May consolation prizes rin para sa mga finalist.

Para sa ibang detalye, bisitahin ang aming website o i-message kami gamit ang Facebook.

Posted in Klima at Kapaligiran, SHORTS | Leave a comment

Balikbahay


The New Normal Diaries #2.

Commute ulit.

Last week lumuwas na ulit ako pa-maynila. Kinuha ko na yung mga gamit ko. Yung mga damit ko tatlong buwan nang hindi nalalabahan hahahahah ew char.

This time, nag-MRT naman ako. Hindi naman hassle kasi weekend naman.

Ayun wala ako gaanong makwento. Bukod sa naiistress ako sa trabaho, at sa gobyerno. Ay teka, sa gobyerno ako nagtatrabaho di ba? 🤔

Posted in ALAALA, SHORTS | 3 Comments

Blog #500: Reddit comments


I repost my blog entries on Reddit. I get random comments like this:


1

^ in response to: Blank Slate at Aftermath.


2

^ in response to Iba’t-ibang Hanash, #3


Hindi ko inaasahan na may mga nagbabasa talaga ng content ko, kahit napakawalang kwenta at random lang. Salamat sa inyo. May nakakaalala pala sa mga nangyayari sakin, kinakamusta ako, hindi tulad ng iba na nangangamusta lang pag manlalandi ganern char

Nagsusulat/nagbblog ako for my personal consumption lang, hindi ko inasahan na may ibang tao na pala akong na-iinspire.

My heart is melting. Thank you 🙂

3

Posted in SHORTS | 2 Comments

Araw ng Kalayaan


The New Normal Diaries #1: COMMUTE (Di ka lang cute, mas lalo ka pang…..)

June 12, 2020.

Araw ng kalayaan.

Araw ng paglaya.

After 3 months ng pagkakakulong ko sa bahay. Sa wakas. Nakalabas na rin ako ☺

Sinakto ko today kasi una long weekend, wala akong pasok, plus holiday kaya hindi naman siguro matao sa labas. Ang inaasahan ko eh maghihintay ako ng matagal kasi matumal ang bus, or punuan na agad kasi limited ang capacity, pero alam mo ba, sobrang smooth ng biyahe ko!

Pero syempre bago ang lahat, this is a reminder to maintain safety and always do physical distancing measures. Magsuot ng mask pag lalabas. At ayun nga, kung hindi naman importante ang ganap eh wag na kayong lumabas, vc na lang ganern. Wag nyo kong tularan.

Naglakad ako palabas ng subdivision namin (as I always do), tsaka mahal pamasahe ng tricycle kasi special. Then nag-jeep ako pa-open canal. Nagulat ako kasi may jeep nga dito samin! Pero kailangan talaga, kasi di naman magkakasya yung bus dito sa looban no, feel ko pinayagan na sila mag-operate ng LGU, pero within the city lang. So ayan may mga plastik nang pang-separate. Konti lang ang pasahero most of the time. Uh normal pa rin na mabigat ang daloy ng trapiko pero oks lang.

Tapos sumakay ulit ako ng tricycle pa-highway, bago umandar, pinag-fill up ako ng contract tracing form. SOBRANG IMPORTANTE NA MAGDALA KAYO NG SARILI NYONG BALLPEN!!! Kasi syempre sobrang dami nang nakakahawak ng ballpen na ginagamit pang fill out, so mas safe kung meron kang sarili mo di ba? So sa buong biyahe ko, naka-lima o anim na beses ata ako nagsulat sa form.

Nakasakay naman ako ng bus. This week lang ata sila pinayagan na magkaroon na ng biyahe (Dasmarinas-PITX), sakto talaga huhu. Maluwag naman. Tapos nahihilo ako kasi hindi na ako sanay bumiyahe. Tapos alam mo ba, isang oras pa lang, nasa PITX na ako!!! Ang bilis ng biyahe sis.

Then sumakay naman ako ng shuttle pa-MRT. Buti na lang meron din. Heto yung kagandahan sa pagbiyahe ko kasi hindi na hassle na lakad ng lakad kung saan saan. Pagbaba ko ay doon na rin ang susunod kong sasakyan. Then sumakay ako ng LRT. Ganon din, wala masyadong tao. Perfect talaga ang araw na to.

At ayun, pagdating ng Munoz, nagkita na kami ni eme. Yey. Char. (Sorry naaaa tatlong buwan ko siyang hindi nakita huhu)

Ang mahirap lang sa ganitong panahon eh wala kaming mapuntahan hahahaha. Wala pang dine-in. Hindi naman ako makapasok ng mall kasi hindi ako quarantine pass holder ng Quezon City. So wala akong choice. Sa labas ko lang siya makakausap 😥

Hindi ko rin siya gaano malapitan kasi baka sitahin kami na mag-social distancing :(( ang sad no. Hahahahahahha

So ayon, wala ako gaano makwento sa naging ganap namin. Kasi wala talaga kaming kaganap-ganap. Kinuwento ko lang yung pagbiyahe ko. Skl.

Nung pag-uwi ko, sa Monumento na ako sumakay ng bus pabalik ng PITX. Tapos ayon, balik na naman tayo sa same old routine.

Breather ko talaga yung paglabas labas, kaso nahinto magmula nung naglockdown. Mukha man akong pasaway at sumasagap ng virus huhu sorryyyy, pero pramis nag-iingat naman ako. As much as possible hindi ako lumalapit sa mga tao.

Tapos ang pinakamasayang bahagi ng araw na to, bukod sa nasilayan ko siya, sa wakas nakabili na rin ako ng Jollibee Spaghetti yeyyyyy

Alam mo yun gusto ko ulit lumuwas next weekend hahahaha kaso awat muna girl.

Posted in HANASH! | 1 Comment

Bilanggo: The COVID-19 Pandemic Hanash


Ang tagal na netong nasa draft.

Diary.

April 13, 2020.

Sabi ko magpopost ako ng blog about sa lockdown na to nung March. Kaso naextend. Tinamad na ako hahahahahah

So ayun nga ano, natigil ang mga buhay natin pansamantala dahil sa pandemic na ito. Ikukuwento ko kung ano ang mga nagaganap sa buhay ko sa loob ng panahong ito.

March 12. Lumabas ang memo na wala kaming pasok kinabukasan, magkakaroon ng disinfection sa office. Tapos kumakalat na ang tsismis na ilalockdown na daw ang metro manila so ako, dali-daling umuwi sa bahay namin. Akala ko nga makakabalik pa ako ng Maynila ng lunes.

March 16. Nag-announce na ng quarantine, pero nung time na to, parang nirerequire pa kami na pumasok ng week na to (skeletal daw ang mangyayari), originally nakaschedule ako na papasok ng lunes, pero pinoproblema ko, hinahanapan na daw ng COE para makalusot sa checkpoint. Nasa Cavite na ako nun, mahihirapan na ako makaluwas o makauwi kaya ayun, buti na lang hindi na ako yung pinapasok. Pero sobrang hirap na ng biyahe nung araw na yun. Parang alas singko pa lang ng hapon sarado na ang terminal. Teka, nung araw ba na ito inannounce na ipatutupad ang ECQ?

Mula nung umuwi ako ng bahay nung March 12. Hindi na ako nakalabas ng bahay after non. So heto na, nag-umpisa na yung curfew eme. Yung paglabas ng bahay (para mamalengke or do other stuff) ay tuwing Lunes, Huwebes, at Linggo lamang. 5AM-10AM tas 4PM-6PM ata. Alam mo ba, kada labas, umaabot yung gastos ko sa limandaang piso huhu pero good for 3 days naman na ulam yon. Buti na lang kamo nagwithdraw ako bago umuwi samin, kasi kung wala haha di ko alam saan kami pupulutin. Walang laman yung atm na malapit dito. Walang tricycle. Bawal ako lumabas. Yung padala ng tita ko pahirapan kuhanin kasi sa bayan pa yon. Yung pera ko hindi ko magalaw kasi pinadisable ko yung mobile fund transfer. So ayon, meron pa naman akong natitirang cash-on-hand at natustusan ko yung pangangailangan namin sa loob ng dalawang buwan. Hayh. Hindi pa ako nakakapagwithdraw hanggang ngayon so hindi ko nagagalaw yung sahod ko mula pa nung Marso hahahahaha.

In speaking of sahod, ayun naka WFH ako. Yung pinsan ko nahinto sa trabaho, so technically ako ang nagsusustain dito sa bahay. Buti na lang suspended din yung singilan ng bills, bukod sa bayad sa dorm (ilang buwan na ako hindi nakakauwi doon ahh, nakakatatlong bayad na kamo ako). In speaking of dorm, umuwi ako ng unprepared haha yung mga labahan ko, nandoon pa, yung mga importanteng gamit ko huhu.

Sa work, nagagawa pa rin naman namin halos lahat ng deliverables namin, so keribels talaga yung ganitong sistema. Mag iin ng 8AM thru viber, then zoom pag meeting, then out ng 5PM (pero madalas 7PM na ako nakakapag out). Oks naman kahit phone lang ang gamit ko pangwork, hindi pa rin maayos yung PC dito sa bahay, tapos yung laptop ko pinagamit ko na kay Hans kasi mas kailangan niya yun. Mas dumami yung gawain namin! Yung 1PR per week naging 1 or 2 PRs per day, kailangan may maisulat tayo at makapagprovide ng topic. Pero ako heto at wala talagang maisip. Kung mapapansin mo, pinapublish ko rito yung mga written work-related drafts ko. Yan po ang trabaho ko. At ang hirap nang WFH, kasi, wala akong mapigang idea. Hirap na hirap ako magsulat kapag bahay ang environment.

Nga pala, bago ako umuwi ng bahay. Nakakaramdam ako ng sobrang pananakit ng katawan. Nag-14 days eme quarantine ako kasi baka mamaya nag uwi ako ng sakit. Galing pa naman kami House of Representatives ilang araw bago mag ECQ. Tapos isang araw nabalitaan namin may namatay na staff doon. So ako kabado bente hahahahahaha paano kung nakakuha ako. Awa ng Diyos. Buhay pa naman ako ngayon at nagsusulat dito.

Dahil sa ECQ, lahat ng pinangarap ko ngayong summer 2020 ay naglahong parang bula. Yung hot air balloon festival, yung Jomalig getaway nung holy week, yung Rakrakan festival, yung biyaheng norte, yung mga planong date at landian. Hahahahahaa. Sayang. Tapos mukhang hindi ko na magagamit yung napanalunan kong 20k na travel package. Gusto ko pa naman makapag abroad ngayong taon huhu. Hindi ko alam kung matutuloy pa ba yan within this year? O sa 2022 na??

Maraming nangangamusta sakin (lol dahil bored) kasi alam nilang hindi ako mapakali sa bahay, tinatanong kung buhay pa ba ako ganyan, paano nakakasurvive. So ano-anong ginawa ko dito sa bahay during quarantine? Netflix? ML? Tiktok????? He he. NOPE.

Sabi nga nila buhay baboy daw ako ngayon haha di pa rin naman ako tumataba. So ang mga inaatupag ko syempre, bukod sa work, nagluluto, naglilinis (very important ang mag-disinfect ng bahay more often para maiwasan ang virus) kaya super effort linis talaga ako. Tapos, ang daming nagkalat na online courses/webinars, mapa-COVID-19 related man yan o hindi, maganda na habang mahaba at marami tayong panahon eh hindi tayo huminto na mag aral o magdiscover ng iba pang bagay na makakadagdag sa learnings natin. Marami dyan nasa facebook lang kung tutuusin. Manonood ka lang ng live. Tapos ano pa ba, tinuloy ko yung ginagawa ko dati na pagtututor (pero walang bayad, more on public service lang lol) para maexercise din yung utak ko paminsan-minsan. Pumupurol na eh. So at the same time tinutulungan ko tong mga bagets na to na kahit hinto yung school days nyo, natututo pa rin kayo. (Baka may gusto pa magpaturo o tutor diyan, I would gladly do it for free hahahahaha.)

Tapos alam mo ba, bumalik na yung body clock ko sa normal. During first weeks of ECQ sa gabi ako nagtatrabaho. Kasi 4AM dilat pa mata ko. Pero ngayon, 10PM lang, sobrang antok na ako. Tapos sakto yon sa 8AM kong gising sa umaga.

Ano pa ba, ayun, kahit na nahinto yung takbo ng oras ng buhay natin, dapat hindi tayo huminto na matuto at iimprove o ienhance ang mga sarili natin. Alam mo ba, during my first days of quarantine, nakararamdam na naman ako ng matinding kalungkutan, yung nagigising ako tuwing 3 or 4AM na may anxiety, well dalawang taon ko na tong pinagdadaanan, nawawala tas bumabalik lang. Syempre alam mo naman ako, ayaw ko nang napipirmi kaya dinapuan na naman ako ng extreme sadness, tapos may mga tao sa buhay mo na nagmumulto muntanga hahahahaha, sumusulpot para lang mas lalo ka palungkutin. Ang hirap non kasi ang way to cope ko noon, lumabas, pumunta sa kung saan, idistract ang sarili. So in this time of lockdown, paano mo ididistract ang sarili mo?

Ang late na masyado ng post na to, pero I want to remind na huwag tayo tumigil, learn something new everyday. Oo ramdam ko yung araw-araw tayo gigising tas uh, same old shit routine na naman. Always look at the brighter side.

Pero paano yung mga nawalan ng trabaho? Paano yung mga walang makain during lockdown? Mas lalo pang nakakapanggigil kasi araw-araw tayo binibigyan ng disappointment ng pamahalaan. Yung parang kahit anong diskarte ang gawin natin sa buhay, hindi pa rin tayo makausad dahil sa mga palpak na desisyon ng mga nasa itaas.

Maswerte ako kasi nasa government sector ako. Pero dahil sa pandemic na to, ang daming trabahador ang apektado, lalung-lalo na ang turismo. Yung mga sporting events/concerts/gatherings. Maraming negosyo ang paralisado. Maski yung mga pangkaraniwang tao apektado dahil walang transportasyon. Pabor lang sa mga mayayaman/may sasakyan lang. Kung mahirap ka, bahala ka maglakad. Kung di ka papasok, wala kang sasahurin.

Sorry nagiging political na naman to. Peeo ayun, habang ini-aim natin na may ma-achieve each day, sana huwag din natin kalimutan na tunulong sa mga mas nangangailangan natin, maski sa simpleng paraan.

Tapos ichika ko na rin pala, NAKAPASA AKO SA ENTRANCE EXAM FOR MASTERS’ SA PUP!!!!! Tapos mukhang gagawin ding online class etong summer semester. Kaya naghahanda na din ako. Pero tbh tinatamad na ako hahahahah (syempre dahil sa environment), so habang work from home, tapos housewife duties (char), tapos mag oonline class pa, parang di ko na ata kaya huhu. Kailangan ko talaga ng proper time management.

So lahat tayo umaasa na matapos na ang hanash na to. Pero looking back, from March 15, ano ang nabago sa buhay mo? Ano yung mga narealize at natutunan mo?

Ako, parang wala ata huhu. Ewan, di ko alam kung may nabago sakin, pero napaisip ako yung mga bagay na lagi kong pinagpapabukas, dapat gawin na ngayon. Wag na itake for granted ang oras. Kasi may mga pangyayaring hindi inaasahan sa buhay natin na nagaganap tulad netong ECQ. Bawat araw gusto ko may nagagawa ako para sa iba.

Tsaka lam mo ba, etong time na to yung makakapagtesting sa inyo (hindi mass testing, kundi patience).

So that ends our blog for the lockdown recap. Bakit parang vlogger na ako magsalita hahahaha. Sa susunod ay ikukuwento ko naman ang aking buhay paglabas ng bahay ni kuya.

Yung most recent posts ko ay yung mga sinusulat ko pala sa work. Sana basahin nyo huhu.

Tapos tinatamad na akong magkwento ng ibang bahagi ng lockdown life ko. May sinusulat akong recipe blog tapos hindi pala nasave. So ayon. Saka ko na lang isusulat kapag sinipag na ulit ako.

Tapos yung mga updates sa kalandian life ko, dahil eto lang naman ang inaabangan mo di ba, he he bahala ka dyan. Di na ko magkukuwento ng kahit ano. Char.

Joke lang, may niluluto akong bagong album, ipopost ko na soon. #ComeWhatMay

Kaya pala bilanggo ang title neto kasi nakakarelate ako doon sa lolo sa commercial ng boysen. Wala lang share ko lang.


June 12, 2020.

Araw ng Kalayaan. Matapos ang tatlong buwan. Bibiyahe na ulit ako pa-QC. Abangan sa susunod na blog!!!!!

Posted in HANASH! | 3 Comments

Bicycle 🚲


This is in recognition of the importance of bicycles as a sustainable and healthy way to commute.

Being around for more than 200 years, only recently did it get the global recognition it deserves. Out of the 17 UN Sustainable Development Goals (SGDs), 12 directly connect with the importance of bicycles and four of them link indirectly.

One of the main deterrents to more cycling is the perceived danger on major roadways with motor vehicle traffic. Thus, one of the most important approaches to increasing cycling has been to provide dedicated and protected bike lanes that will link cities in Metro Manila, complemented by interventions that enable a safe bicycle infrastructure and which promote bicycle parking areas in different establishments.

We must call for more national and local government strategies to establish bicycle masterplans in key areas of the metropolis to transition the country to a new, and better normal.

Cycling is also one way which can help cities and people thrive in a sustainable manner. Using bicycles as mode of transportation reduces air pollutants which cuts down greenhouse gas emissions and global climate change. It also reduces noise pollution and congestion, reduces the need to build, service and dispose cars, and reduces your ecological footprint. Bicycles also conserve roadway and residential spaces, thereby providing more room for plant life in theurban areas.Apart from being environment-friendly, cycling is also a great cardiovascular exercise that can aid weight loss and improve heart health. It also facilitates social cohesion. Bicycles are cheap, flexible, personal modes which most in low-and middle-income sectors would be able to participate in the economy and community, or access education, healthcare and other urban services.

The lockdown has triggered social, economic and cultural lifestyle changes, many of which have had a significant impact on mobility patterns. Using bicycles has seen as a means of transport that allows for the required social distancing to be maintained, thus it seems to have a strong resurgence during this time.

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | 1 Comment

The era of new normal


After 2 months of Enhanced Community Quarantine (ECQ), most of the areas in the Philippines have shifted to General Community Quarantine (GCQ), meanwhile, NCR and other areas are now under Modified Enhanced Community Quarantine (MECQ). With the final guidelines, the same quarantine restrictions are being applied, but slight changes were made as most of the businesses, sectors, and government work were allowed to resume operations. Some quarantine rules have been lifted, several non-essential businesses are allowed to reopen, and the so-called “new normal” are in place in all other areas in the country that are not under ECQ.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Turtle food market


Turtles are important creatures of seas and oceans that play a vital role in maintaining the health of flora and the coral reefs of the marine ecosystem. Sea turtles are also helpful in adequately balancing the marine food web. Tortoises are among the animals with the longest lifespan. They help preserve our oceans’ natural productivity.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Climate change and wildfires


Last February, a wildfire started to break out in the forest in Kabayan, Benguet and continued to spread over other parts of Cordillera Mountains, including parts of Mt. Pulag, the highest mountain in Luzon. With these fires, Mt. Pulag is temporarily closed to climbers and trekkers. 

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Sustainable Tuna Fishing


Most of the countries depend on tuna fish for food safety and nutrition, economic growth, employment, and livelihoods as it is used in many countries around the world.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

The youth as drivers of climate action


Whether through educational, awareness-raising, behavioral change campaigns, technology, science or law ─ the youth are tapping into their skills to speak up for climate action. On top of the usual adolescent pressures — grades, socialization, etc. — the youth are confronting a world that may be unrecognizable by the time they grow up.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

The role of media in tackling crisis – COVID-19, climate change


The media are working round-the-clock and keeping the public informed on the latest developments and vital information about coronavirus disease (COVID-19), while risking their lives in the process. Just like the doctors and nurses, they are also considered to be on the frontlines of this global pandemic.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Water conservation in anticipation of summer season


Water is an important resource this time, not only because of the summer season, but water is severely used for sanitation purposes and prevention of spreading of the COVID-19 virus. We use water for constantly washing our hands, for disinfecting our spaces, for cleaning-up our communities.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Bayanihan to Heal as One Act


Following the declaration of State of Calamity throughout the Philippines, imposing of Enhanced Community Quarantine throughout Luzon and raising the COVID-19 to Code Red Sublevel 2, the RA11469 was enacted, declaring a state of national emergency over the entire country and granting the President with powers to immediately be able to implement measures to effectively address COVID-19.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

COVID-19 and the PH’s NDC submission: delivering climate justice


The spread of COVID-19 across the world has seen countries go into lockdown to limit the casualties attributable to the virus. Due to tougher travel restrictions implemented, international climate negotiations that require diplomats and experts from all over the world to participate are also affected, forcing most of the meetings to be postponed. 

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Limiting the global temperature rise to 1.5°C


According to 2019 Statement on the State of the Global Climate, the year 2019 ended with a global average temperature of 1.1 °C above estimated pre-industrial averages, second only to the record set in 2016. Without the role of El Niño in the warming increase observed in 2016, 2019 would have been a record year. The past five years are the five warmest on record, and the past decade, 2010–2019, is also the warmest on record. Since the 1980s, each successive decade has been warmer than any preceding one since 1850.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Will coronavirus slow down climate action?


The COVID-19 has much taken over the world. In just a few short months, most of the regions have locked down. The government has to implement the enhanced community quarantine on the entire Luzon. Everyone is strictly enforced to stay at home and practice social distancing. Curfew is imposed, only one person in every household is allowed to leave home to purchase necessities such as food and medicine. Land, air and sea travel have been stopped. Most of the companies have shut down. Citizens are being advised to avoid discretionary travel and go work from home over the coming months. Only the private establishments providing the necessities, such as food markets, hospitals and banks, can stay open. Essential workers must show proof of employment at the checkpoint. Malls and shopping centers have been closed, and mass public transport facilities have been suspended. All outbound international flights are also suspended. Public gatherings and events are being cancelled. Similar policies have been implemented in other parts of the Philippines, limiting the operations of businesses leading workers left without jobs.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Climate change and biodiversity loss


The earth’s biodiversity is dependent on the climate. But anthropogenic actions resulting in changes in climate cause a major global threat to biodiversity and natural ecosystems. The various elements of climate change affect all levels of biodiversity, and its impacts are expected to increase over the next century, resulting in biodiversity loss.

Continue reading

Posted in ARTICLES, Klima at Kapaligiran | Leave a comment

Daylight 🌅


A short story from reputation and lover.


You’re so gorgeous…

They were having parties with common friends and she already had a crush on him, she used to hate him because of this feeling. She hated the fact that she couldn’t have him so she started to ignore him and then he had the audacity to touch her hand out of nowhere.

I think he knows…

After that, they started chatting and soon they became friends. Also. there was always a strong tension between them but they were hesitant to talk about it. Well somehow their actions spoke and they did what they had to do.

It’s a cruel summer with you…

They decided that they will become friends. She told him that there would be no rules in this relationship and they would not fall for each other. It would be an unbreakable heaven because you can’t break something that wasn’t made at the first place.

The problem was that she herself was falling for him but she couldn’t tell him about it, because she thought it would affect their relationship & she didn’t want to lose him. She didn’t want to keep it a secret either just so she can keep him. so she finally said it, as she should.

Isn’t it delicate?

She was unsure of whether he’d like her back or not because her reputation was the problem. She started wondering about if he dreams about her or not.

She was also jealous of him seeing the other girls back at home. She claimed that they couldn’t touch him the way she did. She didn’t want to share him & would always ask him to stay the night with her. She would always pretend that he was hers for the whole damn time.

Only bought this dress so you could take it off…

No one knew about their relationship, not even their close friends. Their friends used to think that they are just friends but who’s gonna tell them that she didn’t want him as a best friend. So they had to stay away from each other to avoid the suspicion, but there was always this tension about when it was going to end so they could do what they wanted to do. He was always trying to see the good side of her.

I rent a place on Cornelia Street…

Now somehow even after her confession, their game was going strong. She rented a place so they can play on. They made many memories there and it was going all good but after some days she felt that she was becoming very serious about this relationship but he was not so serious. She thought he was leading her on. So she decided to end this. She packed her bag and decided to leave the place before he’d even know. She was on her way but suddenly he called from behind and confessed about his feelings.

So call it what you want to…

Finally, both of them confessed, it was all a happy happy relationship and they decided to keep it to private. She asked him if he would run away with her and he said yes. After that they went somewhere and everyone didn’t see her for sometime.

But we were dancing with our hands tied…

Then everyone found out! They started digging about her relationship. She knew it couldn’t go any further. Everything started to fall apart and she had a bad feeling that it’d end. BUT STILL THEY WERE DANCING.

And all at once, you are the one I have been waiting for, king of my heart…

She’s in a very happy place right now. She’s happy that they went from friends to this.

Meet me in the afterglow…

There’s never a perfect happy ending in real life. there will always be complications in every relationship. They’ll have to overcome it with their love, trust and passion.

And now I see daylight…

She has found her real love avoiding all the chaos of a bad reputation. ♥


36ef83d7f79803607bcb68a8427d8542

I am now opening the curtains to see the clearest, brightest daylight after the darkest night.

credits to @repromantics

Posted in KALANDIAN, LOVE, Mga Kwento ng Kanta, NOSEBLEED | Leave a comment

Hindi pa Thursday pero gusto ko nang mag-throwback


Gumamit tayo ng mahabang title para appealing tingnan. Charot.

Dahil sa lockdown hanash na yan ay nagpaparamdam na naman sakin ang nakaraan kalungkutang itatago na lang natin sa pangalang depression kaartehan.

So ayun super creative block na naman si ako. Nahihirapan akong magtrabaho. Haha. Sabi ko after ECQ parang ang sarap mag-resign. Well saka ko na ipapaliwanag yung sistema ko sa work from home sa susunod kong post (Coronavirus Hanash) kasi isang bagsakan na yon lahat lahat ng mga hinahanash ko mula March 15 hanggang sa matapos itong ECQ at makabalik ako sa normal kong pamumuhay.

Sinabi sakin ng tita ko na idisplay daw namin sa bahay yung mga graduation pictures at diploma namin. Ayaw ko. Kasi. Wala lang. Feeling ko lang yun ang magpapaalala sa akin ng kinahantungan ng buhay ko ngayon.

Ni hindi ko na nga alam kung saan nakalagay yung diploma ko hahahaha nakalimutan ko na. Kaya kinalkal ko ang buong bahay. Nasaan na ba yon.

Dahil sa marami akong oras para libutin ang aming bahay, nakita kong muli ang mga luma kong gamit – na karamihan ay puro papel. Ah. Mga alaala nung nag-aaral pa ako.

Lingid sa kaalaman ng lahat ay tinago ko lahat lahat ng handouts, quizes, test papers ko – mula elementarya hanggang sa makapagtapos ako. Pero bat yung iba nawawala. Ah baka ginawa nang pang-ningas.

Yun ang magpapaalala sa akin kung gaano kaganda ang reputasyon ko noon. Tapos anong ginawa mo pagkagraduate mo? Bat nagsettle ka sa ganung tao? Char.

So balik nga tayo sa mga nahalungkat ko. Look what I’ve found. Gusto ko picturan lahat ng gamit ko tapos ilagay ko dito kaso, ang haba masyado haha. So heto na lang muna:

Report card ko noong Grade 3. 2004.

Report card ko noong 4th year high school. Dito nagboom yung career ko, kasi, konti lang ang kalaban ko sa honor ranking HAHA LAKAS

Mga journals/essays/projects ko na inilagay ko din dito sa wordpress. Kung babalikan mo yung mga unang taon ko dito.

Resulta ng National Achievement Test ko.

Ngayon ko lang narealize kung gaano ako kapalpak sa buhay haha bakit ngayon ko lang to tiningnan? 80 lang ako sa English. 98 yung Math, Filipino, at Araling Panlipunan. Sabi ko noon gusto ko mag-history degree sa college. Anong nangyari? Bakit ako nag-ABCOMM? Bakit writer ang trabaho ko ngayon? Kaya pala hirap na hirap ako magsulat ng Ingles. Kaya pala bibo bibo ako pag nagtuturo ng math sa katrabaho ko na magte-take ng civil service exam. Kaya pala muntik-muntikan na akong kumuha ng BS Civil Engineering nun. Kaya pala kapag nagsusulat ako ng PR ay nagiging commentary at lumalabas ang dugong dilawan ko. Kaya pala nanghihina ako at walang maicontribute na maganda sa opisina. Kaya pala gusto kong kumuha ng Masters in History sa UP. Kasi. Hindi pala dapat ito ang daang tinahak ko noon. It’s all coming back to me now HAHA THE REGRETS. Pwede ba ako bumalik sa nakaraan? Tapos magsimula muli?

So balik na tayo sa present, iniisip ko din, kung sinunod ko yung nasa NAT ko, makakarating ba ako ng ABS? ng Malacañang? or baka.. mas malayo pa pala dun yung mararating ko hahahaha pero look what you’ve done. Hindi siguro ako ganun ka-unsatisfied sa buhay ko. Kahit nakaangat na ako sa laylayan ngayon.

Mas lalo ako nahihirapan magsulat ngayon. Mas nadagdagan yung trabaho namin magmula nung ECQ. Okay lang naman. Ang problema ko lang eh hindi ko siya macompose ng maayos. Hinahanap ko yung old self ko, yung taong nagsulat at gumawa ng mga papel na hinahawakan ko ngayon. Gamay niya to eh. Alam niya kung paano magsulat. Matiyaga siya sa mga ganitong bagay. Nasaan na siya? Pinatay na ng mobile legends, netflix, tiktok? Pinatay ng maling pag-ibig?

But look at the brighter side kasi.

Today marks my first year in public service. April 15, 2019 ako na-hire sa trabahong ito. Gusto ko pa naman magcelebrate. Isang taon na akong nangangamkam ng kaban ng bayan. HAHAHAHA JOKE LANG. Wala nga akong naipundar sa loob ng isang taon.

Akalain mo yun, iniiyakan ko to nung mga unang buwan. Hirap ako mag-adjust. Well hanggang ngayon pala feeling ko naninibago pa rin ako. So the urge to resign was there. Pero mahirap lang tayo teh. Hindi ganon kadali maghanap ng trabaho. Kailangan ko lang isacrifice yung maliit na bahagi ng sarili ko.

The brighter side.

Yung mga sinusulat ko, pinipick-up ng iba’t ibang media. Binabasa naman siguro siya ng mga tao. This is why you write di ba? Heto na yung direct proof na may pinatutunguhan yung mga sinusulat ko.

Ay joke lang. Thursday na pala ito na-post. Valid na siguro eto.


Don’t act as if you’ve been a part of my success. You weren’t here even before I began my journey. Don’t start caring about me now. Charot.

Posted in HANASH! | 3 Comments

Protected: Basurang post


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Posted in HANASH! | Enter your password to view comments.

Sol at Luna


Siya ang pagsikat ng araw habang ako naman ang paglitaw ng buwan. Hindi kami kailanman magkakasabay ngunit alam namin na ang bawat isa ay kaagapay. Hindi man kami magtapo, araw at gabi namin ay buo – ‘pagkat nandiyan siya sa tuwing wala ako at nandun ako sa tuwing wala siya.

Baligtarin mo man ang mundo, we’re still parallel and reflecting each other. Yin at Yang ang isa’t isa.

Posted in Categorized, KALANDIAN, LOVE, SHORTS | Leave a comment

Spoliarium


“You will forget about your dreams when real world crushes it right before your eyes.”

🌑

Taray, may movie review ulit!!

lizquenmovie-alonetogether1Sometimes, the good memories that turn into regrets are best left behind.

So heto na nga, pinanood ko yung Alone/Together. Napuwing lang ako ng very light. Hahahaha. Nakikita ko yung sarili ko sa mga katangahan ni Tin (Liza Soberano). Yung nangyayari sa kanya dun, medyo nangyayari na sakin in real life. Di to about sa love, pero yung mismong life choices niya, dun ako naka-relate.

Bihira lang ako manood ng pelikula. Di ako madaling ma-hook up or makuha ang atensyon. Ewan ko. May mga romance movies na nababagot ako pag pinapanood kaya di ko natatapos. Pero etong Alone/Together, and the rest ng Black Sheep films, gusto ko, dahil sa realistic approach nila. Dati lagi lang natin sinasabi na, may mga bagay na imposible, na sa pelikula lang nangyayari, pero etong mga pelikula ngayon, may mga ganung scenario talaga sa buhay natin, may mga ganun…

View original post 980 more words

Posted in HANASH!, KALANDIAN | Leave a comment

Draft


“Nagiging ‘tapat’ ka lang ba sa tuwing pagkakamali ‘yung inaamin? Ang unfair naman nito sa mga gumagawa nang tama. ‘Pagmamayabang’ na kasi ang tawag kapag sinasabi mo ‘yung huli.”

“Bakit tinatakasan mo? Bakit nilalayuan mo? Alam mo naman kung ano ang gagawin eh. Hindi mo lang ginagawa. Ang taas kasi ng pride mo. Naniniwala ka kasi na dapat siya ang mauna, na siya ang may kasalanan kaya dapat siya ang maunang lumapit.”

“Hanggang kailan ka magiging ganyan? Tandaan mo, sa huli, ikaw lang din ang mahihirapan. Huminto ka na sa pagtakbo. Harapin mo ang problema para hindi na lumalim pa ang sugat.”

Posted in HANASH!, SHORTS | Leave a comment

Filler


I call myself a filler.
Someone who fills in the blank, a vacant seat, an empty cup, a starving stomach, a negative bank account, a boring show, an unfurnished shelf, the empty side of the bed, the void in somebody’s chest.
I can be your diary, your answer, your food, your winning lottery ticket, your clown, your trophy, your warm blanket, your rebound, your lover, even your hoe.
I am used to fill the needs of other people, to answer their calls for help, to provide what they lack, to be exactly who they want me to be. Whenever there is a hollow space in someone’s life, I occupy it. This is the only way I know how to matter in someone’s life — to be a filler.

But you are not like them. When I look at you, I can’t see anything to fill in. You are living a good life, you are happy, I don’t see emptiness in your eyes, you sleep well alone every night, you are confident with yourself, and you don’t seem to question life. Or did I miss something?
Do you need anyone to fill any part of your existence?
How can I fit in?
Where do I sit if all the seats were taken?
Where do I stand if there isn’t any place left for me?
How can I be someone useful to you? Valuable to you?
How can I be important? How can I mean something to you?
I want to matter to you, but how?

Posted in KALANDIAN | 1 Comment

Shaira Mae 101


Remember last year, may mga pa-question eme ako? Let’s do this again ☺

Continue reading

Posted in KEME | 1 Comment

Sulat


#SulatKamay post #2.

Ang dami dami kong sinusulat literally, yung iba nandun pa sa mga notebook ko sa office. (Ang sipag magsulat ah, pero pagdating sa COVID-19 wala kang maisip na isulat na artikulo. Galing galing talaga.)

Ayun isa-isa ko na siguro ipopost yung mga nasa notes at nasa draft ko, kasi, if ever na mategi ako dahil sa corona, wala nang makakabasa non hahahaha itatapon lang to ng mga kamag-anak ko. Tapos pag nabasa sasabihin “Hmmp nu ba yan dami namang kaartehan ni Shaira”, ganern.

Posted in Categorized, KALANDIAN, SHORTS | 2 Comments

Nobela


In speaking of libro, nabasa ko yung mga sinusulat ng kaibigan ko. Ang ganda, naka-book style na siya. Pero hindi siya fiction or novel. Mga random thoughts niya lang din. So naisip ko, dapat pala iready ko na din yung book version ng blog ko. Haha.

Dapat gawaan ko na ng word document, tapos sasalain ko na kung ano yung mga ilalagay ko for publishing. Alam mo naman ako bata pa lang ako pangarap kong magkaroon ng sarili kong libro – katulad ng mga likha ni Bob Ong. Iba’t ibang kwento pero lahat ay hango sa totoong buhay, sa buhay niya mismo. Gusto ko ng ganun, hindi siya autobiography or coffee table book pero parang Bob Ong style nga na libro, pero syempre di ko na ilalagay yung mga korni kong content.

Halo-halo. May chapter ng hanash. May chapter ng kalandian. Teka, handa na ba akong ipabasa sa buong bayan ang kwento ng buhay ko?

Dati nagsusulat ako ng parang wattpad story, pero hindi nakapublish, as in nakasulat talaga sa notebook. Yung kwento ng pagka-crush ko kay JD simula first year hanggang sa grumaduate kami. My FALL ang title (My First and Last Love). Ang korni no. Angry birds pa yung cover ng notebook ko non haha, kaso hindi ko na alam kung nasaan siya ngayon. Di bale na. Naka move on naman na ako eh.

Sabi ko kay P, siya ang mamimili ng mga posts na ipapublish or ilalagay ko sa libro. Siya kasi yung nakakabasa ng lahat, as in bawat isang post ko. Siya yung nakakakilala sa akin ng higit sa sinuman HAHAHAHA kaya I’ll give him the privilege. Char.

Tapos sabi ko naman kay Dwight, siya ang bahala sa illustration, either drawing or photo HAHA lakas kasi maka-celebrity pag puro portrait ko di ba, basta. Sabi ko pa, kuhanan niya ako ng video, or music video ba, yung pwede ipalabas sa araw ng burol at libing ko.

Tapos si Hans at Hajj naman ang ilalagay ko sa visual/creative/pagle-layout ng libro. Haha

Parang mga high school ang magiging market ng libro ko ah. Tipikal na wattpad shit. Kaya kailangan ayusin ko na yung content ko haha

Tapos sa unahan ilalagay ko, IN LOVING MEMORY. Haha char

Posted in HANASH! | 3 Comments

Character Development


Kung magiging pelikula, or libro, or teleserye ang buhay ko, eto yung chapter o episode na lalaktawan mo. Eto siguro yung bahagi na makakatulugan mo. Haha.

Isipin mo yun, ang ganda ng simula! Isang batang maagang naulila, nawalan din ng lolo at lola, nahiwalay sa mga kapatid, hikahos sa buhay, pension ng sss lang ang bumubuhay, panget na binu-bully ng mga panget din na kaklase, hirap makapagtapos ng pag-aaral, walang pambayad ng tuition kaya hindi nakakapag-exam, nabaon sa utang, nawalan ng bespren.

Tapos grumaduate, hirap maghanap ng trabaho. Ilang beses hindi natatanggap. Ilang buwan naging palamunin. Tapos nakipagsapalaran sa maynila. Naging minimum wage earner. Pumapasok from 6PM-5AM. Bumibiyahe from Cavite to Quezon City araw-araw. 3 oras lang natutulog sa isang araw.

Hanggang sa nag-apply ulit sa kung saan-saan. Jail officer. Factory worker sa Taiwan. Casino dealer sa Malaysia. Hanggang sa ngayon, eto, alipin na ni DSL.

Nagmahal sa unang pagkakataon sa loob ng pitong taon. Hinihintay kahit nasa Palawan na. Tapos nagka-jowa. Nagamit. Naiwang luhaan, sugatan, hindi mapakinabangan. Ginagamit pa rin.. Tapos natutong makipagkilala at makipagkita sa kung sino-sinong lalaki.

Sumusulat mula noong 2012. Nahinto. At sumusulat ulit.

O ngayon? Parang ilang buwan nang character development sa buhay ko HAHAHAHAHA Wala man lang kapupulutan ng aral yung mga pinaggagagawa ko lately. Puro pagkabroken lang, nakakaumay sa mga manonood/magbabasa. Ang panget naman ilagay tong chapter na to ng buhay ko sa libro haha.

O kaya instead na maexcite ka sa susunod na episode eh maiirita ka lang sakin kasi, “Ay ano ba yan si Shaira patanga-tanga na naman.”

Kasalanan ko din kasi eh wala din akong ginagawang makabuluhan lately.
 

Posted in HANASH! | Leave a comment

Tulog na, mahal ko


February 10, 2020. UP Fair Hiwaga.

Pang-ilang UP Fair ko na nga ba to? Ngayon kasama ko sila Lester. I always see performers, such as Reese Lansangan, Bita and the Bottflies, etc. Parang bawat music fest na naoorganize, I was there.

And there was Ebe Dancel. Kinanta niya yung “Tulog na”.

It suddenly hits me. It just comes back, in flashes.

I remember the very first time I was in UP Fair. Though nasa labas lang ako non, wala kasing ticket haha. Si Ebe Dancel din ang tumutugtog. “Tulog na” ang kinakanta niya nun.

I’m there. He was there. Nakaupo sa malaking puno. Nakatingin sa mga bituin sa langit. Magkasamang nangangarap. Kinakantahan niya ako non, then he kissed me on the forehead.

Assurance ba. Na despite sa mga pinagdadaanan namin nung time na yun, everything will be alright. Yun yung mga simpleng bagay na mahirap alisin sa sistema ko. Kaya pag bumabalik. Sumasakit ulit.

That song that used to be sweet, now becomes a bitter memory.

“Sabay nating haharapin ang mundo”, di ba? Tapos biglang, magkaibang mundo pala ang haharapin natin.

“Mamaya, hindi ka na nila kaya pang saktan.” Tapos, sayo pala ako masasaktan.

May mga kantang magpapaalala sayo na di ka pa pala okay. Do these songs haunt you too? May mga pagkakataon ba na iba ang kasama mo tapos tutugtog yung mga ganung kanta tas sasagi ako sa isip mo? Feelingera ko lang.

So this time, nandito ulit ako sa UP Fair, ako na lang pala ang nakabalik.

Tapos sabi ni Lester, “Bat ka umiiyak?”

Sabi ko, “Inaantok ako sa kanta. Ayoko niyan. Tagal naman ng SB19.”

As of this writing, hindi na naman ako makatulog. Gusto ko kumain ng spaghetti 😦

Posted in Categorized, Mga Kwento ng Kanta | Leave a comment

Protected: Vlog #2: Magnus Haven – Imahe (Cover)


This content is password protected. To view it please enter your password below:

Posted in KEME | Enter your password to view comments.

Iba’t-ibang Hanash


Sinisiguro ko lagi na ma-laman yung bawat sinusulat ko. Parang burger lang yan. Ayokong pag kumagat ka puro tinapay lang ang nakakain mo.

Ang dami kong pinagsususulat recently (kaya pasensya na kung flooded kayo masyado) tapos napagdesisyunan ko na i-compile na lang sa iisang post lahat, since maiiksi lang naman yung iba.


1

Alam mo natutuwa ako sa sarili ko kasi normal na yung sleeping routine ko. Nakakatulog na ako ng 9 or 10pm tas automatic magigising na ako ng 7:30am.

Pero ngayong 3am nagising ako, nananaginip ako na sumisipsip ako ng jellyace stick /frostee ba tawag dun, basta yung hindi pa malamig. Tapos nagcrave ako bigla sa softdrinks. So isipin mo yon, madaling araw umiinom ka ng Mirinda. Sarap. Gumuguhit sa lalamunan.

Ngayon lang ulit ako nagigising ng ganitong oras. Bakit kaya?

Tapos hindi na ulit ako makatulog. Nabasa ko yung chat niya. Ah. Mas malamig pa sa binubugang hangin ng electric fan dito. Ah. Okay.

At dito na ako muling napaisip ng malalim.


2

Alam mo ba, araw araw ako bumibili ng Spaghetti at Beer. Basta, pag mga gabing-gabi (11PM-2AM) nagccrave ako ng bongga, kahit natutulog na ako. Nagtetext pa ako kay PJ na dalhan niya ako ng Spaghetti pag uwi niya. Heto na ata ang tinatawag nilang paglilihi. Haha. Mahigit dalawang linggo na akong ganito.


3

May mga araw na natetempt ako manigarilyo. Di ko alam. Wala naman sa mga tao sa paligid ko ang nagyoyosi na. Masyado na ba akong bored sa buhay? Hindi ko alam. Habang tinitingnan ko yung mga nagyoyosi, iniisip ko, gumagaan nga ba talaga ang pakiramdam nila? What’s in it for me? Does it really give sparks?

Syempre hindi. Everytime na matetempt ako ay iisipin ko ang mama ko. One of my vivid memories of her, ay nagyoyosi siya sa taas. Well siguro impluwensiya ng napangasawa niya. Magpapa-impluwensiya din ba ako katulad niya? Lagi ako sinasabihan ng tita ko na, nagiging kagaya ka na ng nanay mo. I don’t want to, pero mukhang doon din pala ang patungo ko. She had that chance before na maging successful sa buhay (she was way smarter and more intelligent than me). But she missed that chance. Mas lalo siya nalubog. Dahil saan? Sa pag-ibig? Di ko alam. Pero baka yun nga. Well at least she had me, and my two siblings. I’m not really asking questions about my mother. Baka pag nagyosi ako ay mamatay din ako ng maaga (high prone pa naman ako sa lung cancer).

Yung pagkakataon na yun na nasayang ay ayokong mangyari ulit sa akin. Inuumpisahan ko nang buuin ang aking imahe. Ayoko nang lumubog.


4

Paulit-ulit ulit ka niyang dini-disappoint. Sa bawat araw na magpaparamdam siya. Nadidismaya ka lang.


5

“Be happy” they said. “Be free” they said. Pero kung makitid pa rin ang utak ng tao, walang magiging masaya at malaya sa bayan na ito.


6

Naiistress ako sa mga taong napakababa ng reading comprehension tapos ang lalakas ng loob magpaka-keyboard warrior at makipag-away. Ano? Wala ka namang naiaambag sa lipunan hahahaha wait lang bat nagiging KW na rin ako?


7

May mga tao/kaibigan na bigla na lang susulpot sa buhay mo kasi may kailangan sayo, tapos umaasta na parang ang laki ng ambag nila sa katauhan mo, kung makapangialam at magdikta sa mga desisyon mo sa buhay.

Tapos after neto magsosorry na as if ganon lang kadali ang lahat, pero wala namang ginagawa para makabawi sa mga pagkakamali nila, they just get away with it easily, na parang walang nangyari.

Ang dali dali kang kalimutan. Ang dali dali kang talikuran. Ang dali dali kang pabayaan.

Tapos pag fucked up ulit sila, ikaw ang unang papasok sa utak nila.

Let me say it louder for those at the back: You owe them nothing. Yes they owe you a lot, but you don’t have to be kind with them para magstay sila sa buhay mo. Wala silang karapatang magdecide, maski magreact o magsabi ng opinion about sa mga ginagawa mo. Wala silang pakinabang sa buhay mo. Low life peasants. Parasites.

I don’t regret it one bit because they had it coming.


8

May mga bagay na pinanghihinayangan ka, na kung hindi mo hinayaan na magtapos eh di sana mas maganda o mas masaya ang buhay mo ngayon ganun. Tapos nakikita mo siya ngayon as something better than it ever was.

Pero syempre, may mga bagay na ang sarap balikan, but no, it doesn’t make your life any better. So ano kung hindi ka naging inhinyera? So ano kung mas worse yung kinahantungan mong trabaho ngayon? May mga bagay na ang sarap balikan at baguhin pero wala na. Wala ka nang magagawa. Eto ang pinili mong tadhana. Suffer from it.

Kaya heto ako ngayon, hirap na hirap magsulat ng PR. Haha


9

Kusa nang inilalayo sayo ng Diyos yung mga taong hindi kayang sabayan ang pag-angat mo.

Nung una ayoko pa maniwala. Ako ang namimili ng mga taong darating at aalis sa buhay ko. Pero sa lahat ng mga taong dumaan, naging kaibigan ko. Ganun ang nangyari. Not in a negative way ha. Pero you’re both at your best when you’re growing apart. Tbh I don’t know anything about her. Kung manager na ba siya sa work niya. Idk if she knows anything about me. Kung nakukuwento ba ako ng mga dati naming kaklase. Pero sana ganun din yung mindset niya. Na mas makabubuti nga para sa amin na hindi na magkasama.


 

Posted in Categorized, HANASH!, KALANDIAN | Comments Off on Iba’t-ibang Hanash

29th of February


Wag ka nang magtaka kung bakit History ang favorite kong subject. I’m so good at looking back through the past! Char!

Heto na naman tayo sa segment na kung saan mapagtatanto ko na naman ang mga bahagi ng aking nakaraan, hey this isn’t bad. Para lang akong share ng share ng on this day sa facebook ganon.

Leap year special tayo ngayon.

PAST.

Wala lang, naisip ko lang kasi, dahil once every 4 years lang to, let’s go back to my last leap year. 29 February 2016. I was 19. Nasaan ako non?

Madali ako makalimot pagdating sa mga pinapagawa sa akin pero pagdating sa mga petsa at alaala, I remember everything so well. I remember every inch of you so well.

Nasa school ako non. Naalala ko nagbabasa lang ako ng philosophy book neto. Tapos nagcocontemplate sa existence ng tao. De joke lang. Yung mga kaklase ko nag uusap usap na kung saan mag-OJT. Tapos di ako makarelate. Tapos nung time na to, nagfi-film kami. Ah yes I remember the days. Habang may magazine pa akong nile-layout. Nung mga panahong to sobra akong hindi magkandaugaga, basta ang gusto ko lang nun mairaos with flying colors yung mga pinapagawa sa amin. And thank God, it did very well.

I wasn’t thinking about my future. I wasn’t even thinking about my OJT. Akala ko nga hindi na ako makakapag OJT noon eh. Hindi pa kasi ako nakakabayad ng tuition pang pre-finals at finals. Nagpapasalamat na rin ako kasi mas kinonsidera ng mga profs ko yung mga outputs ko kahit wala akong ineexam. Kaya super kayod ako non. Kailangan hindi ako lumagpak, at nakadepende lahat yon sa mga project na ginagawa ko. Thankful din ako at nagkaroon ako ng mga kaklaseng kahit wala akong kaambag-ambag, hindi nila ako hinahayaan maiwan sa laylayan. Ayon sabay sabay kami nagbabagsakan! De joke lang. We did it with flying colors!

4 years ago. Walang-wala ako.

PRESENT.

Kung noon lubog pa ako sa utang, ngayon wala na yey. Dati hirap na hirap akong gumapang. Ngayon nag-aapply na ako for masters. Feeling ko gagapang ulit ako.

Hindi ko nakita yung sarili ko noon sa sitwasyon ko ngayon. Sobrang layo na din. Pero alam mo ba. Bakit parang mas masaya ako noon?

This leap year, nasa bahay lang ako. Hindi ako naglamyerda, kasi, idk wala ako sa huwisyo. Nagluto ako ng pangat, tapos champorado. Tapos BTS marathon lang buong araw. Yung mga bagay na wala ako noon, na inaasam ko noon, wala pa rin ngayon wahahaah de joke lang. Meron naman na kahit papaano. But my life wasn’t like before, na may flying colors. Today was grey.

Yung mga taong kasama mo one leap year ago, hindi mo na kasama ngayon. Malay mo ganun din ulit sa susunod. Yung mga kasama mo ngayon, hindi mo na makakasama pa sa susunod na leap year. People come and go. I CAME AND GO.

FUTURE.

In February 29, 2024, I’ll be 27.

Syempre matapos kong pagnilay-nilayan ang nakaraan, iisipin ko naman where will I be in the next leap year. Buhay pa kaya ako non? Hopefully. May pera pa kaya ako non? Hopefully. May trabaho pa kaya ako non? Hopefully. Yun lang naman ang priorities ko for future. Tapos nagpost si kumareng Jessica ng Bucketlist challenge. So ako naengganyo, aba, nakaka-8/25 na ako. Sana in the next 4 years mas marami pa akong mapuntahan. Mas marami pa akong makilala. Mas marami pa akong matutunan.

Kasal na kaya kami ni ano? Char!! May anak na kaya ako? May anak pero hindi pinanagutan ng jowa? Idk, wala rin naman akong pake hahahaha basta ang importante healthy ako. Nakakakain ng maayos na pagkain. Nakakapaglamyerda. Yun lang naman ang life essentials ko. Tsaka sana hindi na ako iyakin non. Yun lang naman. Tsaka sana hindi na maulit na gaya nung dati na kailangan ko pang mangutang para lang makausad sa buhay. I’ve done too much for this s—


Ano bang mas magandang compliment?

Yung sasabihan ka na ang laki ng ipinagbago mo? O yung sasabihan ka na hindi ka pa rin nagbabago?

Posted in HANASH! | Comments Off on 29th of February

Cornelia Street


Cornelia Street is a place which used to be special, but gives haunting memories to you now. What is your own Cornelia Street?


Ayaw ni Lester na kumain kami malapit sa kanila, kasi worried siya na baka raw mapagod ako sa biyahe. Hindi daw biro ang tagal ng biyahe papuntang Sauyo.

Sabi ko sanay na ako. SANAY NA SANAY NA.

Then tinanong niya ako, nakapunta ka na ba ng Novaliches?

Nginitian ko lang siya.

(Insert flashback scene)


We were a fresh page on the desk
Filling in the blanks as we go
As if the street lights pointed in an arrow head
Leading us home

August 4th. 5 hours away from home. South to North. It was the first time. It was new. I’m a bit scared because I’m not used to it, I don’t know what the future holds. But then, this became my second home.


And I hope I never lose you, hope it never ends

Eventually, I’m always here. This place have witnessed almost every part of our journey. I used to build my dreams here. I imagined myself settling down here. Everything I wanted (except for the traffic), it was here.


That’s the kind of heartbreak, time could never mend

But, the most memorable moments I had here are all worst.
Dito ko naranasan na maghintay ng anim na oras at hindi sinipot.
Dito ko naranasan na matulog sa chipipay na motel para makaiwas sa lasing na nag-aabang sa may andoks.
Dito ko naranasan na magmakaawa sa 7-11 habang tumutugtog yung “Kahit Ayaw Mo Na”


And baby, I get mystified by how this city screams your name

Sa aking pagbalik sa lugar na ito, kahit saan man ako lumilingon, nasusulyapan ko ang kahapon.


I’d never walk Cornelia Street again, never again

Maybe from now on, I should stop romanticizing the worst moments I had.
May mga lugar na dinadaanan lang, hindi tinatambayan.


Posted in Categorized, Mga Kwento ng Kanta | Comments Off on Cornelia Street

Alpha type


SKL: Ni-release ni Taylor Swift ang music video para sa “The Man”. I’ve never been so relate to what’s happening, kasi hey, ganon ang realidad, estado ng kababaihan sa lipunan. Hindi ako nagpapaka-feminist or man-hater pero reality lang tayo dito.

May mga bagay na pag ang lalaki ang gumagawa, acceptable. Pero pag babae, ang daming side comment.

A man getting all the credit for women’s success

Tulad neto, kung makabukaka sa mga pampublikong sasakyan akala mo pagmamay-ari nila. Tapos kapag babae ang ganyan, sasabihan ka, “Kababae mong tao ganyan ka bla bla”

Pag ang lalaki nangongolekta ng babae, ok lang, ginagawang trophy. Pag ang babae ganon, nalelabelan naman as pokpok.

Dads doing bare minimum was celebrated, eh it was your responsibility naman talaga hello??

Women are being used as objects for their pleasure

A man is allowed to react. A woman can only overreact.

Pag ang matandang lalaki nag asawa ng mas bata, normal na lang. Tapos yung babae pa ang nale-label-an na gold digger


Lakas-maka Wolf of Wall Street neto.

Pag ang lalaki ganito, wow ang cool. Ang astig. Pero pag babae ang naging ganyan, negative ang dating. Kaya kita mo nung naging matunog yung pangalan ni Taylor Swift nung 2016? Alam mo ano sabi? “Ayyy pabida, ayyy ang daming alam.”


I would be complex, I would be cool
They’d say I played the field before I found someone to commit to

Pag ang lalaki maraming dine-date, normal lang. Wow ang cool naman nito. Aba, nung ako na yung nakikipag-date, malandi daw ako? Hindi mapirmi? Whut?

And that would be okay for me to do
Every conquest I had made would make me more of a boss to you

Parang masyadong threatened ang lalaki pag nao-overpower ko (feeling ko lang, based on experience), kaya wag kayo mag-aasawa na hindi mo kapantay o mas mababa sayo, in terms of mindset haha. Gurl, you deserve better than that.

They’d say I hustled, put in the work They wouldn’t shake their heads and question how much of this I deserve

When a man calls out his ex, nakakatawa tingnan. But when a woman calls out her ex, nakakaawa tingnan.
When a man writes songs about his ex, nakaka-touch. But when a woman writes songs about her ex, sinasabi ano? Di ka maka-move on teh?

What I was wearing, if I was rude
Could all be separated from my good ideas and power moves

Pag ang lalaki nagagalit, ok lang, nadala lang ng pressure sa work. Pag ang babae nagagalit, nag-iinarte??


Ano na naman ang ipinaglalaban mo? Haha ang nasa isip ko lang, what if one day I’ll do the same What’s it like to brag about raking in dollars and getting bitches and models?

Image sources: Tumblr.

Posted in HANASH!, Mga Kwento ng Kanta | Comments Off on Alpha type

Shopee


Ayan na malapit na naman mag 3.3.

Kilala ako ng lahat bilang shopee queen hahahahaha heto kasi yung form of relaxation ko (char), pag naiistress ako sa buhay ko ganon, pag nabobored, ioopen ko lang yung shopee wow hahahaha lakas naman po.

Pero alam mo, hindi ako sumasabay sa mga sale kasi ang tatagal magdeliver ng mga ganyan, unlike pag mga normal days (weekdays specifically)

Heto yung listahan ng mga binili ko sa Shopee (mula 2017 pa) and the list goes on.

Memory Card ang pinakauna kong binili. 32gb. Tapos eventually nag upgrade din ako sa 64gb. Hanggang ngayon buhay pa siya nagagamit ko pa! Eh eto ubos na rin space ko. Mukhang kailangan ko na ng 1TB hahahahaha

Water bag. P129.00. Sobrang lamigin kasi talaga ako nun sa ABS kaya kinailangan ko neto. aba ngayon jusko mas malamig pala sa Malacañang!

Plantsa ng buhok. P89.00. Pero pang bangs lang yan.

Portable Blender. P199.00. Di naman nakakadurog ng mangga. Smh.

– Bluetooth Microphone. P166.00. Kung nakikita mo yung mga vlogs ko haha lagi kong ginagamit yan.


– Dress. P69.00

Swimsuit. P160.00

Sailor Dress. P649.00. Eto yung pinakamahal sa lahat lahat ng mga damit ko hahaahahah i don’t even use this shit

– Chum chum shirt. Di ko alam kung magkano. Regalo lang to sakin eh. Basta shopee din daw yan galing


Bruno Mars merch. P250 each. Dalawang shirt yan, yung isa grey na may mukha ni Bruno, di ko lang mapicturan


Taylor Swift merch!!

Marami pa yan pero maliliit na chenelyn lang kaya di ko na nailagay. Tapos meron din mga drawer, kawali, mga gamit sa bahay haha mga galing shopee din pero mga pina order lang sakin ng tita ko.

Except for the merch, iba yung expectation vs reality ng mga binebenta online haha kaya minsan minamalas din ako. Pero ano hirap kasi humanap ng mga ganitong specific product sa real market.

Ayon. Ang dami kong kuda. Hahaba pa yang listahan na yan.