Olfaction | Chapter Two

NAGLALAKAD na ako kanina papunta sa terminal ng jeep, pauwi. Galing akong SM kasama yung classmate ko. Habang naglalakad, may nakasabay ako na isang lalaki – ang bango bango niya! Hindi ako tumitingin sa mga tao kapag naglalakad ako (seryoso), pero nung naamoy ko si kuya ay napatitig ako sa kanya. Papunta siya sa terminal ng tricycle, eh di dun na rin ako sasakay pag-uwi, para makasabay ko siya 😍. Pumila siya sa ‘backride’ (dalawa kasi yung pila sa trycicle, isa sa loob tapos yung isa naman sa backride). Tapos ako naman ay pumila kasunod niya, bale nasa likuran niya ako. Grabe sobrang bango niya talaga! Nagwawala na yung mga paru-paro sa tiyan ko. Kasi alam mo naman ako, major turn on sa akin kapag ang lalaki ay mabango. Ang tapang ng perfume niya – yung kaya na akong ipaglaban 😍. Tumaas ng bongga yung Dopamine level ko sa katawan!

Inaamoy ko lang siya the whole time na nasa pila kami, nakapikit pa ako nun para ramdam na ramdam ko siya 😍. Hindi ko nakita gaano yung hitsura niya, kasi bukod sa nasa likod niya ako, ayaw ko siyang tingnan pa at baka makita niya akong nakatitig sa kanya. So ganito: mas matangkad siya sa akin (malamang), tapos nakapulang polo na medyo formal ang suot niya, nakasalamin, at may dark blue na backpack. Feeling ko ka-edaran ko lang si kuya hahahaha 😍.
Then after several minutes nakasakay na rin ako, at katabi ko siya sa backride hahahahaha 😍, kotang-kota ako sa kakaamoy sa kanya kasi sobrang bango-bango niya. Alam mo ba, ngayon lang ako natuwa na na-stuck ako ng matagal sa tricycle sa sobrang traffic sa Dasma, kasi katabi ko siya 😍. Sabi ko sana hindi na umusad pa yung traffic nung mga panahong yun! Pumikit lang uli ako nun, gusto ko sana sumandal sa balikat niya 😍, tapos gusto ko nang mapakanta ng, “Ayoko nang pumara kahit san mapunta, ayoko nang pumara kung ikaw ang kasama~” tsaka ng, “Ikaw na ba si Mr. Right? Ikaw na ba love of my life? Ikaw na ba ang icing sa ibabaw ng cupcake ko?” HAHAHAHAHA #lande #korni
Kaso bumaba din siya sa San Jose. Nagkatinginan kami saglit nung nagbayad na siya sa driver 😍 poker face lang ako nun pero nagpipigil ako ng ngiti kasi kapag naaamoy ko siya napapangiti talaga ako eh mukhang baliw. Pero di ko pa rin nakita gaano yung mukha niya kasi madilim ang paligid. Sayang beh. Kahit wala na siya eh naaamoy ko pa rin siya sa tricycle, tsaka nahawaan na yata yung uniform ko nung pabango niya. Hanggang sa mga oras na ito ay nakatatak pa rin sa isip ko yung amoy niya. Nakangiti pa rin ako hanggang ngayon aye.
Bukas kaya? Alas-sais kaya siya palaging nauwi? May pag-asa ba na makasabay ko siya muli? Abangan ko kaya siya 😍. Nang dahil sa kakapanood ko ng Descendants of the Sun at The Healer, napapaniwala nanaman ako sa destiny. Gusto ko siya maamoy, este makitang muli 😍. Hindi naman ito yung unang pagkakataon na may nakasabay ako na mabangong lalaki, pero natuwa lang talaga ako kanina kay kuya, hihihi. Pasensya na ang landi ko today🙂 (palagi naman eh)

Ako yung,

… ako yung una at huling piraso ng loaf bread,

… ako yung balat ng mansanas,

… ako yung unang patak ng Empi Light,

… ako yung pinaka-crust ng egg pie,

… ako yung natutong na kanin,

… ako yung libreng sabaw sa carinderia,

… ako yung sibuyas sa ibabaw ng bistek,

… ako yung bell pepper at raisin sa menudo,

… ako yung labanos at okra sa sinigang.

– Sinasayang mo lang.

It’s not about the anda, anda, anda!

– You never knew what I’ve been going through all this time.

Joke lang hahaha.

Abalang-abala ako sa mga raket ko ngayon kaya bihira na lang ako makapag-wordpress.

Bumalik na ulit ako sa dati kong gawain – ang ibugaw ang sarili. Continue reading “It’s not about the anda, anda, anda!”

On blogging and heartbreak/s

LATELY ko lang napanood yung guesting ni Angelica Panganiban sa GGV. Eto na nga, nakikita ko sa kanya yun sarili ko noon. Noon. Yung natatawa na naiiyak ako, kapag nagkukuwento ako sa best friend ko ng tungkol sa pagkasawi ko. Sa kanya lang ako nagshe-share ng mga ganon, kasi pag sa ibang tao iba ang dating eh. Tulad nga nung ginawa ni A.P., di kami close, kaya ang dating sa’kin eh, ay kawawa naman siya *may pagka-negative*. Pero kung titingnan ko rin yung mga pinaggagagawa ko noon, ganon din pala masasabi ko sa sarili ko – Girl, mag-aapat na taon na mula nung iniwan ka sa ere, ayaw mo pa ring magmove-on? Naka-dalawang crush ka na after niya, gusto mo siya pa rin sa huli? Nagpapakasaya na siya sa buhay niya sa Aklan, tapos ikaw palagi mo pa rin siyang itina-topic sa blog na ito? Matagal ka nang kinalimutan, bakit di ka pa rin makalimot? Ay, kawawa ka naman. Ganern!

Continue reading “On blogging and heartbreak/s”

Diploma

ISANG taon na lang ang bubunuin ko, makaka-graduate na rin ako. Kailangan ko nang magka-diploma, bukod sa kailangan ko para magkatrabaho, ang diplomang yun ang siyang magiging susi upang ako ay makalaya. (Lalim ah)

Once na makatapos na ako, pwede ko nang gawin yung mga bagay na ipinagbabawal sakin ngayon: Ang mag-overnight sa bahay ng kaklase, ang gumala papuntang Maynila o kung saan man sa labas ng Cavite, ang umuwi ng madaling-araw, tsaka ang magka-jowa na rin. (Joke lang po)

Continue reading “Diploma”

theOriginal SAVORY chicken

FOOD with Memories, episode numbah 2

Bago ang lahat ay nagpapasalamat muna ako sa mga nagbahagi ng kanilang kwento (kung ano yung pagkain na memorable sa kanila) nandun po sa comments section ng previous post tingnan nyo na lang hahaha. Kung mapapansin natin, ang sisimple lang ng mga pagkain na yun, pero nagiging espesyal kasi may kakabit na alaala. Ayee.

Continue reading “theOriginal SAVORY chicken”

Chocolate Mousse Shake

– YAN YUNG flavor ng shake na palagi ‘niyang‘ binibili noon🙂 Dati, halos every month lang ako nakakabili ng mga ganyan, di kasi kasya sa baon ko eh. Nag-iipon pa ako para lang ma-afford yung ganyan, tsaka may tingi-tingi naman na nabibili sa canteen (limang pisong shake yung pinakamaliit). Anyways, dun kami nabili sa stall sa tapat ng eskwelahan (nandun pa rin siya ngayon, pero iba na yata ang nagtitinda.) Tuwing uwian maraming tao diyan, pero keri lang basta makabili. Naalala ko pa yung unang beses na bumili kami niyan:

Continue reading “Chocolate Mousse Shake”

Sleep Deprivation is not a joke

Untitled

ILANG buwan na akong kulang sa tulog. Sabihin nating ang oras ng alis ko sa bahay para pumasok ay alas-sais ng umaga. Tapos ay nakakauwi ako ng alas-otso/alas nuwebe ng gabi. Pagkatapos nun ay toka ko nang bantayan si bibi. So nakadepende sa kanya ang oras ng tulog ko. Kapag gising siya, nako bawal akong matulog. Iba-iba kasi schedule ng antok niya kaya di ko matantsa kung ilang oras lang ang tulog ko. Di rin naman tuluy-tuloy yung tulog niya. Paputol-putol. Minsan dalawa, tatlo, apat na oras. Pinakamahaba na yung lima, kasi alas kuwatro ng madaling araw kailangan ko nang bumangon eh. Minsan nga buong magdamag siya gising, kaya ayun, kawawa si ako. Nung una di ko naman siya pinoproblema. Pero ngayon ay sobrang lala na ng epekto nito sa buhay ko.

Continue reading “Sleep Deprivation is not a joke”

Gender Hanash

SA TUWING napapatingin ako sa salamin, nachachakahan na talaga ako sa sarili ko, lalo na ngayong short hair ako. Naalala ko yung sinabi ng dati kong kaklase noon, “kung magtomboy ka na lang kaya? Mas bagay sayo yun eh.” Wala lang naisip ko lang, kung magtomboy na nga kaya ako? Tutal di naman ako nagjo-jowa, tapos di pa ako pumuporma ng maayos, e di diretsuhin ko na! Haha! Para di na ako mamomroblema araw-araw na hindi ako gumaganda (talaga ba)

Continue reading “Gender Hanash”

Short Hair Hanash

NUNG FRIDAY, pag-uwi ko galing trabaho, pinapunta ako ni Ate Vky sa salon, naisip ko, “Yass pakukulayan ako ng buhok..” Pagdating ko dun, sabi niya, “magpaiksi ka na ng buhok”. Nung oras na yun ay kakatapos pa lang niya magpagupit at magpakulay, at ang ganda nga. Pero sabi ko, “Ayoko po.” Kasi ang goal ko ay magkaroon ng mahabang buhok (kasi sabi ni crush mas maganda daw ako nung 2013 – nung mga panahon na sobrang haba nung buhok ko. So balak ko di muna ako magpapagupit ngayong taon, tsaka para maganda naman ako sa graduation pic ko, hahahaha). Eh kaso di ako makapalag sa tita ko. Kahit nasa legal age na ako eh wala akong magagawa, pag sinabing pagupitan eh di pagupitan. Ayun, nanghinayang ako sa mga buhok ko na unti-unting pinuputol nung parlorista. Wala pa kasing isang taon mula nang ipina-rebond at ipinakulayan yun, at inaalagaan ko yun kaya straight na straight pa rin yun huhuhu.

Continue reading “Short Hair Hanash”

Mahirap.

MAHIRAP mag-alaga ng bata.

Siyam na buwan na nasa iyong sinapupunan, tapos ay hindi ka na nakakatulog gabi-gabi dahil sa pagbabantay sa bata. Kailangan mong habaan ang pasensya mo dahil sa kakulitan ng iyong anak.

Mahirap mag-alaga ng bata lalo na’t ika’y walang katuwang.

Yung ikaw na ang nag-aalaga, pero ikaw pa rin ang nagtatrabaho at gunagawa ng paraan para lang ma-provide mo ang mga pangangailangan ng iyong anak. Nanay and Tatay at the same time.

Mahirap mag-alaga ng bata, lalo na’t hindi mo naman anak.

Hindi mo napagtutuunan gaano ng atensyon ang sarili mong anak, dahil kinailangan mong mag-alaga ng anak ng iba, well para rin naman sa kinabukasan ng iyong anak.

Mahirap mag-alaga ng bata lalo na’t hindi mo kalahi.

Bukod sa kailangan mong mag-adjust sa kultura nila, mahirap mamuhay ng malayo ka sa iyong mga anak. Hindi mo man lang nasusubaybayan ang kanilang paglaki.

There are a lot of sacrifices a mother makes when she’s raising a child.

To all mothers, especially single moms, yayas, and domestic babysitters, Happy Mother’s Day!

Kutis Artista na ba?

– SEQUEL post ng Kutis-Artista Feels.

So napapanood ninyo siguro sa TV yung latest commercial ng Maxi-Peel, si Jeff at ang kanyang #TunaySerye. Actually sa facebook page nila makikita yung kabuuan nun. Sinusubaybayan ko siya, hahaha. Bago pa man nagkaroon ng ganitong pakulo ang Maxi-Peel, ginawa ko na yan noon! Oo! (Basahin muna kasi yung Kutis-Artista Feels). Pero live tweets ang peg ko nun, ayoko mag video blog kasi ang chaka ko eh. Hahahaha tsaka baka may sumubaybay di ba, wala naman.

Continue reading “Kutis Artista na ba?”

Hanap-hanap

🎤 Pinilit kong lumayo,
ngunit pilitin ma’y bumabalik sa’yo.

SA TUWING natutulog ako sa tamang oras (mga 10 or 11 pm), napapanaginipan ko siya. Oo. Ang weird nu. Ang setting eh nasa INHS ako (paaralan ko nung high school), maraming estudyante. Tapos ay hinahanap ko siya, inaasahan kong makikita ko siya dun, kahit sa totoong buhay eh nasa malayo na siya. Pumunta ako sa may Saqui Bldg., baka sakali nakasilip siya mula sa classroom niya (Alam mo yung eksenang parang sa Romeo and Juliet, yung isa nakasilip sa bintana tapos yung isa nasa baba lang, naghihintay. ganun ang eksena namin noon, baligtad nga lang kasi siya yung nasa itaas tapos ako yung naghihintay sa baba), kaso wala siya. Pumunta ako ng canteen, ng kabilang building, wala pa rin. Hanggang sa napadpad ako sa may quadrangle, sa tapat ng SSG office, tapos nandun siya, formal ang suot niya. Tinawag ko siya, di niya ako nililingon, e di nilapitan ko na lang. Nginitian ko siya, nginitian niya ako. Lalandiin este kakausapin ko na sana siya, tapos biglang napuputol na yung panaginip ko. saklap haha.

Continue reading “Hanap-hanap”

Olfaction

WE all had this experience wherein we perceived a smell, and suddenly remembered an event that we’d forgotten for years. We also have a certain perfume/cologne smell that reminds us of a person we know. It is truly evident that the smell of something triggers emotional memories.

Untitled

Continue reading “Olfaction”

Sana’y di na magising, kung nangangarap man din.

UMATTEND ako last friday nung Graduation ceremonies ni Anye. Wag na tanungin kung bakit ako ang umakyat ng entablado kasama niya sa pagkuha ng diploma xx

Share ko lang to: kasi yung salutatorian nung batch nila, hakot awardee! As in super dami niyang medal, mas marami pa sa bilang ng daliri ko sa kamay😀. Nung tinawag na yung pangalan niya sa stage at isinabit ang mga medalyang iyon, palakpakan ng bongga ang mga tao! Ang galing galing niya kasi, bukod sa umeexcel siya academically eh lagi siyang first place sa mga district competition – sa Journalism, at bukod pa dun ay inilalaban din siya sa sports (swimming yata yun). Amazebols ako pero at the same time naiinggit. Nanaman hahahahaha

Continue reading “Sana’y di na magising, kung nangangarap man din.”

Same Old Hanash

IBINALITA sa akin ni Ate Vky na uuwi na siya ng Pilipinas sa Mayo. Sa Mayo. Buti naman, makakasama na namin siya ulit dito🙂 kaso, kaso, isa lang ibig sabihin nun, wala na siyang trabaho. Wala nanaman kaming pera. At malaki ang tsansang hihinto NANAMAN ako sa pag-aaral.

Continue reading “Same Old Hanash”

Ang sakit pa rin ha.

NUNG last week, na-paranoid ako. Kasi naman, nun sinearch ko yung profile ni JD sa facebook, di ko na makita. Aba, baka ni-block ako nung mokong na yun. Nakakainis. Minsan ko na nga lang siyang i-stalk eh. Tapos ganun pa!? Ang daming pumasok sa isip ko: -baka nalaman niya na hanggang ngayon eh tinitingnan ko pa rin yung account niya, -or baka may iba nang gumagamit ng account niya (baka jowa) tapos pinagba-block yung mga kahina-hinalang babae, including me (paranoid gf’s be like). Pero nakakainis eh. Mag-aapat na taon na kaming hindi nag-uusap oh. Yung pagtingin na nga lang sa profile niya yung tanging paraan para magkaroon ako ng update sa buhay niya. Kung ano nang ganap niya. Kaso wala eh, mukhang ni-block pa ako. Pero naisip ko din, bakit ngayon lang? Lol.
Continue reading “Ang sakit pa rin ha.”